Ωστόσο θεωρώ πως το μεγαλύτερο πρόβλημα, δεν έχει να κάνει με την αποτελεσματικότητα των παικτών του ΠΑΟΚ. Η χαμηλή συγκομιδή βαθμών στο πρωτάθλημα, κυρίως όμως στο League Phase του Europa League, οφείλεται στην ανασταλτική και φυσικά στην αμυντική λειτουργία της ομάδας.
Τα 16 γκολ που έχει δεχθεί σε 14 αγώνες πρωταθλήματος (η χειρότερη άμυνα του Big 4), τα επίσης 16 γκολ που έχει δεχθεί σε 11 ευρωπαϊκούς αγώνες (ανεξαρτήτως διοργάνωσης) από το ξεκίνημα της φετινής σεζόν, ακόμα και το γκολ που δέχθηκε από το Αιγάλεω στον πρόσφατο επαναληπτικό του Κυπέλλου, αποτελούν νούμερα που οφείλουμε να τα λάβουμε σοβαρά υπόψιν μας.
Το παθητικό των γκολ στο σύνολο των αγώνων, αποτελεί αρνητικό ρεκόρ για τον ΠΑΟΚ, με τον Ραζβάν Λουτσέσκου στον πάγκο του. Η ομάδα δέχεται 1+ plus σε κάθε της παιχνίδι, γεγονός που έχει εξελιχθεί σε «αχίλλειος πτέρνα» της ομάδας.
Η αποχώρηση του Κουλιεράκη, η μέτρια απόδοση των Λόβρεν και Κόλει που ήρθαν το καλοκαίρι, ο Μιχαηλίδης που προσπαθεί να επιστρέψει σε εμφανίσεις υψηλών προδιαγραφών (θέμα χρόνου πιστεύω) και τέλος η λειτουργεία των μέσων σε συνάρτηση με την απουσία ενός γρήγορου χαφ από το ρόστερ της ομάδας, έχουν δημιουργήσει τη -ομολογουμένως- δυσάρεστη αυτή κατάσταση.
Προσωπικά θεωρώ πως το πρόβλημα μπορεί να λυθεί αν σταθεροποιηθεί ένα σχήμα στην άμυνα και φυσικά με την προσθήκη του χαφ, που τόσο ανάγκη έχει η ομάδα. Ξεκινώντας από την πρώτη παράμετρο, ρίχνοντας μια ματιά στις επιλογές της τεχνικής ηγεσίας, θα διαπιστώσουμε την αναποτελεσματική (όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα) εναλλαγή προσώπων στο κέντρο της άμυνας.
Είδαμε διάφορα δίδυμα που επιλέγονται από την 4αδα που αποτελούν οι Κεντζιόρα, Μιχαηλίδης, Λόβρεν και Κόλει. Οι δοκιμές έγιναν κατά την διάρκεια επίσημων αγώνων, προκειμένου να αποκτήσει εικόνα η τεχνική ηγεσία για τους δυο παίκτες που αποκτήθηκαν στη διάρκεια της καλοκαιρινής μεταγραφικής περιόδου. Δοκιμές που έπρεπε να γίνουν κατά την διάρκεια της προετοιμασίας, έγιναν στην εξέλιξη της χρονιάς (λόγω της καθυστερημένης άφιξης των παικτών, θέμα που διαχρονικά ταλαιπωρεί τον ΠΑΟΚ), ρίσκο που αναγκάστηκε να πάρει ο προπονητής και το πλήρωσε η ομάδα, όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα.
Με δεδομένο το βαθμό δυσκολίας των αγώνων που περιμένουν τον Δικέφαλο, είναι ώρα να σταθεροποιηθεί το κεντρικό αμυντικό δίδυμο (οι Μπάμπα και Οτο έχουν πλέον δικαιωματικά μόνιμη τη θέση στα άκρα). Προσωπικά θεωρώ ότι η στήριξη που δείχνει να παρέχει ο προπονητής στον Γιάννη Μιχαηλίδη, θα δικαιωθεί. Ο 24χρονος αμυντικός, χρειάζεται στήριξη και εμπιστοσύνη για να επανέλθει στο επίπεδο που τον γνωρίσαμε, πριν του «χτυπήσουν» την πόρτα τα προβλήματα που του κόστισαν ακριβά.
Τώρα πλέον, δείχνει απόλυτα έτοιμος να επιστρέψει δυναμικά και με απόλυτη συγκέντρωση, να διεκδικήσει τη θέση που του αξίζει στον ΠΑΟΚ, το Ελληνικό αλλά και το Ευρωπαικό ποδόσφαιρο.
Η δεύτερη παράμετρος, αφορά μια συζήτηση που έχει γίνει δεκάδες φορές. Την ανάγκη του ΠΑΟΚ να προσθέσει στο ρόστερ του, ένα χαφ με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Ταχύτητα, ένταση και φυσικά ποιότητα. Με τους Οζντόεφ, Καμαρά, Σβαμπ, Μπακαγιόκο -με την απογοητευτική δυστυχώς μέχρι τώρα εικόνα- και τον Θυμιάνη που δεν έχουμε εικόνα για το πόσο μπορεί να ανταποκριθεί, ο ΠΑΟΚ δεν θα καταφέρει σε βάθος χρόνου να ανταγωνιστεί τους αντιπάλους του.
Η ομάδα χρειάζεται ένα χαφ που θα αλλάξει τα δεδομένα, κυρίως στην ανασταλτική της λειτουργία και κατ΄ επέκταση θα αναβαθμιστεί και η επιθετική λειτουργία της ομάδας. Ο ΠΑΟΚ δεν έχει απλά ανάγκη από ένα χαφ, αλλά από ΤΟ ΧΑΦ.
