Ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε από την Φενέρμπαχτσε στην έδρα του. Με ένα σουτ τρελό, τυχερό, αλλά εύστοχο. Στην βαθμολογία στο τέλος δεν θα του αφαιρέσουν την ήττα γιατί ήρθε από ατυχία. Μπορεί να του στερήσει κάτι στη regular season.
Ήττα καλή, δεν υπάρχει. Ποτέ δεν θα υπάρξει. Ήττα είναι πάντα ήττα. Το θέμα είναι πώς θα κοιτάξεις να την εκμεταλλευτείς για να σου βγάλεις κάτι θετικό απ’ όλο αυτό. Για να κάνεις την… κοπριά λίπασμα. Έτσι ώστε η συνέχειά σου να είναι διαφορετική.
Φτάσαμε στο σημείο που διακόπτεται η Euroleague για μία εβδομάδα για τα εγχώρια Κύπελλα. Στη συνέχεια έρχονται δέκα αγωνιστικές «φωτιά». Ειδικά για μια ομάδα που έχει στόχο την κατάκτηση της διοργάνωσης κι αυτή τη στιγμή είναι 9η. Έχει όμως πράγματα να περιμένει. Όπως να βρει ρυθμό ο Ναν, να ενσωματωθεί ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις και φυσικά να επιστρέψει ο Ματίας Λεσόρ.
Ή μήπως… επέστρεψε; Ο παικταράς, ο κορυφαίος σέντερ της Ευρώπης, δεν επέστρεψε και κανείς δεν θα τον πιέσει. Γύρισε όμως αυτή η «φωτιά» στο βλέμμα του. Η νοοτροπία του που τόσο έλειψε απ’ τον Παναθηναϊκό μήνες τώρα. Αρκούσε μια στιγμή για να «γυαλίσει» το μάτι. Να θεριέψει. Το θέμα δεν είναι ούτε ο τσαμπουκάς, ούτε η δυναμική, ούτε τα πίσω βήματα του Μπόλτνγουιν, ούτε συμπαίκτες και αντίπαλοι που δεν μπορούσαν να τον συγκρατήσουν.
Το mindset του Λεσόρ είναι αυτό που έχει ανάγκη ο Παναθηναϊκός στην τελική ευθεία της regular season. Το βλέμμα που είχε στο Βελιγράδι με τον Ερυθρό Αστέρα. Η «απάντησή» του όταν άκουγε πως είναι σέντερ Eurocup και πως δεν είναι γι’ αυτό το επίπεδο. Τότε που πήγε και πήρε παραμάζωμα το σύνολο των αντιπάλων που βρέθηκαν μπροστά του.
Ο καθένας μπορεί να αμφιβάλει ή να έχει σκεπτικισμό για την κατάστασή του, τον ρυθμό του όταν γυρίσει, αν θα είναι στο 60-70% ή αν θα είναι στο 100% γρήγορα. Κανείς μα κανείς δεν πρέπει να αμφισβητεί τον ψυχισμό και τη σαρωτική δυναμική του. Αυτή που είναι ικανή να παρασύρει το σύνολο του Παναθηναϊκού.
Άθελά του, το έκανε ήδη. Ο Μπόλντγουιν μπορούσε να φύγει έτσι, χωρίς κανείς να του πει κουβέντα. Θα έμενε το ξενέρωμα της ήττας. Μέχρι που ο Λεσόρ… ανέβασε στροφές επειδή είδε να πατά προκλητικά το έμβλημα της ομάδας στο glass floor ο Αμερικανός γκαρντ της Φενέρ. Άντε πιάστε τον μετά.
Αυτό έφερε και όλη τη συνέχεια. Τη δήλωση του Όσμαν «θα το θυμόμαστε», την αναφορά στο μέγεθος της ομάδας. Κάτι που πρωτίστως πρέπει να σκέφτεται ο κάθε ένας που φορά τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Αυτό το «ταρακούνημα», προέκυψε λόγω Λεσόρ. Με πολιτικά ρούχα. Χρειάστηκε να μπει και η γυναίκα του για να τον καλμάρει, καμιά 20αριά δίμετροι γυμνασμένοι ήταν δύσκολο να τον κουμαντάρουν. Γιατί; Επειδή τόλμησε ένας αντίπαλος να πατήσει το έμβλημα του Παναθηναϊκού.
Αυτό το mindset του Λεσόρ, έλειπε περισσότερο κι απ’ την ίδια την αγωνιστική του παρουσία. Και μιλάμε για τον κορυφαίο ψηλό της Ευρώπης. Η νοοτροπία του Γάλλου, διώχνει την ράθυμη αντιμετώπιση των αγώνων. Τα «δεν τρέχει και τίποτα, είμαστε παικταράδες θα πάρουμε το επόμενο». Η κάθε λεπτομέρεια πρέπει να ενοχλεί. Η κάθε κίνηση πρέπει να φέρνει τέτοια αντίδραση.
Τα… bad boys όπως φώναζε και στον Γκραντ μετά το νικητήριο καλάθι επί της Ρεάλ. Αυτό θέλει ο Παναθηναϊκός τη δεδομένη χρονική στιγμή. Οι «κορδελίτσες» λόγω ποιότητας, κάνουν κακό. Αν όμως σε αυτό το ρόστερ-τρομοκρατία, προστεθεί και mindset Λεσόρ, τότε απλά κάθεσαι πίσω και απολαμβάνεις αυτό που θα ακολουθήσει απ’ τον Παναθηναϊκό.
