Η διαχείριση του προπονητή του Παναθηναϊκού κατά τη διάρκεια του αγώνα με την Χράντετς όχι μόνο δεν βοήθησε την ομάδα του αλλά της δημιούργησε μεγάλο πρόβλημα κι αυτό φάνηκε από το 70ο λεπτό και μετά όταν η μπάλα πήγε σχεδόν αποκλειστικά στα πόδια των Τσέχων, οι οποίοι δημιούργησαν 4 ευκαιρίες (μαζί με το δοκάρι) και τελικά σκόραραν δύο φορές παίρνοντας ανέλπιστη για εκείνους ισοπαλία. Με βάση την εικόνα τους έως το σημείο που ο Νίστρουπ ολοκλήρωσε τις αλλαγές του μπορείς εύκολα να πεις ότι ο Παναθηναϊκός τους "δώρισε" τη μη ήττα.
Η αυτονόητη κριτική για όσα είδαν χθες και μικρά παιδιά, δεν συνεπάγεται ότι απαξιώνεις ταυτόχρονα τον προπονητή Νίστρουπ. Κάθε επαγγελματίας μπορεί να έχει κακές μέρες στη δουλειά του. Για τον Δανό η χθεσινή ήταν σίγουρα μία από αυτές. Τούτο όμως δεν τον κάνει "ακατάλληλο" για τον Παναθηναϊκό, μια ομάδα στην οποία η "προπονητοφαγία" είναι σαν τον ήλιο: ξέρεις ότι κάποια στιγμή θα ανατείλει! Ο Νίστρουπ θα κριθεί σε βάθος χρόνου, όπως πρέπει να συμβαίνει, και διαθέτει τα εχέγγυα να πετύχει.
Από την άλλη πλευρά όμως δεν μπορείς να κλείνεις τα μάτια και να "καταπίνεις" αμάσητα ευνόητους προβληματισμούς. Στην προετοιμασία ο Νίστρουπ δούλεψε το 4-2-3-1 και το 4-3-3. Από τη στιγμή που η ομάδα του απέκτησε τον Λιβάι Γκαρσία και επέστρεψε ο Ντέσερς, βλέπουμε τον Δανό προπονητή να αρέσκεται στο 4-4-2.
Χθες με αυτό ξεκίνησε, με αυτό... καταστράφηκε. Ουδείς κατάλαβε για ποιο λόγο όταν (σωστά) αντικατέστησε (λόγω δυνάμεων) τους Τεττέη και Λιβάι, έπρεπε να βάλει τον Ντέσερς και τον Ραστόντερ μαζί. Λες και ήταν play maker βγαίνει, play maker μπαίνει! Ο Τσέριν και ο Κοντούρης αντί στο γήπεδο έμειναν στον πάγκο...
Το ματς (του) φώναζε ότι χρειαζόταν τρίτο χαφ. Φρέσκα πόδια και ήρεμο μυαλό για να βοηθήσει τους "σκασμένους" από την προσπάθεια Τσιριβέγια και Καμαρά. Εύκολο είναι να τους περάσουμε πριονοκορδέλα, μόνο που χθες δεν πήραν ουδεμία βοήθεια από τον προπονητή και είδαμε το αποτέλεσμα. Στη φάση του 94' όταν χάθηκε η μπάλα στο κέντρο και η Χράντετς βγήκε στο τρανζίσιον, ο Καμαρά ασθμαίνοντας έφτασε τον αντίπαλό του και με περίσσια επιπολαιότητα του έκανε φάουλ εκτός περιοχής. Οταν η κόπωση επηρεάζει το μυαλό τα πόδια δεν μπορούν να πράξουν το σωστό.
Αναρωτιέμαι όμως: Για ποιο λόγο ο Τζέικομπ Νίστρουπ προσπαθεί να παίξει 4-4-2 με ΑΥΤΟ το υλικό; Επειδή έχει τοπ παίκτες στην επίθεση θα μου πει κάποιος. Σωστά. Όμως στη μεσαία γραμμή τι γίνεται; Ποιοι μπορούν να υποστηρίξουν αυτό το σύστημα; Ο Τσιριβέγια και ο Καμαρά; Μην τρελαθούμε...
Να σας δώσω το πιο τρανταχτό παράδειγμα. Η πρωταθλήτρια ΑΕΚ του Μάρκο Νίκολιτς κατέκτησε πέρυσι τον τίτλο παίζοντας 4-4-2. Να σας θυμίσω ποιους είχε στα χαφ της; Πινέδα και Μάριν! Ο πρώτος mvp του πρωταθλήματος, ο δεύτερος από τους κορυφαίους σε διάρκεια στη σεζόν.
Εχει ο Παναθηναϊκός Πινέδα και Μάριν για να υποστηρίξουν τον τρόπο παιχνιδιού που παρουσιάζει ο προπονητής του; Οχι βέβαια. Ούτε κατά διάνοια. Οπότε; Αν θέλει ο Δανός κόουτς να πορευτεί πάνω σε αυτό βασική προϋπόθεση είναι να αποκτήσει η ομάδα του παίκτες με ανάλογα χαρακτηριστικά. Κι αν υποθέσουμε ότι ο ένας θα είναι ο Κάνγκουα για τον οποίο ακούγονται πολύ καλά λόγια απ' όσους τον βλέπουν στις προπονήσεις, απαιτείται μία μεταγραφή "ΠΟΛΛΑ ΚΙΛΑ ΜΠΑΛΑ". Με προσωπικότητα ικανή να σηκώσει τον φιλόδοξο Παναθηναϊκό. Ενας χαφ ΕΠΙΠΕΔΟΥ για τον οποίο ο υπογράφων "φωνάζει" εδώ και 8 μήνες αλλά στο τριφύλλι ξόδεψαν έως τώρα καμιά 30αριά εκατομμύρια ευρώ χωρίς να τον αποκτήσουν.
Ο Σωτήρης Νίνης είπε χθες στον ΣΚΑΙ ότι "ο Καραγκούνης αυτό το ματς θα το είχε σβήσει από το 70'..." Προφανώς Καραγκούνηδες δεν βρίσκεις κάθε μέρα. Όμως ο Παναθηναϊκός δεν έχει καταφέρει να βρει σε ολόκληρη την Ευρώπη εδώ και 8 μήνες έναν χαφ - προσωπικότητα. Συγνώμη αλλά αυτό μόνο λογικό δεν είναι όταν έχεις πορτοφόλι γεμάτο με διάθεση να δώσει πολλά λεφτά...
ΥΓ: Προφανώς ο Παναθηναϊκός αδικήθηκε από τη διαιτησία στο ματς με τους Τσέχους. Αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία του κλαμπ αλλά πραγματικότητα. Όμως αυτό αποτελεί κεφάλαιο το οποίο πρέπει να διαχειριστεί η διοίκησή του. Οσα προανέφερα αποτελούν κεφάλαια για τον Στέφανο Κοτσόλη και τον Τζέικομπ Νίστρουπ.
