Αν υπάρχει μια μαγική λέξη στην Κροατία για την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου, αυτή είναι σίγουρα η «testiranje». Η λέξη στην κυριολεξία σημαίνει «δοκιμασία», «τεστ», αλλά στην ποδοσφαιρική αργκό περιγράφει μια πολύ πιο σύνθετη διαδικασία. Αυτή του συνεχούς «σκαναρίσματος» νέων ταλέντων σε ολόκληρη τη χώρα, κυρίως από τους σκάουτς της Ντινάμο Ζάγκρεμπ.
Δεν είναι κάτι πρωτοποριακό αυτό. Γίνεται, όμως, με τέτοια συχνότητα και συνέπεια, που οι Κροάτες μπορεί να είναι σίγουροι ότι κανένα «ποδοσφαιρικό μυαλό» δεν θα περάσει κάτω από τα ραντάρ. Διότι το μυαλό είναι που τεστάρεται περισσότερο στα «testiranje», ειδικά στις μικρότερες ηλικίες. Οι οδηγίες από τους προπονητές είναι πολύ λίγες, τα παιδιά αφήνονται ελεύθερα για να αποφασίσουν για τον ρυθμό, το είδος επίθεσης, την αλλαγή παιχνιδιού από πλευρά σε πλευρά… Δηλαδή να δείξουν κυρίως ότι καταλαβαίνουν το παιχνίδι, όχι ότι έχουν τα σωματικά προσόντα για να παίξουν.
Ο Αντριάνο Γιάγκουσιτς, ο 20χρονος χαφ που απέκτησε ο Παναθηναϊκός από την Σλάβεν Μπελούπο της Κροατίας, δεν είναι υπερβολή να γράψει κανείς ότι αποτέλεσε «άρχοντα» των «testiranje» για σχεδόν μία οκταετία. Από τα τρυφερά του εννέα χρόνια μέχρι την ώριμη εφηβεία των 17 το όνομά του έμπαινε συνεχώς στα μπλοκάκια των κατά τόπους σκάουτς. Με αφορμή όχι το δυνατό του σουτ ή τις κερδισμένες μονομαχίες στο κέντρο, αλλά το ρυθμό που έδιναν οι πάσες του, τις σωστές αλλαγές πλευράς όταν χρειαζόταν, την ωριμότητα στο παιχνίδι του και κυρίως τις πολύ τεχνικές κάθετες πάσες του.
Αυτή η ωριμότητα ήλθε από την παιδική του ηλικία και τον τρόπο που αντιμετώπισε το ποδόσφαιρο. Ως ένα από τα χιλιάδες παιδιά που μαγεύονται από το σπορ, έτσι κι αυτός αναζήτησε την τύχη του στη Σλάβεν, τον ιστορικότερο σύλλογο της Κοπρίβνιτσα, όπου γεννήθηκε. Στα επτά του χρόνια ξεκίνησε στην ακαδημία και πριν συμπληρωθούν δύο χρόνια παρουσίας εκεί, το 2014, δέχτηκε την πρώτη κρούση μετά από ένα καθιερωμένο «testiranje»: Η Ντινάμο Ζάγκρεμπ ενδιαφερόταν να τον εντάξει στην ακαδημία της!
Οι πρώτοι μήνες ήταν δύσκολοι, δεδομένου ότι η οικογένειά του δεν ήθελε να τον αποχωριστεί κι έτσι οι γονείς του μοιράστηκαν τα δρομολόγια για να έχει καθημερινή παρουσία στις προπονήσεις, αν και το Ζάγκρεμπ βρίσκεται 70 χλμ. μακριά από την Κοπρίβνιτσα. Όταν αποδείχτηκε πια χωρίς αμφιβολία ότι ο νεαρός Αντριάνο μπορούσε να ανταποκριθεί σ’ αυτό το επίπεδο, ήλθε και η μετακόμιση στις εγκαταστάσεις της ακαδημίας της Ντινάμο. Σε ηλικία μόλις 10 ετών έμαθε να ζει μόνος του και να ζει για το ποδόσφαιρο, αν και αργότερα δήλωσε ότι αισθανόταν τους γονείς του πάντα δίπλα του παρά την απόσταση.
H θητεία στις ακαδημίες της Ντινάμο κράτησε μια ολόκληρη επταετία. Σε αυτήν πρόλαβε να παίξει για δύο σεζόν στην ομάδα Κ17 της καλύτερης ομάδας της Κροατίας. Χωρίς, όμως, να είναι βασικός, όπως ήθελε. Τον Αύγουστο του 2021 το πήρε απόφαση: Ζήτησε να γυρίσει στη Σλάβεν και στο σπίτι του. Σε μια ομάδα χαμηλότερου επιπέδου μεν, αλλά με όλο το χρόνο και το χώρο που ήθελε δικό του.
