Το ελληνικό μπάσκετ προχωρά με... αυτόματο πιλότο. Δηλαδή την τσέπη των ιδιοκτητών, την «τρέλα» των οπαδών, την τεχνογνωσία που αποκτήθηκε μέσα από χρόνια εμπειρίας. Ακόμη κι αν τα ταλέντα πλέον δεν βγαίνουν στην Ελλάδα, η ικανότητα των ομάδων μας να γίνονται επίκεντρο ενδιαφέροντος, είναι πλέον τέχνη και όχι κάτι συμπτωματικό.
Δεν χρειάζεται ιδιαίτερο ψάξιμο. Δείτε τι έγινε ένα χρόνο πριν όταν πήρε ο Παναθηναϊκός την Euroleague και τι έγινε φέτος. Δείτε τι θα συνέβαινε αν δεν ήταν οι Έλληνες οπαδοί στα Final Four. Στοιχεία που έκαναν πάταγο ακόμη και την εποχή των οικονομικών δυσκολιών. Φανταστείτε τώρα που τα πορτοφόλια των δικών μας ομάδων δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τα σπουδαία ευρωπαϊκά.
Το μέγεθος της αγάπης και του ενδιαφέροντος που έχουν οι Έλληνες για το μπάσκετ, είναι δύσκολο να το αντιληφθούμε. Σε μια χώρα που με το ζόρι οι κάτοικοι είναι διψήφιος αριθμός εκατομμυρίων, το ποσοστό που ασχολείται, γνωρίζει, έχει ενεργή συμμετοχή στο άθλημα με κάποιο τρόπο -είτε παίζοντας, είτε πηγαίνοντας στο γήπεδο, βλέποντας αγώνες, είτε απλά σχολιάζοντας- είναι από τα μεγαλύτερα παγκοσμίως. Και πλέον έχουμε και τις αποδείξεις.
Με αφορμή τον χαμό για την υπόθεση Βαλαντσιούνας, δημοσιογράφοι, εκπομπές ραδιοφωνικές, ιντερνετικές, podcasts, έχουν μπει στη διαδικασία να ασχολούνται όλο και περισσότερο με τη... γωνίτσα μας. Όχι επειδή μας αγάπησαν ξαφνικά, απλά διαπιστώνουν πως εκτοξεύεται το ενδιαφέρον όταν εμπεριέχεται ελληνικό ενδιαφέρον. Σε μια είδηση, ένα σχόλιο, μια κίνηση ίντριγκας -είχαμε κι από αυτές- η ελληνική ανταπόκριση είναι απίστευτη.
Μέχρι και ο Μαρκ Στάιν, από τους κορυφαίους δημοσιογράφους στις ΗΠΑ, μπήκε στον κόπο να κάνει ανάρτηση για τον Ντόντα Χολ. Συμπεριλαμβάνοντας στην αναφορά του και τον Παναθηναϊκό. Προκειμένου να προσελκύσει με μια παντελώς αδιάφορη είδηση για το ΝΒΑ και τις ΗΠΑ, ενδιαφέρον Ελλήνων φιλάθλων. Οι οποίοι μέσω του πάθους στο σχολιασμό τους, προσελκύουν και Αμερικανούς και έτσι γίνεται ένας μικρός χαμός. Ειδικά στις ΗΠΑ, τα πάντα είναι εμπόριο. Οπότε ο Στάιν δεν έκανε τυχαία μια τέτοια κίνηση.
Η Euroleague 8 στις 10 αναρτήσεις και αναφορές της, προσπαθεί να έχει προσθέτει ελληνικό ενδιαφέρον. Η FIBA έχει αυξήσει κατακόρυφα την ελληνική απήχηση στα θέματα που επιλέγει. Η μικρή χώρα μας, έχει μετατραπεί σε μπασκετικό κόμβο. Λόγω του πάθους, της μαζικότητας, της «τρέλας» με την οποία αντιμετωπίζουν οι φίλαθλοι το μπάσκετ.
Οι ξένοι το έχουν καταλάβει. Όμως κι εδώ ισχύει το έξω πάμε καλά. Μέσα όμως... κάνει ΕΟΚ και ΕΣΑΚΕ. Μετά τις τελευταίες εκλογές είναι ουσιαστικά ταυτόσημες έννοιες. Η Ομοσπονδία ελέγχει τη λίγκα ουσιαστικά, μέσω της ψήφου του Κόροιβου που εξέλεξε τον Μελή.
Η ΕΟΚ και οι... φίλοι της, αντί να προσπαθήσουν να διατηρήσουν αυτόν τον ενθουσιασμό, κοιτούν να τον μετατρέψουν σε τοξικότητα και εν συνεχεία σε ξενέρωμα. Γιατί ακόμη κι αυτοί που τώρα χαίρονται τίτλους που κατέκτησαν όπως τους κατέκτησαν, στο τέλος θα μείνουν μόνοι τους λόγω της απαξίωσης που προκαλείται στο προϊόν. Την ώρα που αυτό είναι σε επίπεδο ενδιαφέροντος δεκαετίας του '80 και '90.
Ο Έλληνας το λατρεύει το μπάσκετ. Και πλέον το δείχνει πληρώνοντας αρκετά χρήματα γι’ αυτό και ασχολούμενος έντονα με οτιδήποτε το αφορά. Η Ομοσπονδία που έπρεπε να είναι θεματοφύλακας του καλού για το άθλημα, λειτουργεί σαν κοινός σαμποτέρ της επιτυχίας.
Με την κλωστή να ξεκινά από την ΕΟΚ και να ξετυλίγεται σε πολλά σημεία. Μέχρι την ίδια την κυβέρνηση, την κρατική τηλεόραση, τη διαιτησία, παντού. Αυτό που καταλαβαίνουν στις ΗΠΑ, χωρίς να μπορούν καλά-καλά να προφέρουν σωστά τις ομάδες μας, εδώ δεν λένε να αντιληφθούν το... χρυσάφι που έχουν στα χέρια τους.
Ειδικά η Ομοσπονδία η οποία κάνει πράξη την φράση «χρυσάφι πιάνει σ$@%@ γίνεται», παλεύει τα τελευταία χρόνια να μειώσει τη δυναμική του προϊόντος. Γιατί όσο πιο μικρό και μίζερο είναι κάτι, τόσο ευκολότερα ελέγχεται. Όσο δυναμώνει και γιγαντώνεται, τόσο πιο πιθανό να καταλάβει το μέγεθός του και να δει ποιοι «νάνοι» το διαφεντεύουν.
