Η ανακοίνωση της συμφωνίας του Νεοκλή Αβδάλα με το εμβληματικό κολέγιο North Carolina για την επόμενη αγωνιστική περίοδο στο NCAA έφερε πάλι στο προσκήνιο τα Ελληνόπουλα που δοκίμασαν τις δυνάμεις τους στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Ο Αβδάλας μπορεί να ήταν παρών στην ειδησεογραφία μας στο μεγαλύτερο μέρος της σεζόν με αυτά που έκανε, ωστόσο υπάρχουν και άλλα παιδιά που έκαναν αξιοπρόσεκτη παρουσία, και κάποια απ’ αυτά (γεννημένα το 2006 και νεότερα) περιμένουμε να τα δούμε στην εθνική Νέων Ανδρών το καλοκαίρι, ώστε να διαπιστώσουμε καλύτερα τι πήραν από την αμερικανική τους περιπέτεια.
Θα κάνουμε, λοιπόν, έναν απολογισμό. Έναν «έλεγχο προόδου και διαγωγής» της χρονιάς των Ελλήνων του NCAA (με την απαραίτητη σημείωση ότι θα αναφερθούν μόνο τα παιδιά που αγωνίστηκαν σε προγράμματα της Division I). Όπως συμβαίνει με κάθε φουρνιά, κάποιοι προχώρησαν περισσότερο απ’ όσο αναμενόταν, κάποιοι έμειναν πίσω και κάποιοι, εκτός από τον Αβδάλα, θα κοιτάξουν κι αυτοί άλλο μονοπάτι για να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους.
Νεοκλής Αβδάλας (2006, 2μ.05, FR, Virginia Tech-ATL10)
Στατιστικά: 12,4 πόντοι/3,1 ριμπάουντ/4,5 ασίστ/9,9 ranking σε 31,9 λεπτά (30 αγώνες)
Χωρίς αμφιβολία η πιο δυνατή μας παρουσία στο χώρο. Βασικός και 30άρης+ στη συντριπτική πλειοψηφία των αγώνων, επιδραστικός για το αποτέλεσμα της ομάδας, με το σπαθί του κερδίζει την «αναβάθμισή» του σ’ ένα από τα πιο ιστορικά προγράμματα του κολεγιακού μπάσκετ, το Νορθ Καρολάινα. Καλύτερο ματς του εναντίον του Πρόβιντενς (33 πόντοι με 5/8 τρίποντα, 5 ριμπάουντ, 6 ασίστ).
Στέφανος Σπάρταλης (2006, 2μ.05, FR, Monmouth-CAA)
Στατιστικά: 10,9 πόντοι, 5,1 ριμπάουντ, 0,9 ασίστ, 8,2 rank (29 αγώνες)
Σίγουρα αξιοπρόσεκτη παρουσία, μάλιστα και με ατομικές διακρίσεις κατά τη διάρκεια της σεζόν. Σ’ ένα κολέγιο που δεν είναι λαμπερό βρήκε εμπιστοσύνη από την πρώτη μέρα και την ανταπέδωσε με νούμερα εξαιρετικά για πρωτοεμφανιζόμενο. Μπορεί να ψάξει και κάτι παραπάνω αν θέλει. Καλύτερο ματς του εναντίον του North Carolina A&T (21 πόντοι, 6 ριμπάουντ).
Νίκος Χιτικούδης (2005, 2μ.05, JR, Robert Morris-Horizon)
Στατιστικά: 11,1 πόντοι/7,6 ριμπάουντ/1,7 ασίστ/11,7 ranking σε 25,9 λεπτά (31 αγώνες)
Σ’ ένα πρόγραμμα που δεν έχει λαμπερό όνομα, είχε αναμφισβήτητα πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο βασικός σέντερ της ομάδας, έπαιξε και ως «4» σε βαριά σχήματα, αλλά έκανε πολύ αισθητή την παρουσία του. Καλύτερο ματς εναντίον του Oakland (20 πόντοι, 13 ριμπάουντ, 5 ασίστ). Έχει κι άλλη μια χρονιά.
