MENU

Το έβλεπες και σε έπιανε η ψυχή σου. Ειδικά αν είχες ζήσει από πολύ κοντά τις μέρες του 2004. Το θέαμα στο γήπεδο φτωχό, πάμφτωχο. Το θέαμα στις εξέδρες αποκαρδιωτικό. Δεν ήταν μόνο τα αδειανά καρεκλάκια, αλλά και η εικόνα σε όσα από αυτά βρήκαν κατόχους.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι απέναντι στην Εσθονία, σε ένα παντελώς αδιάφορο παιχνίδι, η Εθνική προσέλκυσε περίπου 1.500 νοματαίους. Το θέμα δεν είναι μόνο ποσοτικό, αλλά και ποιοτικό. Τι είδους κόσμο κατάφερε να μαζέψει και για ποιό λόγο όλοι αυτοί αψήφησαν το κρύο και ανηφόρισαν στο παγερό ΟΑΚΑ;

Κάποιοι εξ’ αυτών πήγαν για να δουν μπάλα. Σε αυτή την πλάση πάντα θα υπάρχουν κάποιοι αιώνια ρομαντικοί, κάποιοι αθεράπευτα ερωτευμένοι με την μπάλα, με την εθνική, με την γαλάζια φανέλα, με το εθνόσημο. Λίγοι, αλλά πάντα θα υπάρχουν αγνοί, αμόλυντοι εραστές αυτού που θα έπρεπε να είναι το πιο υγιές κομμάτι του αθλητισμού μας.

Κάποιοι εξ’ αυτών είχαν άλλους σκοπούς. Κάποια στιγμή ξεδιπλώθηκε μία τουρκική σημαία (!), η οποία λίγο αργότερα έγινε παρανάλωμα του πυρός! Σε ένα άλλο σημείο, κάποιοι άλλοι σήκωσαν μία σερβική (!) σημαία! Σε αγώνα της Εθνικής Ελλάδας όλα αυτά.

Κάπου παραδίπλα και μία πιο… δύσκολη σημαία. Στην αρχή τα σύμβολα μου θύμισαν τον Δίσκο της Φαιστού. Με λίγη περισσότερη έρευνα στο διαδίκτυο δόθηκαν όλες οι απαντήσεις. Πρόκειται για τον Schwarze Sonne, ελληνιστί τον μαύρο ήλιο, ένα σύμβολο που χρησιμοποίησαν οι SS κατά την διάρκεια της ναζιστικής περιόδου και εξακολουθεί να χαρακτηρίζει το κίνημα των νεο-ναζί; Τι δουλειά είχαν όλα αυτά σε έναν αγώνα της Εθνικής Ελλάδας ποδοσφαίρου;

Υπάρχει πολύς κόσμος που θύμωσε που η Εθνική έφυγε από το «Καραϊσκάκης» και μετακόμισε στο «ΟΑΚΑ», πιστεύοντας πως πίσω από την επιλογή αυτή κρύβονται οπαδικά συμφέροντα. Λες και το πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι το γήπεδο, η έδρα. Η Εθνική πρέπει αυτή τη στιγμή να φύγει όσο το δυνατόν πιο μακριά από την τοξική Αθήνα. Ει δυνατόν να φύγει από ολόκληρη την τοξική ελληνική επικράτεια.

Κι αυτό γιατί αυτή την περίεργη χρονικά περίοδο, του ακραίου κοινωνικού φανατισμού και της πόλωσης η Εθνική ομάδα, μόνο ως ποδοσφαιρική ομάδα δεν αντιμετωπίζεται. Πάνω που πήγε να δημιουργήσει το δικό της κοινό, αυτοί οι λίγοι που πήγαν να δημιουργήσουν έναν υγιή οπαδικό πυρήνα, λάκισαν όταν πέρασε η μόδα της και την άφησαν έρμαιο στα χέρια, όσων την βλέπουν ως όργανο εξωτερικής πολιτικής, ως αφορμή για να βγάλουν στο γήπεδο τις πιο ακραίες εθνικιστικές πεποιθήσεις τους. Δεν της αξίζει αυτό της Εθνικής. Σε καμία ομάδα δεν αξίζει κάτι τέτοιο, όσο κακή κι αν είναι, όσο χαμηλά κι αν έχει πέσει.

Ίσως πρέπει να γίνει ένα πείραμα. Να πάει να παίξει κάπου έξω. Στην Φρανκφούρτη, στην Στουτγκάρδη, στο Μόναχο, στο Λονδίνο, στην Μελβούρνη, κάπου έξω που η καρδιά της ομογένειας χτυπάει πολύ πιο αγνά από ότι εδώ. Εκεί, που δεν θα μετράνε πόσοι Ολυμπιακοί, Παναθηναϊκοί, ΑΕΚτζήδες και ΠΑΟΚτζήδες ξεκινάνε στην ενδεκάδα. Εκεί, που ο εθνικός ύμνος θα έχει ξεχωριστή χροιά. Εκεί που δεν θα έχει μουρμούρες και γιούχα στην πρώτη λάθος μπαλιά. Εκεί, που η στήριξη θα είναι αδιαπραγμάτευτη και χωρίς όρους.

Το βράδυ της Πέμπτης η Εθνική Αυστρίας νόμιζε ότι έπαιζε εκτός έδρας κι ας αγωνιζόταν στην Βιέννη. Περίπου 20.000 Βόσνιοι έκαναν το «Ερνστ Χάπελ» να μοιάζει πιο καυτό κι από την Ζένιτσα και με τις φωνές τους και την υποστήριξη τους «έσπρωξαν» την ομάδα του Ρόμπερτ Προσινέτσκι στο 0-0 που επικύρωσε την αήττητη πρόκριση στο Final-4 της δεύτερης κατηγορίας του Nations League. Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες μετρήσεις στην Αυστρία ζουν περίπου 155.000 Βόσνιοι, εκ των οποίων οι 41.000 μόνο στην πρωτεύουσα Βιέννη. Αυτό το βράδυ το περίμεναν μία ολόκληρη ζωή.

Ξέρω ότι είναι ανέφικτο (ίσως και εκτός καταστατικού ΟΥΕΦΑ και ΦΙΦΑ) να δηλώσουμε ως έδρα μία πόλη του εξωτερικού, ακούγεται εξευτελιστικό, ταπεινωτικό. Η ακρότητα αυτής της τοποθέτησης θέλει να δείξει το μέγεθος του προβλήματος, το οποίο κανείς δεν τολμά να ακουμπήσει.

Αδυνατώ να σκεφτώ τι μπορεί να γίνει στις εξέδρες αν η κληρωτίδα μας φέρει στον όμιλο για τα προκριματικά του επόμενου Παγκοσμίου Κυπέλλου κάποια εκ των Αλβανία, την Τουρκία, την Κροατία, τα Σκόπια.

Κάποιοι θα τρίψουν τα χέρια τους από αδημονία. Κάποιοι θα έχουν να διαχειριστούν μία καυτή πατάτα. Και πάντα κάποιοι άλλοι θα φέρνουν την ατζέντα στο αν είναι καλός προπονητής ο Άγγελος, αν οι παίκτες αξίζουν να φοράνε αυτή τη φανέλα και αν το πρόβλημα είναι το Καραϊσκάκης, το ΟΑΚΑ ή η Τούμπα….

Η επόμενη έδρα της Εθνικής Ελλάδας ίσως πρέπει να είναι… εκτός Ελλάδας!
EVENTS