Το παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου στο Τορούν της Πολωνίας, το τριήμερο 20-22 Μαρτίου είναι η κορύφωση της χειμερινής περιόδου.
Το απογεματινό πρόγραμμα του Σαββάτου (21/3, 19:25 ώρα Ελλάδος) ξεκινάει με τον απευθείας τελικό στο επί κοντώ ανδρών, ένα από τα αγωνίσματα που αναμένεται να είναι ένα από τα highlight του πρωταθλήματος.
Θα μπορέσει κάποιος και για την ακρίβεια ο Εμμανουήλ Καραλής με τα φετινά 6.17μ., να «φοβίσει» τον Αρμαντ Ντουπλάντις, που πάει για τον 4ο διαδοχικό του τίτλο σε παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου;
Η δεύτερη φετινή τους κόντρα, πριν από λίγες ημέρες στην Ουψάλα και στο «Mondo Classic», βρήκε τον Ντουπλάντις να πηγαίνει στα 6.31μ., για το 15ο παγκόσμιο ρεκόρ στην καριέρα του.
Σε συνέντευξή του στη repubblica.it μετά τον αγώνα του στην Ουψάλα ο Ντουπλάντις έκανε λόγο για τα παγκόσμια ρεκόρ, για τη βασική λεπτομέρεια, την ταχύτητά του (έχει ρεκόρ 10.37 στα 100μ.) που του δίνει την ώθηση να φθάνει σε τεράστια ύψη, αποκάλυψε τη στιγμή που τον έχει στιγματίσει, ενώ μίλησε και για τον Εμμανουήλ Καραλή, με τον οποίο ηλικιακά έχουν διαφορά μόλις 21 ημερών.
Αποσπάσματα από τα όσα δήλωσε ο Ντουπλάντις
«Το πρώτο μου παγκόσμιο ρεκόρ ήταν στο Τορούν, όταν πήδηξα 6.16μ., ένα εκατοστό περισσότερο από τον Ρενό (σ.σ. Λαβιλενί). Αλλά δεν θυμάμαι τίποτα, εκτός από το ότι ένιωθα καλά και ήμουν καλή φόρμα. Πρέπει να πω ότι μετά από εκατοντάδες άλματα, η μόνη καθαρή ανάμνηση που έχω είναι η πρώτη φορά που ξεπέρασα τα έξι μέτρα, το 2018 στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στο Βερολίνο. Αυτό το συναίσθημα είναι ακόμα μαζί μου σήμερα: Ευφορία, ανάλαφρη διάθεση, ευτυχία. Δεν το έχω ξανανιώσει ποτέ, ούτε καν με το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο. Αυτό το ύψος άλλαξε τη ζωή μου.
Δεν θεωρώ τίποτα δεδομένο, δεν νιώθω ποτέ σίγουρος για τη νίκη και ότι θα είναι παιχνιδάκι. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο, επειδή αγωνίζομαι εναντίον πολύ καλών αντιπάλων. Αλλά μου αρέσει ο ανταγωνισμός και με παρακινεί. Προσπαθώ να είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου, αυτός είναι ο σκοπός του αθλητισμού, να ενώνει τους ανθρώπους και να αναδεικνύει τον καλύτερό τους εαυτό.
Δεν κοιτάζω τους αριθμούς, δεν είμαι ο τύπος που κάνει υπολογισμούς. Πάντα ακολουθώ τη ροή, δεν κάθομαι να κάνω σχέδια. Και αρνούμαι ότι ήδη είχα φτάσει σε ορισμένα ύψη στην προπόνηση και μετά έκανα παγκόσμιο ρεκόρ ένα εκατοστό τη φορά, αυτό δεν είναι αλήθεια.
Τα 6.40μ. είναι εφικτά. Με νέα υλικά, άλλωστε έκανα τα 6.31μ. με πιο άκαμπτο κοντάρι, με το οποίο δεν ένιωθα άνετα πριν, επειδή δεν μπορούσα να αποκτήσω ταχύτητα. Το μυστικό ήταν να επιμηκύνω το δρομικό κομμάτι στα είκοσι δύο βήματα, κάτι που μου επέτρεπε να έχω περισσότερη ενέργεια στην απογείωση. Αυτή ακριβώς είναι η βελτίωση. Τώρα μπορώ να επιταχύνω περισσότερο και την είσοδό μου. Το τρέξιμο με ένα κοντάρι στο χέρι δεν είναι ακριβώς εύκολο, αλλά δεν ψάχνω την τελειότητα.
Ήμουν στη Στοκχόλμη, στο σπίτι, όταν έμαθα για τα 6.17μ. από τον Καραλή. Ήταν πραγματικά ωραίο. Βρισκόμαστε στην ίδια ηλικία, γνωριζόμαστε χρόνια, εκτιμούμε ο ένας τον άλλον και πιέζουμε ο ένας τον άλλον, βγαίνουμε για μια μπύρα, αν έχουμε την ευκαιρία. Η αντιπαλότητα είναι καλή, σε κάνει να προοδεύεις και το άθλημά μας εξελίσσεται».
