Η κίνηση του Ολυμπιακού είναι διπλά σημαντική. Ο πρώτος λόγος είναι το αυτονόητο, το αυταπόδεικτο της υπόθεσης, η ενίσχυση του ρόστερ με έναν παίκτη τεράστιας ποιότητας που θα μπορούσε να είναι βασικός σε οποιαδήποτε ομάδα διεκδικεί την παρουσία της στο φάιναλ φορ. Είναι ξεκάθαρο πως η επιστροφή Μπαρτζώκα στο λιμάνι σηματοδότησε την απόφαση των Αγγελόπουλων να επιστρέψουν στα... σοβαρά. Σηματοδότησε την οριστική επιστροφή στο επιτυχημένο μοντέλο των προηγούμενων χρόνων, με το ανάλογο (οικονομικό) αντίτιμο βεβαίως.
Η άφιξη του Μπαρτζώκα στα μισά της προηγούμενης χρονιάς, αποδεικνύεται καθοριστική για τον φετινό μεταγραφικό σχεδιασμό της ομάδας. Οπως αναμενόταν και με δεδομένο ότι ο Ολυμπιακός βρισκόταν εκτός στόχων από τον Ιανουάριο του 2020, ο Ελληνας τεχνικός δούλεψε το πλάνο για την επόμενη χρονιά, έθεσε τις απαραίτητες συνθήκες στη διοίκηση και αυτή τη στιγμή ο Ολυμπιακός απολαμβάνει την προεργασία που έκανε το πρώτο τετράμηνο του 2020.
Το δεύτερο και σημαντικότερο κομμάτι της μεταγραφής του Κώστα Σλούκα στον Ολυμπιακό αφορά στη σωστή προετοιμασία για την παράδοση - παραλαβή των ηνίων. Οταν ένας μεγάλος ηγέτης πλησιάζει προς το τέλος της καριέρας του, αυτό που οφείλει να κάνει μια μεγάλη ομάδα είναι να προετοιμάσει την επόμενη ημέρα για τις μικρότερες δυνατές απώλειες.
Με δεδομένο λοιπόν ότι ο αρχηγός Βασίλης Σπανούλης μετρά αντίστροφα για την αποχώρηση από τα παρκέ, ο Ολυμπιακός όφειλε να κάνει την σωστή κίνηση, στο σωστό timing για να προετοιμάσει την επόμενη ημέρα. Το κενό σε μια αποχώρηση σαν αυτή του Σπανούλη δεν είναι μόνο αγωνιστικό. Είναι ψυχολογικό, είναι «αρχηγικό», είναι πολυεπίπεδο και δεν καλύπτεται με μια καλή μεταγραφή ξένου ή με μια ποιοτική ενίσχυση σε άλλη θέση.
Οταν ετοιμάζεσαι να αποχαιρετήσεις τον αρχηγό σου, οφείλεις να βρεις τον κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη ηλικία για να πάρει τα ηνία και να οδηγήσει το καράβι σε ασφαλή μονοπάτια. Υπό αυτή την έννοια, ο Ολυμπιακός έκανε την ιδανικότερη επιλογή. Πήρε τον καλύτερο διαθέσιμο Ελληνα παίκτη, αυτόν που αγωνίζεται στην ίδια θέση με τον Σπανούλη, αυτόν που έχει χαρακτηριστικά για να αντικαταστήσει τον αρχηγό και σε άλλα επίπεδα, πέραν του αγωνιστικού.
Οσο το ελληνικό μπάσκετ «στερεύει» από ταλέντο, τόσο παίκτες σαν τον Σλούκα θα είναι τα τελευταία «αναχώματα» στην κατρακύλα. Δυστυχώς, οι επόμενες γενιές μετά τη φουρνιά του Σλούκα, δεν είχαν την εξέλιξη που θα θέλαμε και τα πράγματα μοιάζουν ακόμη χειρότερα, αν κληθούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα «τι βγάλαμε τα τελευταία χρόνια;».
Με δεδομένο λοιπόν αυτό, ο Σλούκας καταφτάνει στον Ολυμπιακό την κατάλληλη στιγμή για να πάρει από τον Σπανούλη σταδιακά τα ηνία και να εξελιχθεί στον ηγέτη που αναζητούν οι μεγάλες ομάδες. Το ίδιο επιχείρησε να κάνει ο Παναθηναϊκός με την παράδοση - παραλαβή Διαμαντίδη - Καλάθη, το ίδιο προσπαθούν, αλλά σπάνια καταφέρνουν να κάνουν, όλες οι ομάδες όταν χάνουν εμβληματικούς αρχηγούς.
Από την άλλη θα επαναλάβω την πάγια θέση μου για τη μη συμμετοχή του Ολυμπιακού στη Basket League. Είναι τεράστιο λάθος των Αγγελόπουλων, είναι τεράστιο πλήγμα για το ελληνικό μπάσκετ, ειδικά σε μια εποχή σαν αυτή που το ελληνικό πρωτάθλημα ξεμένει από σταρ, ξεμένει από ομάδες. Δεν έχει πλέον την πολυτέλεια το ελληνικό πρωτάθλημα να στερείται τον Σλούκα, τον Σπανούλη, τον Πρίντεζη και γενικότερα τον Ολυμπιακό. Τη βασική ευθύνη την έχουν οι Αγγελόπουλοι. Πίστευαν και μάλλον πιστεύουν ότι το πλήγμα για το ελληνικό μπάσκετ θα είναι μεγαλύτερο από το πλήγμα που θα υποστεί ο Ολυμπιακός, αλλά αυτή η κουβέντα είναι τόσο ατέρμονη και κουραστική που αφορά μόνο τους οπαδούς κι όχι τους φιλάθλους.
