Γουστάρω πάρα πολύ όταν ξεφτιλίζονται οι καφενειακοί. Όταν άνθρωποι που «βολεύονται» από μία άρρωστη νοοτροπία που τους έχουν περάσει όλοι όσοι αδυνατούν να νιώσουν το μεγαλείο του αθλητισμού, αναγκάζονται να αισθανθούν κάπως από τα γεγονότα.
Με τρέλαινε αυτή η σιγουριά πως ΠΑΟ και ΑΕΚ θα κερδίσουν. Σα να προσγειώθηκαν χθες στον πλανήτη. Αλήθεια, πόσες φορές κέρδισε φέτος ο ΠΑΟ τον ΠΑΟΚ στη Λεωφόρο; Ποιος έκανε τη μεγαλύτερη κηδεία της ΑΕΚ στην ΟΠΑΠ Αρίνα;
Η διαδικασία των πλέι οφς, είναι πολύ ιδιαίτερη και φέτος ακόμα περισσότερο γιατί τα επίπεδα πίεσης είναι… απάνθρωπα. Τελείωνε το ΠΑΟ – ΑΕΚ και έβλεπες τους παίκτες του Γιοβάνοβιτς διαλυμένους. Σήμερα διαβάζω στα σχόλια πως δέχεται κριτική ο Γιοβάνοβιτς, όμως πραγματικά κανείς μας δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί το τι πραγματικά αντιμετωπίζει.
Ο ΠΑΟΚ πήγε μισός στη Λεωφόρο, αλλά αυτό δεν το αποδέχομαι. Όποιος είναι στο ρόστερ του ΠΑΟΚ πρέπει να αποδεικνύει το γιατί βρίσκεται εκεί σε κάθε ευκαιρία. Προφανώς το να παίζεις με τον Κεντζιορα στόπερ και τα δίδυμα σε άμυνα και μεσαία γραμμή να παίζουν για πρώτη φορά μαζί, δεν είναι και ότι καλύτερο. Όμως η ιδιαιτερότητα των πλέι οφς, μπορεί να φτιάξει εικόνα παικτών τύπου Φιλίπε Σοάρες και Μπράντον που έχουν ισχυρή αθλητική βάση έναντι των αντιπάλων που παραπαίουν.
Όταν ο ΠΑΟΚ δέχτηκε το γκολ, προφανώς και μέτρησε το επίπεδο των παικτών που ήταν στη φάση. Προφανώς με Ίνγκασον δεν θα έτρωγες τέτοιο γκολ, ακόμη και αν είχε κάνει το ίδιο λάθος ο Κοταρσκι. Ο Νάσμπεργκ αντί να πάει στη μπάλα και να κλείσει τη πάσα του Σπόραρ, σήκωσε το χέρι για να ζητήσει χέρι. Για αυτό έφυγε στα 26 του από τη Νορβηγία όμως.
Όμως οι απουσίες του ΠΑΟΚ και η ατυχία του Νέλσον, έδωσαν στον Λουτσέσκου φρεσκάδα. Οι Ντάντας, Σοάρες, Λύρατζης και Μπράντον στη συνέχεια, έδειχναν άτρωτοι απέναντι σε αυτόν τον ΠΑΟ. Και ειδικά ο Ισπανός, κατάπιε τους αντιπάλους του.
Ο Μπράντον και τι δεν έκανε σήμερα. Κλασική ευκαιρία με το που μπήκε, πρέσινγκ που να ισοπεδώνει τον αντίπαλο, συνεχώς κερδισμένες δεύτερες μπάλες, κλεψίματα, γκολ από ατομικό ενέργεια, κερδισμένη κόκκινη. Το απόλυτο παιχνίδι.
Προσωπικά έχω καταλήξει πως πρέπει να ανανεώσει γιατί είναι θετικό στοιχείο για την ομάδα. Παίζει για αυτή, τον αγαπάνε όλοι, είναι πάντα με το χαμόγελο, έχει σωστή νοοτροπία, είναι αθλητής. Αυτός που αποκτήθηκε πιο βιαστικά απ όλους, εν τέλει είναι η πιο χρήσιμη μεταγραφή του περασμένου καλοκαιριού.
Ο ΠΑΟΚ δεν έχασε στη Λεωφόρο, προσωπικά είμαι σίγουρος πως θα έβγαζε και την ψυχή της ΑΕΚ αν δεν έμενε με δέκα. Ο ΠΑΟΚ είναι ομάδα του προπονητή και αυτό που οφείλει να καταλάβει το κλαμπ είναι πως όσο το δυνατόν καλύτερα εργαλεία του δώσει, τόσο πιο εξασφαλισμένος είναι ο τίτλος. Τόσο απλά.
Για να βγει τρίτος ο ΠΑΟΚ πρέπει να κάνει το δύο στα δύο. Και κακά τα ψέματα, τίθεται ένα θέμα διαχείρισης από τον προπονητή τώρα γιατί και πρέπει να έχει ενεργοποιήσει όσους περισσότερους μπορεί και να τους δώσει χρόνο πριν τον τελικό για να έχουν ρυθμό.
Κλείνοντας, πρέπει να ομολογήσω πως είδα καμιά εικοσαριά φορές το τρίποντο του Σλούκα. Ασύλληπτη στιγμή στην ίδια βραδιά που το ελληνικό ποδόσφαιρο ζούσε με κομμένη την ανάσα. Η 3η του Μάη θα πρέπει να γιορτάζεται πιστεύω. Να γίνει η γιορτή των καταπιεσμένων φιλάθλων. Καταπιεσμένους από την παραγοντική καγκουριά και την αδυναμία των κυβερνήσεων να αντιληφθούν το πόσο όμορφο αγαθό είναι αυτό για την καθημερινότητα μίας τεράστια μάζας.
