Σε μία επιστολή με πολλές αιχμές με συγκεκριμένο αποδέκτη που προς το παρόν επιλέγει να μην κατονομάσει, ο Χρήστος Σπύρου ρίχνει προειδοποιητικές βολές, κατά συγκεκριμένου παράγοντα του ΔΣ, τον οποίο δείχνει ως υπεύθυνο όχι απλώς τις παραιτήσεις μελών του ΔΣ της ομοσπονδίας, αλλά και για τον κατήφορο που έχει πάρει το άθλημα.
«26 Οκτωβρίου 2022
ΤΕΛΙΚΑ, ΟΜΕΡΤΑ;
Οι τελευταίες διοικητικές εξελίξεις στην άρση βαρών, φέρνουν αλλαγές στο άθλημα, οι οποίες είναι αμφίβολο αν θ’ αποδώσουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Ακόμα ένας πρόεδρος -ο τρίτος κατά σειρά την τελευταία δεκαετία- που δηλώνει αιφνιδιαστικά παραίτηση, λακωνικά, αόριστα και αφηρημένα, δίχως ν’ αναφέρει τους ακριβείς λόγους αυτής. Κατά την τελευταία δεκαετία υπάρχει πληθώρα παραιτήσεων από πολύ συγκριμένες θέσεις ευθύνης.
Σε μια σύντομη αναδρομή από το 1984 έως το 2008, δε θα δούμε σοβαρές αντιπαλότητες μεταξύ μελών του Δ.Σ. όσο κι αν υπήρχαν κάποιες διαφορές. Ενωμένοι, διοίκηση, προπονητές και αθλητές έφεραν τα γνωστά αποτελέσματα γράφοντας τις χρυσές σελίδες του αθλήματος.
Δύσκολη στιγμή για το άθλημα θα χαρακτηρίζαμε την περίεργη απομάκρυνση του τότε Γενικού Γραμματέα, Κώστα Χρηστάκου το 1996, χωρίς τη παραμικρή αντίδραση κάποιου μέλους, καθώς δεν έγινε γνωστό, τι ακριβώς συνέβη και οδηγήθηκε στην πόρτα της εξόδου. Το 2004 τα νέα μέλη του Δ.Σ., το οποίο διευρύνθηκε σε 15μελες από 11μελές, εύκολα συμπαρατάχτηκαν με τα υπόλοιπα από όλες τις πλευρές. Τα τέσσερα νέα μέλη πέρασαν από κόσκινο πριν να τα ενσωματώσουν στο αρραγές, μέχρι τότε, συμβούλιο.
Τα θλιβερά, για το άθλημα, γεγονότα του 2008 επέφεραν μικρές αλλαγές με τις πρόωρες εκλογές, για μικρό χρονικό διάστημα. Όλα αυτά, φαινομενικά, έληξαν με τις επιβεβλημένες εκλογές μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2008. Οι μόνοι πληγέντες από την τρικυμία αυτή ήταν ο ομοσπονδιακός τεχνικός, Χρήστος Ιακώβου, ο μόνος που απομακρύνθηκε σε μηδενικό χρόνο και χωρίς την πρέπουσα υποστήριξη από όλους αυτούς τους διοικούντες, που τόσα χρόνια κάθονταν στα ίδια τραπέζια γευόμενοι τις επιτυχίες του, και οι έντεκα αθλητές, οι οποίοι, ενώ δικαιώθηκαν δικαστικά, οι περισσότεροι σταμάτησαν την καριέρα τους και ξεχάστηκαν από όλους αυτούς, που τότε, τάχα, τους στήριζαν.
Οι εκλογές του 2008 έφεραν μόνο μια νέα είσοδο στη διοίκηση, που συμπληρώνεται με τα ίδια πρόσωπα της προηγούμενης διοίκησης, χωρίς ουσιαστικές αλλαγές. Επανάληψη των ίδιων αποτελεσμάτων έχουμε και στις εκλογές του 2012.
Το 2013 αρχίζει μια νέα τάση ν’ αναπτύσσεται, με σκοπό την ανατροπή περίπου των μισών παλαιοτέρων μελών της διοίκησης. Οι άλλοι μισοί μετέχουν στο ανατρεπτικό κίνημα, εξασφαλίζοντας τη παραμονή τους.
