MENU

Αν κάποιος πέρσι, την ίδια εποχή, έλεγε στα αποδυτήρια του Ολυμπιακού ότι η χρονιά θα ολοκληρωθεί με νταμπλ και παρουσία στο Final Four της Euroleague, τότε πιθανότατα θα τον έλεγαν... υπεραισιόδοξο και υπερβολικό. Σίγουρα, κανένας δεν θα έλεγε ότι οι «ερυθρόλευκοι» δεν έχουν βλέψεις και πιθανότητες για το παραπάνω σενάριο, όμως, η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα «τρύπησε» σίγουρα το ταβάνι της και, εκτός από την ολοκληρωτική κυριαρχία εντός συνόρων, έμεινε μόλις ένα σουτ μακριά από τον τελικό της Euroleague.

Και τώρα; Η σεζόν για τον Ολυμπιακό (που κατέκτησε πριν λίγες ώρες το Super Cup στην Ρόδο) ξεκινά με ένα κλασικό... ρητό του αθλητισμού: «Το δύσκολο δεν είναι να φτάσεις στη κορυφή, αλλά να παραμείνεις εκεί». Οι Πειραιώτες προχώρησαν σε μικρές αλλαγές στο ρόστερ τους και, στα χαρτιά, δείχνουν ακόμα πιο δυνατοί σε σχέση με την σεζόν που μας πέρασε.

Ας το δούμε όμως αναλυτικά:

