MENU
Χρόνος ανάγνωσης 10’

Τυφώνας Λούκα

0

Η Μετεωρολογία είναι μια επιστήμη πρόβλεψης, στατιστικής και πιθανοτήτων. Τίποτα δεν είναι 100% σίγουρο, όμως όταν εντοπίσεις και «διαβάσεις» τα διαθέσιμα στοιχεία, μπορείς να δεις το... αύριο στον ουρανό. Το τελευταίο ακραίο φαινόμενο που κατοικεί ψηλά, στον μπασκετικό ουρανό των ΗΠΑ και μάλιστα σαρώνει όχι μονάχα τη μία από τις δύο ακτές όπως συνήθως συμβαίνει, αλλά ταυτόχρονα ολόκληρη την επικράτεια, ακούει στο όνομα «Λούκα».

Λούκα Ντόντσιτς.

Το παιδί που έφυγε από την Ευρώπη ως κορυφαίο ταλέντο, στην πρώτη του σεζόν έγινε από τους πιο προφανείς Rookie of the Year στην ιστορία και μέσα σε 1,5 χρόνο κατάφερε να βρίσκεται στην κουβέντα για τους κορυφαίους της σεζόν, κοιτώντας στα μάτια Λεμπρόν και Γιάννη για το βραβείο του MVP. Βραβείο που αν ειρήσθω εν παρόδω το κατακτήσει, θα γίνει και ο νεότερος MVP στην ιστορία. Η κουβέντα όμως δεν τελειώνει εκεί. Εκεί απλώς ξεκινά.

Σε λιγότερους από τρεις μήνες «μέσα» στη δεύτερη χρονιά του, ο Ντόντσιτς δεν «παίζει» στα ίσα μονάχα τους νυν κορυφαίους της λίγκας. Τους Γιάννηδες, τους Λεμπρόν, τους Χάρντεν και τους Λέοναρντ. Όχι. Ο νεαρός Σλοβένος με το «77» στην πλάτη -προς τιμήν του ινδάλματός του Βασίλη Σπανούλη- με τα αθλητικά προσόντα για τα οποία προσφάτως ο Τρέισι ΜακΓκρέιντι δήλωσε σε ζωντανή παναμερικανική μετάδοση ότι «δεν μπορεί να πηδήξει ούτε πάνω από βρεγμένη πετσέτα, αλλά με κάποιο τρόπο μαζεύει 10 ριμπάουντ το ματς», βλέπει το όνομά του να βρίσκεται -για διάφορους λόγους- δίπλα σε λίγα ακόμη:

Μάικλ Τζόρνταν. Μάτζικ Τζόνσον. Όσκαρ Ρόμπερτσον. Κόμπε Μπράιαντ. Άλεν Άιβερσον. Λεμπρόν Τζέιμς. Κέβιν Ντουράντ.

Για τα αμερικάνικα δεδομένα, για την αμερικάνικη κουλτούρα, ο ούτως ή άλλως νεαρός ακόμη Σλοβένος σούπερ-σταρ είναι ένα παιδί. Στις ΗΠΑ η... κρίσιμη ηλικία, όταν πια αποκτάς όλα τα νόμιμα δικαιώματά σου, είναι αυτή των 21. Ο Λούκα θα τα πατήσει στις 28 Φεβρουαρίου. Μέχρι τότε, δεν αποκλείεται να έχει σπάσει κάθε -σημαντικό- ρεκόρ στην ιστορία του ΝΒΑ που σχετίζεται με το συγκεκριμένο ορόσημο. Ήδη, η δεύτερη σεζόν του στον «μαγικό κόσμο» δεν είναι απλά «απίθανη». Είναι απίθανη με την κυριολεκτική σημασία της λέξης: είναι εξαιρετικά απίθανο να ξανακάνει κάποιος αυτά που κάνει ο 20χρονος Ντόντσιτς στο κορυφαίο πρωτάθλημα του πλανήτη.

