MENU

Η εικόνα που είδαμε το βράδυ της Τρίτης από την Εθνική μας ομάδα στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας έχει ως κύριο υπεύθυνο τον Άγγελο Αναστασιάδη. Ο Έλληνας τεχνικός έδειξε πως δεν μπορεί να διαχειριστεί το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, παρουσιάζοντας σε όλα του τα παιχνίδια μία ομάδα που βρισκόταν πίσω στο σκορ πριν καλά – καλά μπει στο παιχνίδι και που μετά πάλευε να σώσει ό,τι σώζεται. Και επειδή τα αρνητικά αποτελέσματα δεν αφορούν μόνο τα δύο αυτά ματς με Ιταλία και Αρμενία, ας σημειώσουμε πως αν είχε αντιμετωπίσει με την πρέπουσα σοβαρότητα το παιχνίδι με την Εσθονία για το Nations League το οποίο η Εθνική έχασε και τερμάτισε τρίτη στον όμιλο, τώρα τα πράγματα ίσως να ήταν διαφορετικά σε περίπτωση κατάληψης της δεύτερης θέσης από τους Φινλανδούς.

Επειδή όμως τούτη την ώρα μεγαλύτερη σημασία από την απόδοση ευθυνών έχει η επόμενη ημέρα, ο Μαρίνος Ουζουνίδης φαντάζει ως ιδανική, ίσως και μοναδική, επιλογή. Γίνεται αρκετή συζήτηση για το ότι η Εθνική θα πρέπει να έχει έναν ξένο προπονητή που θα μπορέσει να την φέρει και πάλι στον δρόμο των επιτυχιών. Αν σκεφτούμε όμως τα δεδομένα αυτή τη στιγμή, η Εθνική ομάδα δεν αποτελεί ελκυστική προοπτική για κάποιον ξένο προπονητή εγνωσμένης αξίας.

Πρόκειται για ένα συγκρότημα σε συνεχή πτώση τα τελευταία χρόνια που έχει ήδη αποτύχει να βρεθεί στις δύο τελευταίες μεγάλες διοργανώσεις. Στα προκριματικά του Euro βρίσκεται πλέον με την πλάτη στον τοίχο ενώ και ο κόσμος της έχει γυρίσει την πλάτη. Ασφαλώς και τα χρήματα που μπορεί να προσφέρει η χώρα μας σε έναν προπονητή δεν θα είναι αυτά που θα αποτελέσουν κίνητρο για να έρθει. Γίνεται, λοιπόν, αντιληπτό πως δεν υπάρχει «δεξαμενή» καλών ξένων προπονητών που θα μπορούσαν να έρθουν να αναλάβουν την ελληνική ομάδα.

Άρα, θα καταφεύγαμε σε μία επιλογή ξένου προπονητή που θα ήταν περισσότερο ένα «στοίχημα» και λιγότερο μία ασφαλής επιλογή. Το θέμα, όμως, είναι πως περιθώρια για άλλα πειράματα δεν υπάρχουν. Αν η Εθνική χάσει και αυτή την παρτίδα και δεν προκριθεί στο προσεχές μεγάλο ραντεβού τα πράγματα πλέον θα γίνουν απαγορευτικά ενόψει της επόμενης σειράς προκριματικών που αφορούν το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022.

Ο Μαρίνος Ουζουνίδης είναι ένας προπονητής που γνωρίζει την ελληνική πραγματικότητα πολύ καλά. Ξέρει τους παίκτες με τους οποίους μπορεί να στελεχώσει την Εθνική ομάδα έχοντας συνεργαστεί με αρκετούς από αυτούς στις ομάδες στις οποίες εργάστηκε και έχοντας βρεθεί αντιμέτωπος με αρκετούς άλλους. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι Ζέκα, Κουρμπέλης, Βλαχοδήμος, Μάνταλος, Μπακάκης, Μπάρκας και Μπακασέτας.

Φυσικά, δεν μπορεί κανείς να παραγνωρίσει και την προπονητική του αξία. Από καμία ομάδα δεν έφυγε ως αποτυχημένος έχοντας καταφέρει, μάλιστα, σε αρκετές περιπτώσεις να παρουσιάσει γκρουπ που έπαιξαν ωραίο ποδόσφαιρο. Χαρακτηριστικότερα ίσως παραδείγματα η πορεία του με τον Πανιώνιο αλλά και αυτή με τον Παναθηναϊκό την πρώτη σεζόν της παρουσίας του στο τριφύλλι όταν ακόμα υπήρχαν κανονικές συνθήκες στην ομάδα. Μάλιστα, κατά την παρουσία του στην ομάδα της Νέας Σμύρνης, κατάφερε να την φτάσει στο ψηλότερο δυνατό για τα δεδομένα της επίπεδο με νέους Έλληνες παίκτες που δεν είχαν τύχει ανάλογης εκτίμησης στις προηγούμενες ομάδες τους.

Από την άλλη, μπορεί όταν τον Φλεβάρη αποχώρησε από την ΑΕΚ να είχαν σχηματίσει κάποιοι την άποψη πως στον κιτρινόμαυρο πάγκο απέτυχε, όμως η μετέπειτα πορεία της ομάδας με τον Μανόλο Χιμένεθ έδειξε πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Το «ταβάνι» του φετινού ρόστερ της ΑΕΚ δεν επέτρεψε κάτι καλύτερο σε αντίθεση με τις προσδοκίες μετά την απόλυτα πετυχημένη σεζόν 2017/18 που ήταν πολύ μεγάλες. Άλλωστε, είναι αυτός που πιστώνεται την μεγαλύτερη επιτυχία της Ένωσης τη σεζόν που πέρασε και δεν ήταν άλλη από την πρόκριση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.

Επιπλέον, πρόκειται για έναν προπονητή που ξέρει πως να βγάλει από τους ποδοσφαιριστές του τον καλύτερό τους εαυτό, να τους κάνει να προσπαθήσουν για τη φανέλα που φορούν. Ακόμα περισσότερο, δε, όταν αυτή είναι της Εθνικής τους ομάδας. Δεν πρέπει, μάλιστα, να ξεχνάμε πως και ο Ουζουνίδης υπήρξε μέλος του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος σε μία μάλιστα καλή πορεία που το έφερε μία ανάσα από την πρόκριση στο Μουντιάλ του 1998, με τον Σμάιχελ να την στερεί στο τετ-α-τετ με τον Αλέκο Αλεξανδρή.

Συνοψίζοντας, η λύση για την επόμενη ημέρα της Εθνικής ομάδας έχει ονοματεπώνυμο, αυτό του Μαρίνου Ουζουνίδη. Φαντάζει ως ο ιδανικός να διαδεχθεί τον Άγγελο Αναστασιάδη και να επαναφέρει την γαλανόλευκη στο δρόμο των επιτυχιών αλλά και ψηλότερα στη συνείδηση των Ελλήνων φιλάθλων.

Η λύση για την Εθνική ομάδα έχει ονοματεπώνυμο
EVENTS