  • Η πρώτη μεγάλη αλλαγή αφορά τις θέσεις των γκαρντ. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ βρήκε two way συμβόλαιο στους Μάβερικς και αποφάσισε να κυνηγήσει ακόμα μία ευκαιρία στον μαγικό κόσμο του ΝΒΑ, κάτι που... αυτόματα δημιούργησε ανάγκη για την έλευση ενός ποιοτικού περιφερειακού με έφεση στο σκοράρισμα. Αυτή η «ταμπέλα» δεν θα μπορούσε να είναι πιο... ταιριαστή στο status και στα χαρακτηριστικά του Αϊζάια Κάνααν. Ο Αμερικανός γκαρντ ήταν εξαιρετικός πέρσι με την Ούνικς Καζάν (11,8 πόντοι ανά ματς στην Euroleague με 40,9% στο δίποντο, 41% στο τρίποντο και 81,6% στις βολές) και οι πρώτες εικόνες του από τα φιλικά και του Σούπερ Καπ δείχνουν έναν παίκτη που μπορεί να «κουμπώσει» ιδανικά στους Κώστα Σλούκα και Τόμας Ουόκαπ, οι οποίοι παραμένουν φυσικά στην θέση των... κουμανταδόρων και των «αρχηγών» στην περιφέρεια. 
  • Η υπόθεση του Σάσα Βεζένκοφ ήταν η πιο κομβική για το «χτίσιμο» του φετινού ρόστερ. Ο ΜVP της περσινής σεζόν στην Basket League ήταν καταπληκτικός εντός και εκτός συνόρων, κάτι που τον έφερε πολύ κοντά στην μετακίνησή του στο ΝΒΑ για τους Σακραμέντο Κινγκς. Το «θρίλερ» κράτησε για αρκετές μέρες, οι άνθρωποι του Ολυμπιακού περίμεναν τον κατά τεκμήριο καλύτερο παίκτη τους πέρσι μέχρι την τελευταία στιγμή και στο τέλος δικαιώθηκαν, αφού ο «Βέζε» έμεινε στο ΣΕΦ. Αυτόματα, τα πλάνα έγιναν πολύ πιο εύκολα για τον Γιώργο Μπαρτζώκα και τους συνεργάτες του, καθώς ο Βούλγαρος είναι ένα «κλειδί» στα περισσότερα plays και ο go to guy στην πλειοψηφία των αγώνων. Επιπρόσθετα, με την παραμονή του έμεινε ανέγγιχτο και το δίδυμο με τον Παπανικολάου, το οποίο σίγουρα αποτελεί «κολώνα», όχι μόνο στις θέσεις των φόργουορντ αλλά και συνολικά στην ομάδα.
  • Οι μεγαλύτερες - και πιο ουσιαστικές - αλλαγές παρατηρήθηκαν στην front line. Με αφορμή την αποχώρηση των Πρίντεζη, Μάρτιν, Ζαν Σαρλ και Έισι, ο Ολυμπιακός κινήθηκε αποφασιστικά και αποφάσισε να προχωρήσει σε μεταγραφές έμπειρων παικτών, με παραστάσεις και με προδιαγραφές να εξελιχθούν σε upgrades. Ο Άλεκ Πίτερς συμπληρώνει πλέον τον Βεζένκοφ στο «4», δίνοντας ένα... παρόμοιο με τον Βούλγαρο «όπλο» στα χέρια του Μπαρτζώκα. Ο Αμερικανός είναι ένα κλασικό «stretch four» με εξαιρετικό μακρινό σουτ (43,2% σε 4 σεζόν στην Euroleague με ΤΣΣΚΑ, Εφές, Μπασκόνια) και ικανότητες που μπορούν να «καλύψουν» το back up του Βεζένκοφ όταν εκείνος δεν είναι στο παρκέ ή όταν δεν παίζει. 
  • Από εκεί και πέρα, ο έμπειρος Τζοέλ Μπολομπόι ήρθε ως αντικαταστάτης του Χασάν Μάρτιν. Ο πρώην παίκτης της ΤΣΣΚΑ δεν είναι κάτι... σούπερ σε ο,τι αφορά την επιθετική συνεισφορά και τους αριθμούς του, αλλά είναι σίγουρα αναβάθμιση στην πίσω μεριά του παρκέ και στο level της... χαμαλοδουλειάς. Ο 28χρονος ψηλός γνωρίζει άριστα τον ρόλο του back up ψηλού και μοιάζει ως η ιδανική λύση για το 15λεπτο που θα χρειαστεί για να καλύψει τον Μουσταφά Φαλ. Στην ίδια συνθήκη βρίσκεται και ο Ταρίκ Μπλακ, που ναι μεν «κόπηκε» για τα ματς του Super Cup, αλλά σίγουρα διαθέτει την ποιότητα και την εμπειρία για να προσφέρει πολλά από την θέση του τρίτου σέντερ/πέμπτου ψηλού. Είναι πάντως δεδομένο ότι η front line με Βεζένκοφ, Φαλ, Πίτερς, Μπολομπόι, Μπλακ είναι σαφώς καλύτερη και πιο έξυπνα δομημένη από την περσινή «φουρνιά» με Φαλ, Βεζένκοφ, Μάρτιν, Πρίντεζη, Ζαν Σαρλ και Έισι.

Με λίγα λόγια: Ο Ολυμπιακός κινήθηκε έξυπνα στην αγορά, ενισχύθηκε εκεί που πραγματικά «πονούσε» και έδωσε «ενέσεις» σε έναν κορμό που απέδειξε ήδη ότι μπορεί να καταφέρει πολλά πράγματα. Με μία πρώτη εικόνα, το rotation με Σλούκα, Ουόκαπ, Κάνααν, ΜακΚίσικ, Παπανικολάου, Βεζένκοφ, Πίτερς Φαλ, Μπολομπόι και επιπλέον με Λαρεντζάκη, Μπλακ, Λούντζη είναι ικανό να κυριαρχήσει ξανά εντός συνόρων και να παλέψει για την συμμετοχή σε ακόμα ένα Final Four. Άλλωστε, η συνοχή ενός «κορμού» με πετυχημένες προσθαφαιρέσεις ανά σεζόν ήταν πάντα η πιο σωστή συνταγή για την επιτυχία...

Σχεδόν ίδιος, αλλά... καλύτερος!