Άχαρα τα πλέι οφ για τον Παναθηναϊκό. Γιατί δεν κυνηγά τον τίτλο ουσιαστικά. Τα ονειροπόλα να κάνει 6 στα 6 και με συνδυασμό αποτελεσμάτων να γίνει θαύμα, μόνο ως χαβαλές στο καφενείο μπορούν να εκληφθούν και τίποτα περισσότερο. Οτιδήποτε πέραν της 4ης θέσης, θα είναι τεράστια έκπληξη για το Τριφύλλι. Απ’ αυτές που δεν επιτρέπεται να γίνονται εδώ που τα λέμε.
Κάπως έτσι δόθηκε ο ρόλος του «ρυθμιστή» στον Παναθηναϊκό. Προσβλητικός. Πέρα για πέρα. Όχι άδικος, ούτε κοροϊδευτικός. Ρεαλιστικά αυτό ισχύει. Δεν παύει όμως να είναι προσβολή να παίζει αυτό το ρόλο η συγκεκριμένη ομάδα. Λες και μιλάμε για κάποιο κλαμπ που πέτυχε το στόχο της ιστορίας του μπαίνοντας στα πλέι οφ, οπότε τώρα θα παίξει για την τιμή των όπλων και χωρίς το παραμικρό ενδιαφέρον.
Στο τέλος-τέλος, τι ακριβώς να «ρυθμίσει» ο Παναθηναϊκός; Να επιλέξει ποιος απ’ τους ΑΕΚ, Ολυμπιακό ή ΠΑΟΚ θα πάρει το πρωτάθλημα; Αν μπορούσε να το κάνει, θα το έπαιρνε ο ίδιος. Άρα το πλέον προσβλητικό είναι η σκέψη πως οι Πράσινοι θα «σκιστούν» με κάποιον και δεν θα έχουν την ίδια δίψα με κάποιον άλλο αντίπαλο.
Στο… τεφτέρι των 16 ετών χωρίς πρωτάθλημα, έχουν γραφτεί πολλά και για τους τρεις αντιπάλους. Σαφώς και οι κόντρες είναι μεγαλύτερες με κάποιους, μικρότερες με κάποιους άλλους. Όμως θέληση για στέψη του ενός εκ των τριών, δεν υπήρχε, δεν υπάρχει και δεν θα υπάρχει. Ας τα βρουν μόνοι τους. Ας συσκεφτούν για το πότε τους βολεύουν να γίνονται τα ματς. Ας πανηγυρίσουν αγκαλιασμένοι. Ας φεύγουν απ’ το γήπεδο για να μην συνεχιστούν τα ματς. Τα έχουμε δει όλα, οπότε τώρα πραγματικά καμία σημασία δεν έχει. Το ιδανικό θα ήταν να μην το πάρει κανείς, αλλά προφανώς αυτό δεν γίνεται. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να παίξει με αυτή τη νοοτροπία όμως.
Αντιμετωπίζοντας κάθε ματς με την ίδια «τρέλα». Για τον εαυτό του πρωτίστως. Επειδή έχει να αποδείξει πολλά για το σήμερα και κυρίως το αύριο. Είμαστε ξανά στη διαδικασία του να δείξει πράγματα ο Μπενίτεθ γιατί αλλιώς θα αλλάξουμε πλάνο και θα πάμε σε άλλον προπονητή. Άρα πέραν όλων των υπολοίπων, ο βασικός αντίπαλος είναι η ψυχοσύνθεση του κλαμπ. Νικάς τον Λεβαδειακό με τεσσάρα, σηκώνεις στα χέρια τον προπονητή. Τρως τέσσερα από την Μπέτις, να φύγει ο προπονητής. Ψυχολογία λάστιχο, ψυχραιμία μηδέν και μέσα σε αυτή τη διαδικασία, πρέπει να περιμένει ο έτσι κι αλλιώς εκνευρισμένος κόσμος το τι ξημερώνει.
Υποχρέωση της ομάδας πάντως, είναι να σεβαστεί τα χρώματα και το έμβλημα. Το κάνουν τα παιδιά αυτά, ειδικά τους τελευταίους μήνες δεν μπορεί κανείς να έχει παράπονο. Το να σου «στραβώσει» ένα ματς με την Μπέτις, δεν είναι και τεράστια έκπληξη. Πρώτα απ’ όλα δεν μιλάμε για τον Παναθηναϊκό αρχών των 00’s, αλλά μην ξεχνάμε και το ποιον είχες απέναντι. Εκτός αν ψάχνουμε τον προπονητή που με 5-6 μήνες δουλειάς, θα πιάνει μια ισπανική ομάδα απ’ το λαιμό και θα τη χτυπά κάτω σαν χταπόδι. Μη σας το χαλάσουμε, κάτι μας λέει πως δεν πρόκειται να βρεθεί.
Όποιον προπονητή κι αν επιλέξουν να έχει ο Παναθηναϊκός την επόμενη σεζόν, ας φροντίσουν οι παίκτες να τιμήσουν και τον Μπενίτεθ. Είτε μείνει είτε όχι. Μέσω των αγώνων αυτών στα πλέι οφ, έχουν την ευκαιρία να μάθουν, να κερδίσουν, να σεβαστούν. Το έμβλημα, τη δουλειά τους, τον προπονητή τους. Γιατί ακόμη κι αν είναι σύντομη η ημερομηνία λήξης, μια μέρα θα κοιτούν το βιογραφικό τους και θα είναι σημείο αναφοράς.
Όσο για το πρόγραμμα, δεν λέει και πολλά. Όποια σειρά κι αν υπήρχε, το ζητούμενο θα ήταν ίδιο. Ούτε θα είναι μεγαλύτερη η θέληση για νίκη επί του ΠΑΟΚ επειδή το παιχνίδι είναι το τελευταίο στη Λεωφόρο, συγκριτικά με το ματς κόντρα στον Ολυμπιακό που είναι 2η αγωνιστική ας πούμε. Ίσα-ίσα μεγαλύτερη αξία για τον Παναθηναϊκό έχει να μη χάσει το τελευταίο τους ματς με τον αιώνιο στην ιστορική του έδρα.
Οι αναλύσεις του προγράμματος είναι για τους άλλους. Ο Παναθηναϊκός έχει τα δικά του ζητήματα που δεν αφορούν το αγωνιστικό, έχει τα θέματα με τραυματισμούς και απουσίες, έχει και την γνώριμη αναποφασιστικότητα που τον διακρίνει. Γιατί δεν μπορεί να αποφασίσει αν κάποιος του κάνει, με αποτέλεσμα να ευτελίζει ένα θέμα τόσο σοβαρό, σε μια περίοδο τόσο σοβαρή. Λες και αν κρίνουν πως ο Μπενίτεθ δεν τους κάνει, θα αλλάξει αυτό με δύο νίκες στα επόμενα ματς. Ή αν αποφάσισαν πως τους κάνει, θα αλλάξει αυτό με δύο ήττες. Απογοητευτικό το λιγότερο. Όμως ας βρουν τις απαντήσεις μόνοι τους. Άλλωστε τα χρονικά περιθώρια τελείωσαν πριν περίπου μια δεκαετία.
Κάπως έτσι πάει ο… ρυθμιστής στα πλέι οφ. Για να ρυθμίσει πρωτίστως το μυαλό των υπολοίπων, προκειμένου να αντιληφθούν πως τον Παναθηναϊκό δεν μπορούν να τον υπολογίζουν ως τέτοιο. Όποια κι αν είναι τα εσωτερικά του ζητήματα.