Αυτές οι έκτακτες, αλλά καλά μεθοδευμένες εκλογές τον Σεπτέμβρη του 2013 με την καλά στημένη ανατρεπτική μηχανή, έχοντας συμπεριλάβει στη μάχη θεμιτά και αθέμιτα μέσα, έφεραν αρκετές νέες εισόδους στη διοίκηση με πολλές υποσχέσεις. Και τότε δεν έγιναν γνωστές οι πραγματικές αιτίες της ανατρεπτικής αυτής κίνησης, παρά μόνο από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, από «πρόσωπα» κρυμμένα καλά πίσω από την ανωνυμία και την ασυλία του πληκτρολογίου, ίσως και υποκινούμενα και από ένα ψεύτικο προφίλ που εμφανίστηκε για μια μόνο ανάρτηση.
Η αντιπολιτευτική ομάδα εξουδετερώθηκε επιτυχώς, το πεδίο, πλέον ελεύθερο, για την υποσχόμενη ανάπτυξη του αθλήματος. Καμία ιδιαίτερη αλλαγή στη πορεία του αθλήματος, το αντίθετο μάλιστα. Ο κατήφορος ήταν συνεχής, με αντίκτυπο στα σωματεία και τους αθλητές.
Στις εκλογές του 2016 έχουμε πάλι κάποιες νέες εισόδους μελών στο Δ.Σ. και μερικές ανατρεπτικές παραιτήσεις με κόντρες στις αρχές του 2017. Υπάρχει ένα κλίμα θετικό έπειτα από αλλαγές σε θέσεις ευθύνης, αλλά το 2018 ανατρέπονται τα δεδομένα, όταν αναγκάζεται σε παραίτηση ο πρόεδρος και ορισμένα μέλη.
Εκλογές διενεργούνται πάλι το 2018, με νέο πρόεδρο και με νέα σύνθεση στη διοίκηση. Οι συκοφαντίες, γνωστές σε όλους πια, και για άλλη μία φορά δε μάθαμε ποτέ τι συνέβη, ενώ τα παλαιότερα και εναπομείναντα μέλη τηρούν σιγή ιχθύος και δεν αλλαξοπιστούν.
Στο δια ταύτα, λοιπόν:
Παραιτήσεις την τελευταία δεκαετία: Τρεις από τη θέση του προέδρου και τουλάχιστον τέσσερεις από τη θέση του ταμία, αλλά και άλλες, μελών του Συμβουλίου.
Δυστυχώς, ουδείς από όλους τους παραιτηθέντες μίλησε, προκειμένου να εξηγήσει τους πραγματικούς λόγους της παραίτησης.
Τι τους δένει και κρατούν τα στόματα κλειστά, τι τους ενώνει; Φόβος;;;
Αυτά όλα δυστυχώς έχουν λησμονηθεί. Έτσι, γίνεται αυτή η αναδρομή για να συνδυαστούν τα γεγονότα, να συγκριθούν, ν’ αναδειχθούν τυχόν ομοιότητες και το γιατί αναγκάζονται κάποιοι να παραιτηθούν. Και, φυσικά, για να επισημάνουμε την γνωστή τακτική, τού συνεχίζουμε χωρίς να συμβαίνει κάτι, για τον απλούστατο λόγο, ότι όλα θα ξεχαστούν γρήγορα, αφού υπάρχει ομερτά στη διοίκηση αυτής της Ομοσπονδίας. Σφραγισμένα στόματα, είτε μέσα στη διοίκηση είτε εκτός.
Εντύπωση πρέπει να προκαλεί το γεγονός πως ορισμένοι, λίγοι βέβαια, κρατούν θέση σε όλες τις διοικήσεις, επί σειρά ετών. Είναι τόσο ικανοί και άξιοι; Και αν είναι, ποια η πρόοδος του αθλήματος και γιατί υπάρχει τέτοια διχόνοια, που έχει κόψει το άθλημα σε δυο κομμάτια.
Επαναπαύονται κάποιοι νέοι στη διοίκηση, ότι θα παραμείνουν και στην επόμενη. Και πιθανόν, η ιστορία θα τους επιβεβαιώσει. Καλό, όμως, είναι να μπουν οι προσωπικές φιλοδοξίες, τα μικροσυμφέροντα και οι εγωκεντρικοί χαρακτήρες στην άκρη, με στόχο την πρόοδο και την ανάπτυξη του αθλήματος. Βέβαια αυτή η παρότρυνση προϋποθέτει ύπαρξη ισχυρών χαρακτήρων με αξίες και ιδανικά, με όραμα και εργατικότητα.
Συνεχίζεται…
ΧΡΗΣΤΟΣ Π. ΣΠΥΡΟΥ
ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ
ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. Ε.Ο.Α.Β.»