Ράιαν Σούλης (2006, 2μ.08, FR, Columbia-IVY)
Στατιστικά: 6,0 πόντοι, 4,5 ριμπάουντ, 1,6 ασίστ, 7,5 ranking σε 20,0 λεπτά (23 αγώνες)
Οι αριθμοί του δίνουν την υποψία ότι θα πρέπει να γίνεται περισσότερος λόγος γι’ αυτόν, είναι μακράν η πιο «αθόρυβη» θετική παρουσία. Σ’ ένα πρόγραμμα που έχει προσανατολιστεί στα ακαδημαϊκά και λιγότερο στα αθλητικά μοιράστηκε τη θέση του σέντερ κι έδωσε ενέργεια. Καλύτερό του ματς εναντίον του Hofstra (14 πόντοι με 2/4 τρίποντα, 10 ριμπάουντ, 3 ασίστ).
Απόστολος Ρούμογλου (2003, 2μ.03, SR, Richmond-ATL10)
Στατιστικά: 3,0 πόντοι/3,3 ριμπάουντ/1,2 ασίστ/5,3 ranking σε 15,6 λεπτά (25 αγώνες)
Τελευταία χρονιά για τον Ξανθιώτη δις πρωταθλητή του NCAA, δεν είχε χρόνο βασικού όπως αναμέναμε, αλλά ο ρόλος του ήταν δεδομένος στην ομάδα του, αγωνίστηκε διψήφια λεπτά στα περισσότερα ματς. Το καλύτερό του ματς το έκανε με το Elon (12 πόντοι, 5 ριμπάουντ, 4 ασίστ).
Βενιαμίν Αμπόσι (2006, 1μ.98, SO, San Fransisco-WCC)
Στατιστικά: 5,3 πόντοι, 4,1 ριμπάουντ, 1,2 ασίστ, 5,1 ranking σε 17,8 λεπτά (23 αγώνες)
Η δεύτερη χρονιά του ήταν πολύ πιο βελτιωμένη, είχε σκαμπανεβάσματα στη συμμετοχή του (έπαιξε σε ματς 39 λεπτά, αλλά και 8), γενικά είχε ρόλο και το πιθανότερο είναι να δει περισσότερο την επόμενη σεζόν. Καλύτερο ματς του εναντίον του Πόρτλαντ (16 πόντοι, 9 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 23 ranking).
Στράτος Καλλιοντζής (2005, 2μ.10, SO, North Carolina A&T-CAA)
Στατιστικά: 3,9 πόντοι/3,3 ριμπάουντ/ 0,4 ασίστ/4,3 ranking σε 19,3 λεπτά (29 αγώνες)
Απρόσμενα μεγάλη η συμμετοχή του Μυτιληνιού σέντερ, ο οποίος ξεκίνησε από βαθιά στον πάγκο και έφτασε να λογίζεται βασικός (με συμμετοχή πάνω από 25 λεπτά στους 6 τελευταίους αγώνες). Το καλύτερο εχέγγυο για του χρόνου. Καλύτερό του ματς το τελευταίο χρονικά με το Hofstra (13 πόντοι, 9 ριμπάουντ σε 32 λεπτά).
Λευτέρης Μαντζούκας (2003, 2μ.06, FR, Oklahoma State-B12)
Στατιστικά: 4,4 πόντοι/4,2 ριμπάουντ/0,5 ασίστ/3,8 ranking σε 17,7 λεπτά (12 αγώνες)
Ξεκίνησε καλά, με εξέχοντα ρόλο και πάνω από 20 λεπτά συμμετοχές στους περισσότερους αγώνες. Είχε ένα double-double (10 π, 10 ρ) εναντίον του Texas A&M. Στην πορεία ο ρόλος του περιορίστηκε. Η χρονιά τελείωσε γρήγορα και άδοξα γι’ αυτόν, καθώς αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Ελλάδα για να αντιμετωπίσει καλύτερα ένα πρόβλημα υγείας που προέκυψε.
Βαγγέλης Ζούγρης (2004, 2μ.02, FR, Louisville-ATL10)
Στατιστικά: 2,6 πόντοι, 2,3 ριμπάουντ, 0,6 ασίστ, 3,0 ranking σε 8,7 λεπτά-23 αγώνες)
Σε ένα απαιτητικό και γκλαμουράτο πρόγραμμα όπως αυτό του Louisville είχε συμπληρωματικό ρόλο και συμμετοχή που τις περισσότερες φορές ήταν μονοψήφια και έβλεπε πάνω από δεκάλεπτο στις εύκολες νίκες. Το καλύτερο ματς του ήταν εναντίον του Πίτσμπουργκ (8 πόντοι, 5 ριμπάουντ, 2 ασίστ). Μοιραία θα κοιτάξει αλλού για περισσότερο χρόνο και καλύτερο ρόλο.
