Πολύ περίεργο το ξεκίνημα της φετινής αγωνιστικής χρονιάς. Ο Παναθηναϊκός μετά από ένα εντυπωσιακό μεταγραφικό καλοκαίρι μπήκε με… φόρα στη σεζόν, αλλά η εικόνα του δεν είναι αυτή που περίμεναν οι οπαδοί του.
Όταν είσαι στο πλευρό μιας ομάδας που έχει στον πάγκο της τον κορυφαίο προπονητή της δεκαετίας, τους κορυφαίους παίκτες της Ευρώπης, παίκτες που έχουν έρθει από τον μαγικό κόσμο του ΝΒΑ και εντυπωσιάζουν είναι απόλυτα φυσιολογικό ο πήχης να έχει μπει ψηλά και να περιμένεις από αυτή την ομάδα να αγγίξει την… τελειότητα.
Ο κόσμος καλά κάνει και θέλει πάντα το κάτι παραπάνω. Και καλά κάνει και βιάζεται. Και το θέλει τώρα. Όμως αυτό δε γίνεται. Δεν είναι φυσιολογικό να συμβεί. Και για τον λόγο αυτό εμείς έχουμε τον άχαρο ρόλο να γίνουμε κουραστικοί και να λέμε και να γράφουμε ξανά και ξανά τα ίδια.
Ο Παναθηναϊκός για να βγάλει πάνω στο παρκέ τις πραγματικές του δυνατότητες θα χρειαστεί χρόνο. Απόλυτα φυσιολογικό για μια ομάδα που δεν έχει κάνει προετοιμασία, μια ομάδα η οποία έχει μεγάλο βαθμό κόπωσης από τις πολλές παρουσίες διεθνών στο πρόσφατο EuroBasket, αλλά και από το γεγονός ότι έβαλε στη «μηχανή» του έναν καινούριο παίκτη στο «1» και έναν καινούριο παίκτη στο «5». Με τον πρώτο να θέλει τον χρόνο του για να «δέσει» με τον κορυφαίο παίκτη της Ευρώπης, Κέντρικ Ναν και τον δεύτερο να θέλει χρόνο για να μπορέσει να μπει στην ευρωπαϊκή νοοτροπία και φιλοσοφία έπειτα από μια δεκαετία παρουσίας στο ΝΒΑ.
Η κριτική είναι πάντα καλοδεχούμενη και αναμενόμενη. Η σοβαρή κριτική όμως. Δε μπορεί να γίνεται κριτική με ατάκες «Δεν κάνει ο ένας» και «δεν κάνει ο άλλος» μετά από τρία παιχνίδια. Δεν βοηθάει κανέναν. Και αυτό φάνηκε περίτρανα στην περίπτωση του Ρισόν Χολμς. Οι ίδιοι άνθρωποι που έλεγαν διώξτε τον και πάρτε άλλον, από χθες αποθεώνουν τον Αμερικανό. Και ούτε η αποθέωση είναι η σωστή προσέγγιση τη δεδομένη χρονική στιγμή.
Και ο προπονητής και οι παίκτες χρειάζονται χρόνο. Η EuroLeague είναι πιο μεγάλη και πιο απαιτητική από ποτέ και όπως μπορεί εύκολα να καταλάβει κανείς όλες οι ομάδες χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα.
Το θέμα, στον χρόνο αυτό, είναι να μπορέσει ο Παναθηναϊκός να πάρει όσο το δυνατόν περισσότερες νίκες. Οι «πράσινοι» σε αυτό το κακό τους διάστημα έχουν 3 νίκες σε 4 ματς στη Euroleague και έχουν χάσει με 4 πόντους στο ΣΕΦ κόντρα στον Ολυμπιακό, έχοντας στο χέρι τους την υπόθεση πρωτιάς στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Το θέμα είναι ότι για τον Παναθηναϊκό τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Οι «πράσινοι» από αύριο και μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου έχουν ένα πάρα πολύ δύσκολο πρόγραμμα, με συνεχόμενα εκτός έδρας παιχνίδια και μέσα σε αυτό το διάστημα οι «πράσινοι» είναι «καταδικασμένοι» να πάρουν νίκες αλλά και να επιδείξουν και την απαιτούμενη αγωνιστική βελτίωση.
Πρώτα και κύρια στο αμυντικό κομμάτι. Γιατί αυτό είναι που «πληγώνει» μέχρι στιγμής τους «πράσινους». Το επιθετικό ταλέντο της ομάδας δεν αμφισβητείται, αλλά το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός δέχεται 85 πόντους στο «Telekom Center Athens» από τη Βιλερμπάν «μιλάει» από μόνο του.
ΥΓ1: Είναι στιγμές σε έναν αγώνα που είναι μεγαλύτερες από τον ίδιο τον αγώνα. Είναι στιγμές που δείχνουν τι πραγματικά είναι ο αθλητισμός. Τι πρεσβεύει ο αθλητισμός. Η στιγμή που ο Μάριους Γκριγκόνις ευστοχεί σε σουτ τριών πόντων και πετυχαίνει το πρώτο του καλάθι, έναν χρόνο μετά τον τραυματισμό του και την απίθανη περιπέτεια που πέρασε είναι μια στιγμή μάθημα για όλους. Η κραυγή του Λιθουανού, η αποθέωση από τον κόσμο και η αποθέωση από τους ίδιους του τους συμπαίκτες. Τους ανθρώπους που (μαζί με την οικογένειά του) πέρασε όλο αυτόν τον «Γολγοθά» και κατάφερε όχι μόνο να μην το βάλει κάτω, όχι μόνο να μείνει όρθιος, αλλά πλέον να πατάει πιο γερά από ποτέ στα πόδια του και να επιστρέφει δυναμικά για να διεκδικήσει όσα στερήθηκε τον προηγούμενο χρόνο.
