Αναμφίβολα, ο Ολυμπιακός έκανε ένα ονειρεμένο… ποδαρικό στο 2019, πετυχαίνοντας κόντρα στον Παναθηναϊκό ΟΠΑΠ, την σημαντικότερη ως τώρα νίκη του στην οικονομία ολόκληρης της σεζόν. Ο χαρακτηρισμός, δεν αφορά μόνο τη διεύρυνση του ρεκόρ του στην Ευρωλίγκα στο 10-6 που τον διατηρεί στην τέταρτη θέση, αλλά τη γκρίνια που απέφυγε σε ενδεχόμενο νέο στραβοπάτημα κόντρα στον «αιώνιο» και κυρίως την απόλυτη μπασκετική κυριαρχία του και στα 40 λεπτά που εξελίχθηκαν στο ΣΕΦ.
Διότι είναι κοινά αποδεκτό πως οι παίκτες του Μπλατ, επέβαλαν πλήρως τον ρυθμό τους, ήταν απόλυτα έτοιμοι πνευματικά και «διαβασμένοι» αγωνιστικά σε ό,τι και αν δοκίμασαν οι αντίπαλοι και έκαναν «φύλλο και φτερό» τον αντίπαλο σε όλα τα επίπεδα. Με τον mister 18 πόντοι, 18 ριμπάουντ και 41 ranking, Νίκολα Μιλουτίνοφ, να είναι ανίκητος και ανταποκρίνεται με το παραπάνω σε όλες τις άμυνες που δοκίμασε πάνω του ο Ρικ Πιτίνο. Ο Σέρβος σέντερ, θαρρείς και μετέτρεψε όλη την, δίκαιη, οργή του για τον ακατανόητο τρόπο που αντιμετωπίζεται από τους Έλληνες διαιτητές, σε δημιουργικό πάθος και θέληση για μία εμφάνιση που ακόμα και το πλούσιο ελληνικό λεξιλόγιο φαίνεται φτωχό για να την περιγράψει με τον κατάλληλο τρόπο.
Για τον… οδοστρωτήρα «Νίκο» και την ολοκλήρωσή του ως παίκτη (τελειώματα, κορμί, πόδια, άμυνα, ριμπάουντ, τοποθετήσεις, δημιουργία) έχουμε αφιερώσει αρκετά άρθρα φέτος και απλά χθες απέδειξε για μία ακόμα φορά πόσο υπερπλήρης είναι. Το σπουδαιότερο, είναι πως έχει αποκτήσει μία απίστευτη σταθερότητα και δικαίως θεωρείται ο νο1 κίνδυνος για τους αντιπάλους. Η επένδυση του Ολυμπιακού πριν τριάμισι χρόνια απέδωσε για τα καλά και το μόνο που μένει για την απόλυτη ολοκλήρωση, πριν το μεγάλο ταξίδι για το ΝΒΑ, είναι η διαχείριση των συναισθημάτων του, όταν κάποιοι του βάζουν εμπόδια. Οφείλει στον εαυτό του και την ομάδα του, το μυαλό του να είναι στα ίδια επίπεδα «καθαρότητας», όσο χθες που κέρδισε 11 φάουλ και δεν έκανε κανένα σε 30 λεπτά, ακόμα και τις βραδιές που του σφυρίζονται 2-3 σε ένα πεντάλεπτο. Έχει τόση αξία και ποιότητα που μπορεί να τα καταφέρει και έτσι.
Από εκεί και έπειτα, ο Ολυμπιακός είχε χθες έναν εξαιρετικό Παπανικολάου σε άμυνα και επίθεση, έναν πολύτιμο Στρέλνιεκς στο σκοράρισμα και έναν θετικότατα Πρίντεζη, ο οποίος σκόραρε, έπαιξε άμυνες και κυρίως δημιούργησε. Ο Γουίλιαμς-Γκος μοίρασε αθόρυβα 5 ασίστ και σκόραρε, βοηθώντας σημαντικά στο να «σπάσει» σωστά το αντίπαλο zone press και οι παγίδες σε όλο το γήπεδο. Οι «ερυθρόλευκοι» είχαν εξαιρετικές αποστάσεις, καλή κυκλοφορία μπάκας και παίκτες «σκαλοπάτια» στο παρκέ για αυτό το σκοπό, απόρροια του «διαβάσματος» που αναφέραμε παραπάνω
Τα εύσημα για την τέλεια προετοιμασία του αγώνα, αλλά και το κοουτσάρισμα ανήκουν φυσικά στον Ντέιβιντ Μπλατ. Αδυνατώ να θυμηθώ κάποιο λάθος στην διαχείριση παικτών και σχημάτων, ενώ ορθώς αυτή τη φορά «άνοιξε» το rotation, παρουσιάζοντας εκπλήξεις στον αντίπαλο προπονητή. Η χρησιμοποίηση του Μάντζαρη στην αρχική πεντάδα και η κομβική δουλειά που έκανε πάνω στο μαρκάρισμα του Καλάθη, ήταν μία από αυτές. Το ματς κρίνεται σε μεγάλο βαθμό στο δεύτερο δεκάλεπτο, όπου ο Ολυμπιακός ανταποκρίνεται με την άμεση αλλαγή σχήματος στο ξέσπασμα του Μήτογλου και μετατρέπει σε λίγα λεπτά του 16-14 σε 36-21, ενώ πάει στα αποδυτήρια με +16. Σε εκείνο το διάστημα, το σκορ από αιφνιδιασμούς ήταν 9-0, οι γηπεδούχοι είχαν 6 περισσότερους πόντους από έξτρα κατοχές και τα τρίποντα 5/10 έναντι 2/14.
Στη συνέχεια χρειαζόταν απλά καλή διαχείριση και να μην παρουσιάσει ο Ολυμπιακός τις… αυτοκτονικές φετινές του τάσεις να χάνει καλές υπέρ του διαφορές. Έτσι και έγινε και το ντέρμπι πέρασε στην ιστορία. Ζητούμενο πλέον είναι οι «ερυθρόλευκοι» να αποκτήσουν διάρκεια και σταθερότητα στην απόδοσή τους, διότι ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς. Τα μηνύματα είναι αισιόδοξα (μοναδική ανορθογραφία η ήττα στην Πόλη) και από τη στιγμή που άμεσα θα βοηθηθούν από την προσθήκη ενός γκαρντ, η απόκτηση του οποίου μπαίνει στην τελική ευθεία, έχουν κάθε λόγο να πιστεύουν πως μπορούν να καταφέρουν τον πολύ μεγάλο στόχο της τετράδας ή έστω της πέμπτης θέσης, που κάθε άλλο αποτρεπτική ενόψει πλέι οφ δεν είναι.
Έχοντας μπάτζετ μικρότερο από τουλάχιστον 8-10 ανταγωνιστών τους, καινούργιο προπονητή, φιλοσοφία και αρκετούς νέους και άπειρους σε αυτό το επίπεδο παίκτες, μόνο κακό δεν το λες. Τουναντίον, συνέχιση της παράδοσης των υπερβάσεων θα το χαρακτήριζε ο ψύχραιμος παρατηρητής…
