Τα τελευταία δύο χρόνια ο Παναθηναϊκός κινείται σε ρυθμούς λιτότητας και λειτουργεί βάσει των εσόδων του. Και αν η προηγούμενη σεζόν ήταν δοκιμαστική για τους περισσότερους και πολλά πράγματα φαίνονταν μη λειτουργικά, δεν μπορούμε να γράψουμε το ίδιο και φέτος.
Οι «πράσινοι» μπορεί να μην διαθέτουν ένα πολύ ισχυρό ρόστερ, ωστόσο κινήθηκαν αρκετά πιο ορθολογικά σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή σεζόν. Αυτό σε συνδυασμό με τη προσθήκη του Δημήτρη Πρίφτη μπορεί να οδηγήσει τους «πράσινους» σε ένα πιο σίγουρο και ασφαλές μονοπάτι.
Ο Πρίφτης με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο θα βρισκόταν στην Euroleague με μια ομάδα που την οδήγησε ο ίδιος εκεί και μάλιστα με ιδιαίτερα ανταγωνιστικό ρόστερ. Άρα την «παρθενική» του σεζόν θα την πραγματοποιούσε φέτος. Άφησε λοιπόν την ασφάλεια του Καζάν – μια ασφάλεια που δημιούργησε ο ίδιος, καθώς καμία Ρώσικη ομάδα δεν έχει υπομονή αν είσαι ξένος ή δεν λέγεσαι Ευγκένι Πασούτιν – για να αναλάβει ένα Παναθηναϊκό που συνεχίζει να λειτουργεί με την λογική έσοδα-έξοδα, ακριβώς επειδή το πρεστίζ του συλλόγου παραμένει ιδιαίτερα υψηλό.
Το αν θα είναι ανταγωνιστικός και θα φτιάξει την ομάδα που ονειρεύεται ο ίδιος θα το δούμε στο τέλος της σεζόν.
Για την ώρα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ορισμένα πράγματα για το παιχνίδι του Δημήτρη Πρίφτη. Είναι υπηρέτης της σκληρής άμυνας, του γρήγορου παιχνιδιού, λάτρης του επιθετικού ταλέντου, αλλά κυρίως του καλού passing game.
Θα χρειαστεί χρόνος για να φτάσει στο απαραίτητο επίπεδο και σίγουρα υπάρχουν ελλείψεις, αλλά πρέπει να σκεφτούμε τι διαθέσιμο υπήρχε στην αγορά και πόσο εφικτοί ήταν ορισμένοι στόχοι για το Παναθηναϊκό οικονομικά.
Για την ώρα οι «πράσινοι» χρειάζονται ένα «τεσσάρι» με όγκο ώστε να καλύπτει τις αδυναμίες, τόσο του Οκάρο Γουάιτ, όσο και του Τζεχάιβ Φλόιντ – σε μικρότερο βαθμό – και αν αυτός ο αθλητής μπορεί να είναι και σταθερότερος από τη περιφέρεια, σίγουρα θα λύσει τα χέρια.
Από εκεί και έπειτα στη θέση «1», δεν υπάρχει ο εγκεφαλικός παίκτης που θα μπορέσει να δημιουργήσει για τους υπόλοιπους στο μισό γήπεδο και να λάβει καλές αποφάσεις κάτω από πίεση. Όπως είναι το ρόστερ δομημένο αυτή τη στιγμή, υπάρχει μονάχα ένας αθλητής που μπορεί να το υπηρετήσει αυτό ως ένα βαθμό, αλλά κυρίως ως δεύτερος οργανωτής. Το όνομα αυτού Λευτέρης Μποχωρίδης.
Ο Έλληνας γκαρντ έδειξε ιδιαίτερα βελτιωμένος τη σεζόν που μας πέρασε και υπήρξε από τους συνεπέστερους δημιουργούς του Παναθηναϊκού, ειδικά από την έλευση του Κάτας και έπειτα. Ο τραυματισμός τον άφησε πίσω, αλλά παραμένει ένας αθλητής με καλές αποφάσεις στο μισό γήπεδο. Ίσως ο καλύτερος της περσινής σεζόν με την έλλειψη playmaker.
Αν ο Κέντρικ Πέρι καταφέρει να υποκαταστήσει την περσινή τρικυμία και να προσφέρει ηρεμία στη δημιουργία και την οργάνωση ο Παναθηναϊκός θα έχει κερδίσει ένα σημαντικό στοίχημα. Ένα από τα πολλά δηλαδή.
Από εκεί και έπειτα η απροσδόκητη, όπως εξελίχτηκε, φυγή του Τι Τζέι Μπρέι μπορεί να… πανηγυρίστηκε από μερίδα των πράσινων οπαδών, αλλά δεν συμφωνώ με την αποκαθήλωση του παίκτη. Σίγουρα ο Παναθηναϊκός έψαχνε έναν καλύτερο οργανωτή με μεγαλύτερες αρετές στον αμυντικό τομέα, ωστόσο ο Αμερικανός από το Wisconsin προσέφερε μέγεθος και κάτι που δεν έχει κανείς παίκτης του Παναθηναϊκού πλην του ίδιου: σταθερή περιφερειακή εκτέλεση.
