Το βράδυ της Τετάρτης 19 Μαρτίου στο στάδιο «Λεβ Γιασίν» της Μόσχας, έδρα της Ντινάμο, η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ρωσίας υποδέχεται την εθνική ομάδα της Γρενάδα σε φιλικό ματς. Ένας αγώνα που, υπό άλλες συνθήκες, θα χανόταν μέσα στον ωκεανό των επίσημων και φιλικών ματς που θα γίνουν αυτές τις ημέρες μεταξύ εθνικών ομάδων. Κι όμως, το ματς αυτό από μόνο του, πριν καν γίνει, έχει γίνει σημαντικό, κυρίως από σημειολογικής πλευράς.
Τρία χρόνια τώρα, οι εθνικές ομάδες της Ρωσίας σε οποιοδήποτε σπορ αναγκάζονται να βρουν αγωνιστική δράση στη… σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού για να μείνουν ενεργές. Το κείμενο είναι αποκλειστικά αθλητικό, δεν εξετάζουμε αν αυτό είναι δίκαιο ή όχι κι αν στη διεθνή αθλητική κοινότητα ισχύουν δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Η ιστορία καταγράφει ότι το αυριανό παιχνίδι είναι το δεύτερο που θα δώσει η Ρωσία με αντίπαλο ομάδα από την ένωση της CONCACAF, της Βόρειας-Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής, από τον Φεβρουάριο του 2022, που ξεκίνησε ο πόλεμος με την Ουκρανία. Γιατί είναι σημαντικό αυτό το ματς με το νησί της Καραϊβικής που είναι λίγο μικρότερο από τη Θάσο κι έχει μόλις 120.000 κατοίκους; Γιατί τελειώνει μια και καλή την φιλολογία περί «μετακόμισης» της Ρωσίας στην Ασιατική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Κάτι που, όσο ακραίο κι αν διαβάζεται, συζητήθηκε σοβαρά.
Αυτά τα τρία χρόνια του αποκλεισμού της από τις επίσημες διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ και της ΦΙΦΑ, η Ρωσία είχε το δικαίωμα να προγραμματίσει μόνο φιλικούς αγώνες. Από τον Σεπτέμβριο του 2022, όταν και έδωσε το πρώτο της φιλικό στο Μπισκέκ, την πρωτεύουσα του Κιργιστάν (και νίκησε 2-1), μέχρι και το Νοέμβριο του 2024, η Ρωσία έπαιξε 14 φιλικά παιχνίδια με ισάριθμους διαφορετικούς αντιπάλους. Από κράτη που στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι πολύ χαμηλότερα σε ποδοσφαιρικό επίπεδο, αλλά η πολιτική τους ηγεσία έχει στενές σχέσεις με το καθεστώς της Μόσχας.
Από αυτά τα 14 φιλικά, οι μοναδικές ευρωπαϊκές ομάδες που δέχτηκαν να παίξουν με τη Ρωσία δεν προκαλούν καμία έκπληξη: Η Λευκορωσία και η Σερβία ήταν οι μόνες που το τόλμησαν (κι αμφότερες ηττήθηκαν με το ίδιο σκορ, 4-0).
Από τις 12 που απομένουν, οι εννέα προέρχονται από την Ασία (Κιργιστάν, Τατζικιστάν, Ουζμπεκιστάν, Ιράν, Ιράκ, Κατάρ, Βιετνάμ, Συρία και… Μπρουνέι), δύο από την Αφρική (Καμερούν και Κένια) και μόνο η παλιά φίλη Κούβα από την αμερικανική ήπειρο.
Η Γρενάδα, με την παραδοσιακή αριστερόστροφη ιδεολογία της (που οδήγησε μέχρι και σε αμερικανική επέμβαση την δεκαετία του 1980 για ανατροπή του τότε «φιλοκομουνιστή» προέδρου Μόρις Μπίσοπ), βρίσκεται στο Νο 175 της παγκόσμιας κατάταξης σύμφωνα με το ranking της ΦΙΦΑ. Ακόμα και σε τοπικό επίπεδο, έχει μόλις τρεις συμμετοχές σε τελική φάση Γκολντ Καπ (το αντίστοιχο… Euro της ευρωπαϊκής ζώνης) και δεν έχει καταφέρει να πάρει ούτε βαθμό: 9/9 ήττες με συνολικά γκολ 2-36. Καταλαβαίνει κανείς τι είδους ματς θα γίνει. Αλλά αυτό ποσώς ενδιαφέρει τις δύο ομοσπονδίες.
Ούτως ή άλλως, και στο ματς εναντίον του Μπρουνέι, αυτού του μικροσκοπικού κρατιδίου στη νοτιοανατολική Ασία που κολυμπάει στο πετρέλαιο κι έχει τον πιο πλούσιο μονάρχη του κόσμου, ήταν πολλά με λίγα: Η Ρωσία νίκησε 11-0, πέτυχε τη μεγαλύτερη σε έκταση νίκη της με την παρούσα μορφή της (δηλαδή μετά την ανεξαρτητοποίησή της από την ΕΣΣΔ) και, αν προσπαθούσε περισσότερο, θα έβαζε περισσότερα. Ο προπονητής Βαλερί Καρπίν προσπαθεί να διατηρήσει το ενδιαφέρον καλώντας πολλούς παίκτες από διαφορετικές ομάδες από το να έχει έναν συγκεκριμένο κορμό. Περιττό να τονίσουμε, βέβαια, ότι το ρεκόρ της Ρωσίας σ' αυτά τα 14 φιλικά είναι 9-5-0 με συνολικά γκολ 43-5.
Για να αντιδράσει στον αποκλεισμό της από την ΟΥΕΦΑ, η Ρωσία σκέφτηκε σοβαρά να στραφεί προς την Ασία. Ο Πάβελ Ντιούκοφ, πρόεδρος της ομοσπονδίας, άφηνε τεχνηέντως ανοιχτό το ενδεχόμενο, προκειμένου να ασκήσει όση πίεση μπορούσε. Βεβαίως υπήρξαν αντιδράσεις από παράγοντες του ρωσικού ποδοσφαίρου, που ζητούσαν από το ρωσικό ποδόσφαιρο να «περιμένει τις εξελίξεις» και να μην στρέψει την πλάτη προς την Ευρώπη. Αλλά και από την Ασία, κυρίως τις πολύ δυνατές ομάδες της Άπω Ανατολής (Ιαπωνία, Νότια Κορέα) και την Αυστραλία, που εκτός από ιδεολογικούς λόγους επικαλέστηκαν και αγωνιστικούς: Η παρουσία της Ρωσίας θα άλλαζε τις ισορροπίες στο ασιατικό ποδόσφαιρο.
Τελικά η επιλογή της Γρενάδα γι’ αυτό το πρώτο φιλικό του 2025, σε συνδυασμό με το επόμενο με την αφρικανική Ζάμπια, που θα γίνει επίσης στο ίδιο γήπεδο στις 25 Μαρτίου, δείχνει ότι η Ρωσία έχει αποφασίσει πια οριστικά να περιμένει. Ούτως ή άλλως οι εξελίξεις φαίνεται να τρέχουν και στο πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο για τερματισμό του πολέμου, άσχετα με το ποιος θα είναι στο τέλος ο νικητής και ποιος ο χαμένος. Με την κατάπαυση του πυρός θα ξεκινήσουν και οι διαδικασίες και σε αθλητικό επίπεδο.
