MENU

Δεν θέλαμε και πολύ ως Έλληνες να διχαστούμε... Αλοίμονο, το ψωμάκι μας είναι αυτό! Να βρίσκουμε θέματα για να μαλώνουμε και να ξεκατινιαζόμαστε. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ειδικά: από την πολιτική, τα ριάλιτι, το ποδόσφαιρο, μέχρι και για τον χαιρετισμό του Σαββόπουλου τώρα. 

«Ψοφάμε» να λέμε το μακρύ μας και το κοντό μας, να δικάζουμε και να καταδικάζουμε, να κρίνουμε και να κατακρίνουμε. 

Η αλήθεια είναι πως η φωτογραφία με τον Διονύση Σαββόπουλο να στέκεται μπροστά στο φέρετρο του Μίκη Θεοδωράκη και να χαιρετά στρατιωτικά (χωρίς να φορά, βέβαια, καπέλο με το εθνόσημο)προκάλεσε πάρα πολλές αντιδράσεις. Κυρίως αρνητικές είναι η αλήθεια. 

Πέρασαν πολλοί άνθρωποι σε αυτό το λαϊκό προσκύνημα, αρκετοί επώνυμοι μεταξύ αυτών. Μα τέτοια φασαρία που έγινε με τον Σαββόπουλο, ο οποίος αφού χαιρέτησε με αυτόν τον τρόπο έσκυψε και υποκλίθηκε στο φέρετρο, ήταν το κάτι άλλο. 

Και, βέβαια, όπως μας αρέσει να κάνουμε σε αυτά τα θέματα, αυτοί που τον επέκριναν «έπιασαν» και την καλλιτεχνική πορεία του, θυμήθηκαν ότι έχει σαράντα χρόνια να γράψει τραγούδι και συνήθως θέλει να προκαλεί ντόρο με κάθε τρόπο, όπως ας πούμε είχε κάνει σε εκείνη την περιβόητη συναυλία στο Ηρώδειο όταν είχε βγάλει την (εξ ενός ριάλιτι σόου προρεχόμενη) Καλομοίρα από μια τούρτα. 

Έχει σχέση η πορεία του ανθρώπου με αυτό που έκανε χθες στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης; 

Ήταν σωστός ή λανθασμένος ο τρόπος που επέλεξε να αποδώσει φόρο τιμής στη μνήμη του Μίκη Θεοδωράκη; Η αλήθεια είναι πως όταν πρωτοβλέπεις την εικόνα νιώθεις πως βλέπεις έναν άνθρωπο που όντως θέλει να δείξει, με τον τρόπο του, απεριόριστο σεβασμό σε αυτόν που έφυγε από τη ζωή. 

Πολλοί έγραψαν ότι δεν μπορούσε να το κάνει ένας άνθρωπος που δεν έχει πάει στρατό... Ή αυτός που έχει γράψει «θοδωράκια 'μ, χατζιδάκια 'μ, σείς τρώτε και πίνετε και εμένα με τρώει η αρκούδα».

Ωστόσο, η μεγαλύτερη ένσταση νομίζω ότι έγκειται στο ότι ο στρατιωτικός χαιρετισμός στη συγκεκριμένη περίπτωση ίσως ήταν τελικά ασέβεια. Κι αυτό διότι ο άνθρωπος που έφυγε υπήρξε, εκτός όλων αυτών που προσέφερε καλλιτεχνικά σε τούτη τη χώρα, ένας άνθρωπος ο οποίος υπέφερε τα πάνδεινα στη ζωή του από την στρατιωτική χούντα. Ήταν οι άνθρωποι αυτοί που τον εξόρισαν και τον βασάνισαν... Ήταν το Δ' Τάγμα Μακρονήσου. Και τώρα το τελευταίο «αντίο» στον αρχηγό των Λαμπράκηδων να γίνεται με αυτόν τον τρόπο; 

Τον προσέβαλε, λοιπόν, αντί να τον τιμήσει; Άλλοι είπαν ότι ήταν μια αναφορά στην ταινία «Ο κύκλος των χαμένων ποιητών» καθώς όταν έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου του Θεοδωράκη ο Σαββόπουλος τον αποχαιρέτησε με ένα μήνυμα που έκλεινε με την πιο γνωστή φράση από την ταινία.

«Έφυγε σήμερα ο τελευταίος των μεγάλων. Των τελευταίων μεγάλων Ελλήνων. Είναι ημέρα πένθους, βαθιάς συγκίνησης αλλά και πνευματικής ανάτασης νομίζω, γιατί μετά τον θάνατο του Μάνου Χατζηδάκι, του Γιώργου Σεφέρη, του Γιάννη Ρίτσου, του Οδυσσέα Ελύτη, και όλων των άλλων πνευματικών ηγετών μας, έρχεται τώρα και η αναχώρηση του Μίκη Θεοδωράκη, στην 200ή επέτειο της Ανεξαρτησίας, σαν να μας λέει “κοιτάξτε τι έχει πραγματική αξία σε όλη αυτή την πορεία και αφήστε τα μικρά και τα ασήμαντα”.

Ήταν παράφορος. Δεν τον χωρούσε ο τόπος. Ξεχείλιζε από μουσική, αιώνια νιάτα, πάθος και ρομαντισμό. Ήταν ένας μεγαλοφυής, ένας λεοντόκαρδος, ένας άνθρωπος αναγεννησιακός. Ένας οικουμενικός άνθρωπος. Θα ζει πάντα στη μνήμη της Αντίστασης, στην τραγική μνήμη του εμφυλίου και της εξορίας, στους αγώνες της δεκαετίας του ΄60, στη φυλακή του αντιδικτατορικού αγώνα. Μα πάνω από όλα θα ζει πάντα στο αιώνιο τραγούδι της ελληνικής λαλιάς με την συναρπαστική και θυελλώδη μουσική του. 

“O Captain, my Captain

Η δάφνη κερδήθηκε

Ποτέ δεν θα πεθάνεις”» είχε γράψει. 

Χθες κάποιοι συγκινήθηκαν με την ενέργειά του, κάποιοι (μάλλον οι περισσότεροι βάσει των σχολίων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης) τον χλεύασαν. Αλλά τελικά η απορία μένει... Τι ήταν τελικά αυτός ο χαιρετισμός; 

Χαιρετισμός-σεβασμός στον Μίκη Θεοδωράκη ή προσβολή; Τι έκανε ο Διονύσης Σαββόπουλος;
EVENTS