Το παιδί αυτό από τη Λουμπλιάνα των 300.000 κατοίκων, έχει καταφέρει να μετατρέψει ένα ολόκληρο ΝΒΑ, στην πιο λαμπερή, την πιο ακριβή παιδική χαρά του κόσμου. Είναι αυτό το μόνιμα καρφωμένο στο πρόσωπό του χαμόγελο που δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης. Είναι και οι κατά καιρούς δηλώσεις του, μετά από κάθε ρεκόρ που σπάει. Το «εγώ απλώς κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ και απολαμβάνω το παιχνίδι», παίζει σαν χαλασμένη κασέτα ως απάντηση στις επίμονες ερωτήσεις των Αμερικανών δημοσιογράφων, των οποίων ο νους δεν χωράει καν ότι ένα παιδί σε αυτή την ηλικία, με όλα όσα καταφέρνει, όλα όσα δείχνει ότι μπορεί να καταφέρει, παραμένει με τα πόδια στη γη. Ότι παίζει πρωτίστως γιατί του αρέσει το μπάσκετ, γιατί θέλει να δει την ομάδα του να νικά και στο φινάλε, αν έχει περισσέψει χώρος, για τα ατομικά επιτεύγματα και τα στατιστικά.

Στη χώρα που ζει για να δημιουργεί και να εξυψώνει ήρωες, σε μια αθλητική κουλτούρα που βάζει σχεδόν στην ίδια μοίρα -αν όχι πιο πάνω- τα ατομικά επιτεύγματα σε σχέση με τα ομαδικά -ακόμη και στα ομαδικά σπορ- ο 20χρονος Ντόντσιτς, η αθλητική μενταλιτέ του, το ώριμο ευρωπαϊκό παιχνίδι του, φαντάζουν εξωγήινα.

Είναι και αυτή η ρημάδα η τέλεια φόρμα στο σουτ, την οποία ακόμη παλεύουν να αποκτήσουν και οι «μεγάλοι» της λίγκας. Είναι και αυτό το άχαστο step-back, σε ρυθμό replay, το οποίο όμως ακόμη δεν έχει απάντηση. Είναι η διορατικότητά του στο γήπεδο. Η γνώση του παιχνιδιού. Η ολοκληρωτική άγνοια κινδύνου. Η ηγετική προσωπικότητα και η δίψα για την ευθύνη του τελευταίου σουτ, του τελευταίου play, όταν η μπάλα τσουρουφλάει -στο clutch time που λένε και στην αντίπερα όχθη της «μεγάλης λίμνης».

Όλα αυτά είναι που έχουν τρελάνει τους Αμερικάνους. Όλοι οι αναλυτές του ΝΒΑ, οι παλιοί θρύλοι του σπορ, νυν παίκτες και προπονητές αδυνατούν να τον συγκρίνουν με οποιοδήποτε άλλο «φαινόμενο» στην ιστορία. Προφανώς γιατί δεν υπάρχει. Προσφάτως, αφού ο Ντόντσιτς διέλυσε τους πάλαι ποτέ πανίσχυρους Γουόριορς, ο οκτάκις πρωταθλητής ΝΒΑ σαν παίκτης και προπονητής, Στιβ Κερ, δήλωσε επί της ουσίας ακριβώς αυτό. Ότι ο Σλοβένος είναι ένα μπασκετικό μείγμα που δεν έχει ξαναεμφανιστεί όμοιό του: «Αυτό το step-back και η ικανότητά του στην πάσα θυμίζει λίγο Χάρντεν. Έχει όμως και λίγο από Λάρι Μπερντ με την ικανότητά του να βλέπει το παιχνίδι μια φάση μπροστά». Ο προπονητικός μέντορας του Κερ, ο θρυλικός Γκρεγκ Πόποβιτς δεν φαίνεται να διαφωνεί ιδιαίτερα: «Κάνει τα πάντα. Έχει αυτοπεποίθηση. Έχει σπουδαίο, μοναδικό στυλ. Είναι υπέροχο να τον βλέπεις να παίζει».

Κάπου εκεί μπαίνουν πια στην εξίσωση και οι αριθμοί.

Ο ούτε καν 20χρονος Ντόντσιτς, βρέθηκε στο Νο3 του draft -σαν άλλος Μάικλ Τζόρνταν- έχοντας ήδη πίσω του μια μυθική καριέρα στην Ευρώπη. Τρία πρωταθλήματα και δύο κύπελλα Ισπανίας με τη Ρεάλ Μαδρίτης. MVP του ισπανικού πρωταθλήματος. Πρωταθλητής Ευρώπης σε συλλογικό επίπεδο με τη Ρεάλ Μαδρίτης, MVP της Euroleague και MVP του Final-4. Πρωταθλητής Ευρώπης σε εθνικό επίπεδο με τη Σλοβενία.

