Δεν υπήρχε ποτέ στην ιστορία του ποδοσφαίρου κάποια εποχή στην οποία η Ελλάδα θα έμοιαζε ποιοτικότερη από τους Σέρβους. Ήταν καλύτερη ομάδα, είχε διαφορετικό χαρακτήρα, σωστότερη νοοτροπία αρκετές φορές. Σε ατομικά χαρακτηριστικά, όμως, θα έμοιαζε αφελές ακόμη και να το συζητήσουμε.
Κόντρα σε μια κανονική «μηχανή» παραγωγής ταλέντου και σπουδαίων αθλητών, η τωρινή φουρνιά της Εθνικής Ελλάδας έμοιαζε και ήταν ποιοτικότερη. Το ακόμη πιο εντυπωσιακό, μάλιστα, είναι ότι η ποιότητα συσσωρεύτηκε μεσοεπιθετικά και επιθετικά.
Σε αυτή τη φουρνιά υπάρχει ο Τζόλης, ο Καρέτσας, αλλά και ο Κωνσταντέλιας που τώρα είναι άτυχος λόγω του τραυματισμού του. Θα γυρίσει όμως και έχει όλη την καριέρα μπροστά του.
Μη μένουμε εκεί. Στους επιθετικούς η Εθνική μας πάντα είχε τον τρόπο της. Με πραγματικά καλούς παίκτες. Οι σέντερ φορ που έχει η τωρινή ομάδα, όμως, είναι… άλλου επιπέδου. Συγκεντρώνοντας όποιο χαρακτηριστικό μπορεί να σκεφτεί ο καθένας. Killer, αρτίστα, «δυναμίτη», περιφερειακό επιθετικό, περιοχής, τα πάντα.
Έχουμε συνηθίσει να κοιτάμε με δέος τις άλλες σπουδαίες ποδοσφαιρικές δυνάμεις της Ευρώπης. Κάποιες φορές αυτό μας κάνει να μειώνουμε στην πραγματικότητα τη δική μας δυναμική.
Η Ελλάδα έχει Παυλίδη, Ιωαννίδη, Τετέι, Κωστούλα, Δουβίκα. Οι αντίπαλοί μας έχουν τον Γιόβιτς που βλέπουμε στην ΑΕΚ, τον Μίτροβιτς που είναι στη δύση της καριέρας του και τον Βλάχοβιτς που κατέβηκε επίπεδο πηγαίνοντας στην Τουρκία για την Μπεσίκτας.
Μην μένουμε στους Σέρβους όμως. Όσο… τρελό κι αν ακούγεται, έχει τέτοια πεντάδα επιθετικών η Γερμανία; Έχει τέτοια πεντάδα σέντερ φορ η Ολλανδία; Μιλάμε για υπερδυνάμεις που δεν συγκρίνονται σε καμία περίπτωση με την Ελλάδα, αλλά το γεγονός δεν παύει να υπάρχει.
Μόνο οι επιθετικοί δεν σε καθιστούν υπερομάδα επιθετικά. Ούτε μόνο οι μεσοεπιθετικοί. Το είπε και ο Βαγγέλης Παυλίδης ο ίδιος μετά τη νίκη στο «Μαρακανά». Όλοι μαζί πρέπει να αμύνονται και να επιτίθενται. Πρέπει να δουλεύει σωστά όλη η... μηχανή και να γίνει ένα γκρουπ που δεν κανένας δεν θα χαίρεται αν βρεθεί αντιμέτωπος. Ωστοσο, χωρίς καμία αμφιβολία, αυτή η εποχή είναι η «χρυσή» για τα Γαλανόλευκα, αναφορικά με το ταλέντο και την ποιότητα που έχει συγκεντρωθεί από τη μέσα και μπροστά.
Δεν γίνονται τόσες τελικές και συνολικά τόσες μεγάλες ευκαιρίες μέσα στην έδρα της Σερβίας, η οποία αμυνόταν με πολλούς παίκτες πίσω από την μπάλα και πάλι δεχόταν φάσεις, αν δεν υπάρχει η ποιότητα. Περιτυλιγμένη με την εμπειρία και το ποδοσφαιρικό θράσος. Πώς να μην υπάρχουν αυτά, όταν είναι παίκτες σημαντικού ρόλου σε κορυφαία κλαμπ της Ευρώπης.
Η Ελλάδα πήρε σπουδαία νίκη στη Σερβία. Κόντρα σε μια χώρα η οποία ποτέ μα ποτέ δεν είναι εύκολος ή χαμηλής δυναμικότητας αντίπαλος, σε κανένα άθλημα. Έχουν γεννηθεί για να είναι εξαιρετικοί στα σπορ. Κι όμως, αυτή τη φορά η Εθνική μας δεν στηρίχτηκε στην ομαδικότητά της και στην τακτική της αποκλειστικά. Βασίστηκε στην μεσοεπιθετική ποιότητά της, που είναι ανώτερη από τους Σέρβους. Συν την προσωπικότητα, καθώς τα παιδιά αυτά έχουν σημαντικούς ρόλους σε κορυφαία πρωταθλήματα και κλαμπ στόχων στην Ευρώπη.
