Τα φυσιολογικά που ως γνωστόν σε τέτοια ματς ομίλων Κυπέλλου είναι να παίζουν τα νέα παιδιά και οι «δεύτερες» επιλογές, όπως συνέβη, χωρίς σώνει και καλά η εικόνα της ομάδας αλλά ακόμη και το αποτέλεσμα να παίζουν τόσο μεγάλη σημασία. Η ουσία όμως είναι πως με όσα δημιουργήθηκαν με τα τρία συνεχόμενα άσχημα αποτελέσματα όλα έπαιζαν ρόλο.
Ο Χάσι, λογικά, επέλεξε να δώσει «ανάσες» σε πολλούς βασικούς και έδωσε ευκαιρίες σε παίκτες που θα έπρεπε να τις είχαν πάρει νωρίτερα.
Μέσα σε περίεργο κλίμα, κλίμα ξεκάθαρης πίεσης ο Χάσι είδε και πάλι την ομάδα του να «βασανίζεται» να βρει διαδρόμους προς την εστία του Αστέρα, είδε και πάλι την κατοχή να μην έχει ουσία, είδε και πάλι το 0-0 του ημιχρόνου αλλά συνολικά την εικόνα της ομάδα του να μην πείθει.
Βέβαια ποδοσφαιρικά ήταν απόλυτα λογικά η συγκεκριμένη 11αδα να μην μπορεί να βγάλει πολλά-πολλά με τόσα νέα πρόσωπα που έπαιζαν για πρώτη φορά μαζί, αλλά είπαμε το συγκεκριμένο ματς είχε ιδιαιτερότητες εξαιτίας όσων είχαν προηγηθεί.
Στην επανάληψη ο Χάσι το γύρισε σε 3-4-3 που η αλήθεια είναι πως αν δεν το έλεγε ο ίδιος μετά το τέλος του αγώνα δεν θα ήμασταν και 100% σίγουροι. Πιο πολύ σε 3-5-2 φαινόταν και πάλι μπερδεμένο από τη μέση και πάνω.
Ένα πλάνο του Χάσι που το εφάρμοσε για πρώτη φορά στον Ολυμπιακό και δεν πέτυχε. Θα πείτε μπήκαν δύο γκολ. Δεν ήταν απόρροια αυτής της αλλαγής κάτι που φαίνεται και το ότι στην επανάληψη μέχρι τη στιγμή του πέναλτι (σ.σ. κάπου θα διαβάσουμε πως και αυτό δεν ήταν…) ο Ολυμπιακός δεν απείλησε, αντίθετα υπήρξαν δύο επικίνδυνες επιθέσεις του Αστέρα.
Το πέναλτι που μετέτρεψε σε γκολ ο Εμενίκε έδιωξε το άγχος, ήρθε και το δεύτερο έξοχο γκολ του Νιγηριανού και παρότι έκατσε το λάθος και το 2-1 το πράγμα κύλησε ομαλά μέχρι το τέλος.
Από ένα δύσκολο από πολλές απόψεις ματς, που σε νορμάλ συνθήκες, θα ήταν δευτερευούσης σημασίας, τελικά βγήκε κάτι καλό.
Το μεγαλύτερο κομμάτι βεβαίως πηγαίνει στην εξαιρετική παρουσία του Εμάνουελ Εμενίκε που πήρε «μπρος» για τα καλά την κατάλληλη στιγμή. Και θα είναι αν όλα πάνε καλά βασικός στο ΟΑΚΑ. Πολύ καλά και τα δείγματα του Ταχτσίδη που έβγαλε τσαμπουκά και ζωντάνια σε μια ομάδα που την προηγούμενη εβδομάδα έδειχνε «άδεια».
Έτσι μετά την επιστροφή στις νίκες ο Ολυμπιακός μπαίνει στην τελική ευθεία για το ντέρμπι με την ΑΕΚ με ηρεμία και απόλυτη προσήλωση.
Ένα ντέρμπι που πάει ως… τελειωμένος από τους… εξυγιαντές, ως «θήραμα» στο ΟΑΚΑ για τους επίδοξους πρωταθλητές. Αυτό που πρέπει να εύχονται στον Ολυμπιακό κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι αυτό το κλίμα να διατηρηθεί μέχρι το πρώτο σφύριγμα στο ΟΑΚΑ. Θα είναι το καλύτερο δώρο για τους «ερυθρόλευκους», αρκεί και οι ίδιοι να το «νοιώσουν» και να το καταλάβουν. Στο χέρι τους είναι, πάντα στο χέρι τους ήταν 21 χρόνια τώρα. Έχουμε μέρες όμως ακόμη για αυτό το ματς.