Οι Ατλάντα Χοκς είναι αυτοί που τον... βάζουν στη χώρα, όμως οι Ντάλας Μάβερικς του «αετού» Μαρκ Κούμπαν, είναι αυτοί που του δίνουν την ευκαιρία να λάμψει. Γιατί προφανώς έχουν... καταλάβει περί τίνος πρόκειται. Έχουν καταλάβει ότι όπως και στην περίπτωση του Νοβίτσκι προ δυο και πλέον δεκαετιών, ο πραγματικός «χρυσός» δεν βρίσκεται μονάχα στα συνήθως αυτοδιαφημιζόμενα κολεγιόπαιδα που βλέπουν τα highlights τους στο ESPN πριν καν παίξουν το πρώτο τους επαγγελματικό παιχνίδι μπάσκετ.

Στο βόρειο Τέξας πια, σε μια συγκυρία που πιθανότατα μονάχα ως ιστορική θα χαρακτηρίζεται μελλοντικά, ο νυν κορυφαίος Ευρωπαίος που έχει πατήσει το πόδι του σε παρκέ, Ντιρκ Νοβίτσκι, παίζει την τελευταία του σεζόν στο ΝΒΑ. Και σε αυτή, πασάρει τη δάδα στον κατά 21 χρόνια νεότερό του Σλοβένο.

Τι πετυχαίνει έκτοτε; Βαθιά ανάσα και... step back:

Μετά την πρώτη του «αναγνωριστική» χρονιά που πήρε μόνο το βραβείο του κορυφαίου Rookie, στη δεύτερη πια σεζόν του στο ΝΒΑ, σε λιγότερους από τρεις μήνες, έχει ήδη ένα-δύο πράγματα να λέει στα παιδιά του...

  • 1) Σε 24 αγώνες μέχρι στιγμής.

Ο Ντόντσιτς είναι ο νεότερος παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ με μέσους όρους 30,4 πόντων, 9,9 ριμπάουντ και 9,3 ασίστ κατά τη διάρκεια μιας σεζόν. Είναι και μοναδικός αυτή τη στιγμή στο Top-15 -σε όλο το NBA- σε πόντους (3ος), ριμπάουντ (15ος) και ασίστ (2ος).

Προσφάτως μάλιστα, το δίκτυο CBS σύγκρινε σε θέμα του τη 2η σεζόν του Ντόνσιτς στο ΝΒΑ με αυτή ορισμένων εκ των κορυφαίων στην ιστορία του σπορ, του Μάτζικ, του Λεμπρόν και του Μπερντ. Ξεκινώντας την έρευνα από τη σεζόν 1979-80 όταν και εμφανίστηκε το τρίποντο, τα νούμερα του Σλοβένου δείχνουν απλησίαστα σε αυτή τη δεύτερη χρονιά του: περισσότεροι πόντοι από τον Λεμπρόν, περισσότερες ασίστ από τον Μάτζικ, περισσότεροι πόντοι-ασίστ και μόλις 1 ριμπάουντ λιγότερο από τον Μπερντ!

Οι Αμερικάνοι όμως δεν έμειναν εκεί. Επειδή είναι πάντα πολύ δύσκολο και μάλλον στατιστικά ανακριβές να συγκρίνονται παίκτες και νούμερα διαφορετικών εποχών, άφησαν κατά μέρους τα απόλυτα νούμερα των τριών παικτών και εφάρμοσαν μέσο όρο σε πόντους/ριμπάουντ/ασίστ αλλά μονάχα ανά 100 κατοχές μπάλας της ομάδας τους. Για ακόμη μια φορά, οι αριθμοί του Λούκα είναι εξωπραγματικοί, διαλύοντας και τους τρεις θρύλους του ΝΒΑ σε όλες τις σχετικές κατηγορίες:

  • 2) 24 Οκτωβρίου, Ντάλας – Ουάσινγκτον 108-100

Πετυχαίνει 34 πόντους και γίνεται ο 20χρονος με τους περισσότερους πόντους στην ιστορία του ΝΒΑ σε εναρκτήριο παιχνίδι σεζόν.

