MENU

Το ποδόσφαιρο είναι -και για αυτό  πρέπει και να δίνει- χαρά. Πολυφορεμένο και γλυκερό κλισέ θα μου πείτε. Και ανεφάρμοστο, ειδικά στην Ελλάδα όπου η χυδαιότητα, η τοξικότητα και το «νίκη πάση θυσία» , είχαν εγκλωβίσει επί δεκαετίες το άθλημα σε έναν πηχτό ζόφο από τον οποίο παλεύει να ξεκολλήσει  - και τα τελευταία χρόνια έχει κάνει βήματα προς την συγκεκριμένη κατεύθυνση, παρότι πολλοί επιμένουν να μην τα αναγνωρίζουν (έτσι κι αλλιώς χρειάζεται πολλά ακόμα). 

Αλλά ναι: κλισέ μεν, αλήθεια δε. Το ποδόσφαιρο είναι χαρά. Και δίνει χαρά. Ένα μοναδικό είδος χαράς που δεν περιγράφεται ακριβώς, μονάχα βιώνεται.   Για παράδειγμα, το χαμόγελο του υπέροχου Γιάννη στην αγκαλιά του Σβάαμπ πριν τη σέντρα του ματς με τον Πανσερραϊκό είναι το ποδόσφαιρο. Το συναίσθημά του,  που έσπασε τις οθόνες και έφτασε μέχρι τα μάτια όσων είδαμε τη σκηνή, είναι το ποδόσφαιρο. Χωρίς περιττές λέξεις και ανούσιες περιγραφές. 

Ποδόσφαιρο είναι και η τρέλα των  χιλιάδων ΠΑΟΚτσήδων από ολόκληρη την Ευρώπη που σπεύδουν στην Φρανκφούρτη με αεροπλάνα, τρένα, πλοία, για τον τελικό πρωτιάς με την Άιντραχτ. Ο ξεσηκωμός, η προσμονή, η κ..λα  για να δουν την ομάδα τους, αυτό το πράγμα που υπερβαίνει συνδέσμους και οπαδικά κινήματα και μετατρέπεται σε κατάθεση αγνής πίστης, χωρίς τελικά να έχει σημασία το αποτέλεσμα,  είναι το αληθινό ποδόσφαιρο και είναι βέβαια και ο ΠΑΟΚ που αγαπάμε.  

Αλλά αν τελικά έρθει και το αποτέλεσμα; Αν μπει γκολ και σηκωθούν καμιά δεκαριά χιλιάδες άνθρωποι (οι επίσημες προβλέψεις μιλούν για περισσότερους από έξι χιλιάδες, εγώ λέω ότι θα είναι παραπάνω) στις κερκίδες να πανηγυρίσουν, μέσα στην Γερμανία; Αν ο ΠΑΟΚ φύγει πρωτοπόρος το βράδυ της Πέμπτης από την Φρανκφούρτη;  

Τότε ειδικά για τους Έλληνες της Γερμανίας η επόμενη ημέρα στη δουλειά θα είναι ένα υπερπολύτιμο δώρο. Οι μεγάλες ή μικρές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο καθένας από αυτούς, έστω και  για ένα πρωί, θα αλαφρύνουν. Και από τη δική τους χαρά,  και  υπερηφάνεια τους, θα σφυρηλατηθούν μερικές χιλιάδες ακόμα καινούργια ΠΑΟκτσάκια.    

Είπαμε, ό,τι κι αν συμβεί, σκέφτομαι τους  ΠΑΟΚτσήδες που θα είναι στο γήπεδο και τους ζηλεύω.  Για εκείνους αυτό το διήμερο είναι έτσι κι αλλιώς γιορτή. 

Αν όμως είναι και η Παρασκευή γιορτή, τότε ο ΠΑΟΚ θα έχει πετύχει κάτι πιο σημαντικό και από την πρόκριση.  Θα τους έχει ομορφύνει λίγο ακόμα τη ζωή. 

Και αυτό ακριβώς είναι το ποδόσφαιρο.

Τους ομορφαίνει τη ζωή