Παναγιώτης Παγώνης (2006, 2μ.05, FR, New Orleans-SLC)
Στατιστικά: 3,8 πόντοι/3,4 ριμπάουντ/1,0 ασίστ/3,0 ranking σε 17,4 λεπτά (25 αγώνες)
Για πρωτοεμφανιζόμενος σ’ ένα πρόγραμμα με παράδοση είχε πολύ συμπαθητικά νούμερα, ειδικά στη συμμετοχή, που αφήνουν παράθυρο περαιτέρω χρησιμοποίησής του στο μέλλον. Κι αυτός το πρώτο δίμηνο πήγε καλύτερα από την υπόλοιπη σεζόν. Καλύτερη εμφάνιση εναντίον του Ινκαρνέιτ (14 πόντοι με 2/2 τρίποντα, 2 ασίστ).
Γιάννος Ξανθόπουλος (2006, 2μ.08, FR, New Hampshire-AEC)
Στατιστικά: 1,8 πόντοι, 2,0 ριμπάουντ, 0,1 ασίστ, 2,0 ranking σε 7,0 λεπτά (25 αγώνες)
Χρονιά προσαρμογής η πρώτη, με λίγη συμμετοχή και μονοψήφια λεπτά στο 85% των αγώνων. Καλύτερο ματς του εναντίον του Κάρι (7 πόντοι, 11 ριμπάουντ). Μπορεί μια μετακίνηση να ανοίξει και άλλο το χρόνο του.
Αναστάσης Ροζακέας (2006, 2μ.01, SO, Mount St.Mary’s-MAAC)
Στατιστικά: 3,4 πόντοι, 2,0 ριμπάουντ, 0,6 ασίστ, 1,8 ranking σε 14,2 λεπτά (23 αγώνες)
Ξεκίνησε με εμπιστοσύνη και βασικός, μάλιστα στα δύο πρώτα ματς ξεπέρασε τα 30 λεπτά, και στο πρώτο δίμηνο είχε τη θέση. Στη συνέχεια υποχώρησε, στο τέλος κατέγραψε μονοψήφια λεπτά. Καλύτερο ματς του εναντίον του Σέικρντ Χαρτ (15 πόντοι με 4/7 τρίποντα, 2 ριμπάουντ).
Λευτέρης Λιοτόπουλος (2006, 1μ.95, FR, St.John’s-BEC)
Στατιστικά: 2,9 πόντοι, 0,9 ριμπάουντ, 0,4 ασίστ, 1,4 ranking σε 7,5 λεπτά (30 αγώνες)
Έμαθε πολλά δίπλα στον Πιτίνο, έχει εμπειρία από δύο τελικά τουρνουά έστω και με μικρή συμμετοχή, ήλθε η ώρα να τα δείξει και μέσα στο παρκέ. Μικρή η συμμετοχή του στην περιφερειακή γραμμή, ως εκ τούτου κατέγραψε λίγους αριθμούς σε σχέση με το ταλέντο του. Καλύτερό του ματς εναντίον του Κρέιτον (17 πόντοι με 5/8 τρίποντα, 4 ριμπάουντ, 2 ασίστ, στο μοναδικό ματς που είχε συμμετοχή βασικού). Θα πάει σε άλλο πρόγραμμα για να είναι πρωταγωνιστής.
Πάρης Παπαδάτος (2007, 1μ.93, FR, St.Francis-NEC)
Στατιστικά: 3,8 πόντοι, 0,8 ριμπάουντ, 0,4 ασίστ, 0,5 rank σε 11,4 λεπτά (20 αγώνες)
Από τους μικρότερους ηλικιακά παίκτες που έκαναν το βήμα, κυρίως πήγε για να δει, αλλά έβγαλε τη χρονιά με διψήφιο μέσο όρο λεπτών και αυξανόμενη παρουσία. Καλύτερο ματς του εναντίον του Μπρούκλιν (10 πόντοι με 3/3 δίποντα, 1/2 τρίποντα).
Φώτης Κωνσταντινίδης (2007, 1μ.88, FR, St.John’s-BEC)
Ο δεύτερος Έλληνας που έπαιξε υπό τον Ρικ Πιτίνο γνώριζε εξαρχής ότι ο ρόλος του θα ήταν μικρός, γενικά έπαιξε μονόλεπτα και δίλεπτα όταν τα ματς είχαν κριθεί. Η επόμενη χρονιά θα είναι κριτήριο.