  • 3) 9 Νοεμβρίου, Ντάλας – Νέα Υόρκη 102-106

Πετυχαίνει τριπλ-νταμπλ (38π/14ρ/10ασ), το τρίτο στην καριέρα του με τουλάχιστον 30 πόντους και γίνεται ο νεότερος στην ιστορία του ΝΒΑ που φτάνει αυτό το νούμερο πριν κλείσει τα 21.

Προηγούμενος κάτοχος: Λεμπρόν Τζέιμς.

  • 4) 21 Νοεμβρίου, Ντάλας – Γκόλντεν Στέιτ 142-94

Πετυχαίνει το 8ο τριπλ-νταμπλ (από τα 9 συνολικά έως τώρα) στη σεζόν και γίνεται ο 20χρονος με τα περισσότερα «τριπλά» ματς σε μια χρονιά, σπάζοντας το ρεκόρ των 7. Το έκανε μόλις σε 14 παιχνίδια.

Προηγούμενος κάτοχος: Μάτζικ Τζόνσον.

  • 5) 21 Νοεμβρίου, Ντάλας – Γκόλντεν Στέιτ 142-94

Το συγκεκριμένο τριπλ-νταμπλ, το πετυχαίνει σε λιγότερο από 26 λεπτά συμμετοχής και είναι το πιο γρήγορο στην ιστορία του ΝΒΑ για επίδοση 35 πόντων.

  • 6) 21 Νοεμβρίου, Ντάλας – Γκόλντεν Στέιτ 142-94

Στο παιχνίδι με τους... πρώην παντοδύναμους Ουόριορς, σκοράρει περισσότερους πόντους, μαζεύει περισσότερα ριμπάουντ και μοιράζει περισσότερες ασίστ από ολόκληρη την αντίπαλη ομάδα σε ένα δεκάλεπτο (1ο). Γίνεται ο νεαρότερος και μόλις ο δεύτερος παίκτης που το κάνει στην ιστορία του ΝΒΑ. Η προηγούμενη φορά που είχε συμβεί ήταν στις 19 Φεβρουαρίου του 2003 κόντρα στους Σικάγο Μπουλς και ο «θύτης» ήταν 28 ετών.

Προηγούμενος κάτοχος: Άλεν Άιβερσον.

  • 7) 19 έως 24 Νοεμβρίου

Γίνεται ο νεότερος παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ που καταγράφει 4 σερί ματς (κόντρα σε Σαν Αντόνιο, Γκόλντεν Στέιτ, Κλίβελαντ, Χιούστον) με +30 πόντους και +10 ασίστ.

Οι άλλοι που το έχουν καταφέρει: Ράσελ Ουέστμπρουκ, Τζέιμς Χάρντεν, Μάικλ Τζόρνταν.

  • 8) 18 και 20 Νοεμβρίου

Με τριπλ-νταμπλ κόντρα σε Σαν Αντόνιο (42π/11ρ/12ασ) και Γκόλντεν Στέιτ (35π/10ρ/11ασ) γίνεται ο νεότερος παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ με δύο σερί τέτοια κατά τα οποία σκοράρει +35 πόντους και μόλις ο τέταρτος συνολικά μετά τη σεζόν 1983-84. Το πετυχαίνει σε ηλικία 20 ετών και 265 ημερών, σπάζοντας κατά 1,5 χρόνο το προηγούμενο σχετικό ρεκόρ από τον Δεκέμβρη του 1960 (22 ετών και 34 ημερών).

Προηγούμενος κάτοχος: Όσκαρ Ρόμπερτσον.

  • 9) 24 Νοεμβρίου, Χιούστον – Ντάλας 123-137

Με τους 41 πόντους που πετυχαίνει, φτάνει πιο γρήγορα από κάθε άλλον παίκτη στην ιστορία του ΝΒΑ στους 2000 πόντους καριέρας: σε μόλις 88 παιχνίδια.

Άφησε πίσω του: Λεμπρόν Τζέιμς, Κόμπε Μπράιντ, Καρμέλο Άντονι, Κέβιν Ντουράντ.