Το πρόβλημα του Μπρέι ήταν ξεκάθαρα στην ατομική άμυνα και το είδαμε σε κάθε άμυνα απομόνωσης που κλήθηκε να παίξει απέναντι στα εκρηκτικά γκαρντ του Λαυρίου (βλ. Κόζι). Βέβαια πέραν αυτού, είχε δύο στοιχεία που άρεσαν στον προπονητή του Παναθηναϊκού και τον τρόπο που προσεγγίζει την αμυντική τακτική του. Μιλάμε για το μέγεθος του, το πώς αμυνόταν πάνω στην μπάλα και το πώς χρησιμοποιούσε τα χέρια του. Πράγματα που, λογικά, θα ψάξει ο Έλληνας τεχνικός στον αντικαταστάτη του Μπρέι.
Στη θέση «2» οδηγούμαστε σε δύο ακόμη στοιχήματα. Το πρώτο αφορά τον Νεμάνια Νέντοβιτς. Σε τι κατάσταση θα εμφανιστεί και πόσα παιχνίδια θα αγωνιστεί την ερχόμενη σεζόν. Τα χαρακτηριστικά του – Pick-n-Roll guard & isolation – ταιριάζουν γάντι σε αυτά που ζητάει ο Πρίφτης επιθετικά, παράλληλα με την ηγετική του ικανότητα όταν τα πράγματα γίνονται σφιχτά. Ο Σέρβος είναι από τους καλύτερους σκόρερ της διοργάνωσης, αλλά μένει να δούμε πόσο θα αντέξει την ένταση.
Από εκεί και έπειτα ο Ντάριλ Μέικον είναι ένα στοίχημα ολκής, καθώς κάνει ένα πολύ μεγάλο step up και θα χρειαστεί να προσαρμοστεί στο υψηλότερο επίπεδο και παράλληλα να ανεβάσει την απόδοση του στον αμυντικό τομέα, αν θέλει να επιβιώσει. Τα επιθετικά και οργανωτικά χαρακτηριστικά του συνάδουν επίσης με τη φιλοσοφία του κόουτς Πρίφτη, αλλά δεν παύει να αποτελεί και αυτός ένα στοίχημα.
Στη θέση «3» υπάρχουν αρκετοί παίκτες που μπορούν να αγωνιστούν εκεί. Μην ξεχνάμε ότι ο Πρίφτης ανέκαθεν «μπούκωνε» τη περιφέρεια, καθώς σε αυτούς στηρίζει μεγάλος μέρος του επιθετικού παιχνιδιού του. Δηλαδή θα δούμε αρκετές φορές τρία γκαρντ και λιγότερα τα τρία φόργουορντ που βλέπουμε συχνά, πυκνά από το 2018 και έπειτα. Παπαπέτρου, Σαντ-Ρος, Κασελάκης, Μαντζούκας, ακόμη και Οκάρο Γουάιτ μπορούν να αγωνιστούν στη θέση «3». Απλά πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας, ότι ο Πρίφτης θέλει και από τις τρεις περιφερειακές θέσης ικανούς χειριστές του pick-n-roll και παράλληλα στατικούς εκτελεστές για να διευρύνουν το spacing.
Το «4» για την ώρα παραμένει γυμνό. Ο Οκάρο Γουάιτ είναι μια καινούργια και σπουδαία λύση για τους «πράσινους». Προσφέρει αθλητικότητα, ευελιξία, ταχύτητα, προσωπικό παιχνίδι, αλλά σίγουρα στερείται μεγέθους και όγκου που στην Euroleague μπορεί να γίνουν αρκετά φανερά.
Το «5» είναι ίσως η πιο γεμάτη θέση του Παναθηναϊκού. Ο Παπαγιάννης μοιάζει πιο έτοιμος από ποτέ για το step up στη καριέρα του, ο Τζεχάιβ Φλόιντ αποτελεί ίσως το πιο ενδιαφέρον στοίχημα του Δημήτρη Πρίφτη και ο Βασίλης Καββαδάς έρχεται να προσφέρει βάθος και ποιότητα στη ρακέτα. Οι προπονήσεις για τα πεντάρια του Παναθηναϊκού θα μοιάζουν ναρκοπέδιο για καθέναν από τους τρεις και πιστέψτε με, ακόμη και ο «σίγουρος» Παπαγιάννης θα πρέπει να αποδεικνύει συνέχεια στο Πρίφτη ότι αξίζει κάθε λεπτό που θα αγωνιστεί. Καθώς θα τρώει το «ξύλο της αρκούδας» από το Καββαδά και θα πρέπει να ανταπεξέλθει απέναντι στον ευέλικτο και σπουδαίο αμυντικό Φλόιντ.
Ο Παναθηναϊκός πρόσθεσε βάθος και έκανε δύο κινήσεις που αν του βγουν μπορούν να τον οδηγήσουν με ασφάλεια στο επόμενο επίπεδο. Αν ο Κέντρικ Πέρι μεταβιβάσει ομαλά το τρόπο παιχνιδιού του από το Eurocup στη Euroleague και αν ο Τζεχάιβ Φλόιντ ανταποκριθεί σαν ικανό back up του Παπαγιάννη, τότε σίγουρα οι «πράσινοι» θα έχουν βγει κερδισμένοι. Παράλληλα θα ζητήσουν περαιτέρω το step up από τον Παπαγιάννη και από παίκτες που είτε θέλουν να ανεβάσουν το παιχνίδι τους επίπεδο(βλ. Μποχωρίδης), είτε να μπουν στην ελίτ(βλ. Παπαπέτρου). Σε συνδυασμό με παίκτες που έχουν κίνητρο να μπουν στη λίγκα και να μείνουν(βλ. Μέικον).
Σίγουρα η αρμάδα του Δημήτρη Πρίφτη θα είναι από τα πιο ενδιαφέροντα σύνολα της ερχόμενης σεζόν.