Τα αποτελέσματα φάνηκαν αμέσως. Όχι μόνο καθιερώθηκε στην ενδεκάδα της Κ19 της Σλάβεν όντας δύο χρόνια μικρότερος (κάτι που δεν συμβαίνει συχνά), αλλά και διακρίθηκε στο πρωτάθλημα «Prva HNL Juniori», δηλαδή τη λίγκα Κ19 με τις ομάδες που συμμετέχουν στην πρώτη κατηγορία της Κροατίας σε ανδρικό επίπεδο. Σε 23 συμμετοχές είχε 6 γκολ τη σεζόν 2022-23 και πλέον ήταν φανερό ότι άνοιγαν οι πόρτες για ψηλότερα.
Το οποίο «ψηλότερα» δεν άργησε να έλθει. Ο Ρικάρντο Μονίθ, ο Ολλανδός προπονητής που βρισκόταν τότε στη Σλάβεν, τον πήρε μαζί του στην προετοιμασία της ανδρικής ομάδας και τον ειδοποίησε ότι θα τον έχει στα υπ’ όψιν του για τη σεζόν 2023-24, εκτός από την Κ19. Του έδωσε, μάλιστα, και το ντεμπούτο του, σαν αλλαγή για λίγα λεπτά στο ματς με τη Χάιντουκ Σπλιτ στις 13 Αυγούστου. Έκτοτε, όμως, τον παραμέρισε. Χρειάστηκε να γίνει αλλαγή προπονητή και να τον «θυμηθεί» από τον Φεβρουάριο και μετά ο Ρόι Φερεντσίνα, που τον πήρε πια αποκλειστικά στις προπονήσεις της ανδρικής ομάδας και του έδωσε έναν περιορισμένο ρόλο στο ροτέισιον. Από τον Μάρτιο και μετά έκανε 10 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, κυρίως ως αλλαγή, και μάλιστα στο ματς με τη Ντινάμο Ζάγκρεμπ πέτυχε και γκολ!
Πλέον το θέμα είχε λυθεί για το ρόλο του. Θεωρήθηκε βασικός και αναντικατάστατος για τη σεζόν 2024-25, αν και δεν είχε ακόμα κλείσει τα 20 του χρόνια. Τη χρονιά αυτή της καθιέρωσης έκανε 33 συμμετοχές με 6 γκολ και 3 ασίστ και η επιβράβευση ήλθε με την κλήση του στην εθνική Κ21 της Κροατίας. Στην αρχή ο ομοσπονδιακός (και πασίγνωστος παλαίμαχος παίκτης) Ίβιτσα Όλιτς τον χρησιμοποίησε σαν αλλαγή σε φιλικά, αλλά του’ δωσε φανέλα βασικού σε όλα τα επίσημα ματς της Κ21 στην προκριματική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, όπου η ομάδα του έχει ως τώρα 3-1-1. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι σ’ αυτά τα τέσσερα ματς έχει αγωνιστεί και στις τρεις θέσεις του κέντρου, σημάδι ότι αισθάνεται άνετα σε πολλά μέρη του γηπέδου και σε διαφορετικούς ρόλους.
Αν η περασμένη σεζόν ήταν αυτή την καθιέρωσης, αυτή που διανύουμε είναι αυτή της άνθησης. Σε 22 ματς (20 πρωταθλήματος και 2 κυπέλλου) πρόλαβε να πετύχει 9 γκολ και να μοιράσει 6 ασίστ, χωρίς να δεχτεί ούτε μία κίτρινη κάρτα σε σχεδόν 1.900 λεπτά! Ήταν φανερό ότι… ο μικρός μεγάλωσε. Κι όσο κι αν δήλωνε (και ο ίδιος και ο μάνατζέρ του) ότι είναι ακόμα μικρός και δεν τον ενδιαφέρει η μεταγραφή, αλλά η βελτίωσή του, ένα αναβαθμισμένο επαγγελματικό περιβάλλον μπορεί να αποτελέσει άλλη μια σημαντική εμπειρία στην καριέρα του.
Τι παίρνει ο Παναθηναϊκός; Ένα αναμφισβήτητα ταλαντούχο παιδί, που έδειξε από μικρός ότι κατέχει το παιχνίδι και πνευματικά. Προφανώς το τι θα δείξει με τη φανέλα των «πρασίνων» εξαρτάται και από το προσωπικό του κίνητρο, το πώς θα χρησιμοποιηθεί, το πόσο άνετα θα αισθανθεί, αφού είναι η πρώτη φορά που εγκαταλείπει τη χώρα του και τη σχετική ασφάλεια που του προσφέρουν η πόλη του και τα γνώριμα πρόσωπα. Αλλά οι αριθμοί του και τα όσα έχει καταγράψει ήδη είναι πολύ ενθαρρυντικά.