  • 10) 9 Δεκεμβρίου, Ντάλας – Σακραμέντο 106-110

Με 27 πόντους / 7 ριμπάουντ / 8 ασίστ φτάνει τα 19 σερί ματς με τουλάχιστον 20/5/5 στις σχετικές κατηγορίες, σπάζοντας το ρεκόρ των 18 που είχε σημειωθεί το 1989, μετρώντας από την ένωση των δύο λιγκών (ABA και NBA) το 1976 και έπειτα.

Προηγούμενος κάτοχος: Μάικλ Τζόρνταν.

Μεγαλύτερο ίσως επίτευγμα και από το σπάσιμο του συγκεκριμένου ρεκόρ, η ειλικρινής απάντησή του στη κλασική ερώτηση δημοσιογράφου για το πώς αισθάνεται: «Νομίζω ότι δίνουμε σημασία λίγο παραπάνω από ότι πρέπει στα στατιστικά. Κανείς δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Μάικλ Τζόρνταν».

* η απάντησή του στο 3:30 του βίντεο.

Συνεχίζοντας το παραπάνω σερί στο επόμενο ματς με το Ντιτρόιτ, έφτασε τα 20 συνεχόμενα παιχνίδια με 20/5/5 και και πλέον κυνηγάει μόνο τον Όσκαρ Ρόμπερτσον σε ολόκληρη την ιστορία του ΝΒΑ. Αυτός είχε σταματήσει μια φορά στα 25 (1963-64) και μία στα 29 (1964-65).

  • 11) 13 Δεκεμβρίου, Ντάλας – Ντιτρόιτ 122-111:

Με 41π/12ρ/11ασ γίνεται ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ με δύο τριπλ-νταμπλ 40 πόντων πριν κλείσει τα 21, ξεπερνώντας δηλαδή τη μοναδική άλλη σχετική επίδοση στην ιστορία.

Προηγούμενος κάτοχος: Λεμπρόν Τζέιμς.

Επιπροσθέτως, γίνεται και ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ με τριπλ-νταμπλ εκτός ΗΠΑ και Καναδά. Το ματς έγινε στο Μεξικό.

Ακραίο μπασκετικό φαινόμενο που... αξίζει να το δεις

Κανείς δεν έχει πετύχει στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου όσα ο Λούκα Ντόντσιτς σε αυτή την ηλικία. Ο τυφώνας Λούκα που σαρώνει αυτή την εποχή το NBA είναι ένα ακραίο μπασκετικό φαινόμενο, από αυτά που εμφανίζονται ανά 2-3 γενιές. Όποιος λοιπόν παρακολουθεί μπάσκετ και έχει τη δυνατότητα να δει οποιοδήποτε παιχνίδι στο οποίο συμμετέχει αυτό το παιδί, είναι μέχρι και... εγκληματικό να χάνει την ευκαιρία! Πολλά χρόνια μετά, όταν θα μιλάμε ίσως για το απόλυτο φαινόμενο που έπαιξε ποτέ μπάσκετ, ίσως τον κορυφαίο Ευρωπαίο στην ιστορία, έναν μύθο του ΝΒΑ και γιατί όχι έναν από τους 4-5 κορυφαίους ever, θα είναι κρίμα για όσους αγαπούν το συγκεκριμένο σπορ να μην έχουν όσες περισσότερες μνήμες γίνεται, από το παιχνίδι του.

«Είναι ένας από αυτούς τους παίκτες που μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν σε ένα γήπεδο μπάσκετ. Εμείς οι υπόλοιποι, οι συμπαίκτες του οι προπονητές, είμαστε εδώ απλά για να απολαύσουμε τη διαδρομή μαζί του», είχε πει προσφάτως μετά από ένα από τα πολλά μαγικά ματς του, ο προπονητής του στους Μάβερικς, Ρικ Καρλάιλ.

Ο 20χρονος Λούκα παίζει στο κορυφαίο πρωτάθλημα μπάσκετ, το καλύτερο μπάσκετ που μπορεί να παίξει κάποιος, οπουδήποτε, οποτεδήποτε και το κάνει κυρίως γιατί το διασκεδάζει. Γιατί αυτό τον κάνει χαρούμενο.

Όλοι οι υπόλοιποι, όπως συμβαίνει για τους once in a lifetime αθλητές, ας έχουμε απλά τη χαρά και την τιμή να τον απολαμβάνουμε.

Τυφώνας Λούκα
EVENTS