Final Four Κυπέλλου μπάσκετ γυναικών στην Καβάλα. Πόλη της Ανατολικής Μακεδονίας, στην οποία παρατηρείται το εξής φαινόμενο: Όποτε αγωνίζεται εκεί ο Παναθηναϊκός, οι φίλαθλοί του δίνουν δυναμικό «παρών». Χωρίς να χρειαστεί να ταξιδέψουν από Αθήνα, είναι κυρίως η λαχτάρα των ντόπιων. Από την Καβάλα, τις γύρω πόλεις της Μακεδονίας, την Θράκη.
Στο ποδόσφαιρο έχουν δημιουργηθεί από τις ισχυρότερες εξέδρες σε εκτός έδρας ματς. Ακόμη και τον περασμένο Δεκέμβρη στο ματς Κυπέλλου στο ποδόσφαιρο, μεσημέρι, καθημερινή και ο κόσμος έδωσε δυναμικό «παρών» για να δει τους «πράσινους».
Μπορεί ο καθένας να φανταστεί την προσμονή των ανθρώπων αυτών για το Final Four του Κυπέλλου μπάσκετ γυναικών. Σε μια διοργάνωση που θα είχε μόνο αγάπη για την ομάδα του καθενός και όχι αντιπαλότητα. Μην γελιόμαστε, τι αντιπαλότητα μπορεί να έχει ο Παναθηναϊκός με τον Αθηναϊκό, τον Παναθλητικό και τον Πρωτέα Βούλας;
Κι όμως η ΕΟΚ του Βαγγέλη Λιόλιου, επέλεγε να διεξάγει μια ακόμη διοργάνωση «γιορτή», χωρίς καλεσμένους. Όπως το κάνει επαναλαμβανόμενα στα Final-8 των ανδρών, όταν και δεν γεμίζει κανένας άλλος αγώνας εκτός του τελικού. Τώρα μεταφέρει την... τεχνογνωσία της ασχετοσύνης και της επικινδυνότητας για το μπάσκετ, στο μπάσκετ γυναικών.
Η αντι-Παναθηναϊκή διοίκηση του μπάσκετ, δεν αμφισβητείται. Σε άνδρες και γυναίκες, με διαιτησίες και διάφορες αποφάσεις. Σε κάθε τομέα η Ομοσπονδία δείχνει την εχθρότητά της απέναντι στους «πράσινους».
Πέρα απ’ αυτό όμως, υπάρχει και η ξεκάθαρα προσωπική εμπάθεια του Βαγγέλη Λιόλιου. Η εκδικητικότητα που δείχνει ανοιχτά πλέον, απέναντι στους φιλάθλους του Παναθηναϊκού.
Σαν άνθρωπος έχει αυτό το χαρακτηριστικό εκδικητικό μένος σε όποιον δεν είναι μαζί του και σε όποιον τολμά να τον αμφισβητεί. Παναθηναϊκός ήταν ο φίλαθλος που τον ειρωνεύτηκε την περασμένη σεζόν και διέταξε να τον βγάλουν εκτός γηπέδου στο Final-8 του Κυπέλλου ανδρών στο Ηράκλειο. Αφαιρώντας του δικτατορικά και το εισιτήριο από τον τελικό του θεσμού. Επειδή διανοήθηκε να τον ειρωνευτεί.
Παναθηναϊκοί ήταν αυτοί που τον έβαλαν στην πιο αμήχανη στιγμή της ζωής του. Όταν πήγαινε με «παγωμένο» χαμόγελο να κάνει την απονομή πριν μερικές εβδομάδες, στον Κυπελλούχο Παναθηναϊκό. Από την εξέδρα άκουσε γιούχα, αποδοκιμασίες και υβριστικά συνθήματα.
Ήταν σίγουρο πως το... κρατούσε. Η εκδικητική του μανία, βγαίνει σε Παναθηναϊκούς που ζουν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα. Αυτούς που περιμένουν πως και πως να πάει η ομάδα τους κάπου κοντά για να την παρακολουθήσουν. Από αυτούς στερεί το δικαίωμα ο Λιόλιος με την τραγελαφική απόφαση να δώσει μόνο ελάχιστες προσκλήσεις και να διαθέσει τα εισιτήρια σε τοπικούς φορείς και σχολεία.
Το μπάσκετ στενάζει κάτω από τον ζυγό της χειρότερης διοίκησης που είχε ποτέ η Ομοσπονδία. Δεν του έφτανε αυτό του προέδρου που δεν… αγγίζεται όπως έχει δηλώσει ο ίδιος μάλιστα. Έπρεπε να πάρει εκδίκηση και απέναντι σε φιλάθλους. Ολόκληρου Παναθηναϊκού.
Περιμένουμε τη διαφήμιση των υποτελών του. Είτε είναι παλαίμαχοι, είτε δημοσιογράφοι. Να καυχηθούν για το πόσο σωστή κίνηση ήταν η εκδικητική μανία του Λιόλιου, η οποία στέρησε από τόσο κόσμο το δικαίωμα να δει την ομάδα του. Στέρησε το μπάσκετ από ωραία ατμόσφαιρα. Απλά για να τιμωρήσει αυτούς που τον αποδοκίμασαν. Και πιθανότατα θα τον αποδοκίμαζαν και πάλι.
Τουλάχιστον ας δώσουν οδηγίες στους δασκάλους των σχολείων που θα είναι στους αγώνες. Μην αρχίσει καμιά παρέα από παιδιά να τον αποδοκιμάζει και τα αποβάλλει κι αυτά. Μανία; Εμπάθεια; Σύμπλεγμα; Όπως και να το χαρακτηρίσει κανείς, μιλάμε για ολόκληρο μπάσκετ το οποίο διοικείται από έναν επικίνδυνο άνθρωπο με εκδικητικές τάσεις.
