Εξέλιξη και πρόοδος, που εξαρτώνται τόσο από την καλή χημεία και τη συνεργασία που δομείται ανάμεσα στους παίκτες και την τεχνική ηγεσία όσο και από τα αποτελέσματα, ανεξάρτητα από την απόδοση της ομάδας.
Στην πορεία αυτή και με τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, τα θετικά αποτελέσματα –όπως για παράδειγμα η νίκη στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος απέναντι στον Παναιτωλικό- παίζουν καθοριστικό ρόλο καθώς τονώνουν την ψυχολογία και την αυτοπεποίθηση της ομάδας.
Η σταδιακή επιστροφή παικτών όπως οι Ολιβέιρα, Βιειρίνια, Τσιγγάρα, Καντουρί (για τον οποίο πάντα θα υπάρχουν αμφιβολίες σε σχέση με τους εύκολους τραυματισμούς που καταγράφει), θα προσφέρουν αξιόπιστες λύσεις ποιότητας που θεωρώ δεδομένο ότι θα ενισχύσουν την προσπάθεια της ομάδας.
Μια τέτοια ομάδα λοιπόν, μια ομάδα δηλαδή που χτίζεται σχεδόν από την αρχή, με πολλά από τα συστατικά της να αποτελούν ταλαντούχοι μεν αλλά άπειροι δε, νεαροί ποδοσφαιριστές, και ελλείψεις (μέχρι να τις καλύψει, αν τελικά καταφέρει να τις καλύψει) σε θέσεις κλειδιά όπως το αριστερό εξτρέμ, ένα επιτελικό χαφ και ένα γρήγορο χαφ (6αρι συγκεκριμένα), δεν χρειάζεται να… βλέπει μακριά.
Τι εννοώ; Ότι η δομή του φετινού ΠΑΟΚ, επιτάσσει να γίνεται κάθε εβδομάδα συζήτηση για το αμέσως επόμενο παιχνίδι και τίποτε άλλο. Δεν υπάρχει λόγος και κυρίως χώρος, για συζητήσεις που έχουν σχέση με την πορεία της ομάδας σε βάθος χρόνου.
Τέτοιου είδους συζητήσεις, θεωρώ πως θα φορτώσουν με έξτρα άγχος τόσο την τεχνική ηγεσία όσο και τους ποδοσφαιριστές. Παλιούς και νέους. Οσο το πρωτάθλημα εξελίσσεται και όταν αποκτήσουμε ολοκληρωμένη εικόνα για τις δυνατότητες των ομάδων του ανταγωνισμού, θα μπορούμε να κάνουμε τις εκτιμήσεις μας.
Για την ώρα, ο ΠΑΟΚ έχει μπροστά του τον Ατρόμητο και δεν υπάρχει καμία άλλη συζήτηση. Αυτή τουλάχιστον είναι η δική μου προσέγγιση και πιστεύω ότι είναι μια απολύτως ρεαλιστική προσέγγιση.
Αν μέχρι το τέλος της μεταγραφικής περιόδου, μας εκπλήξει η ομάδα ευχάριστα και προσθέσει στο ρόστερ της παίκτες με στοιχεία που σήμερα δεν διαθέτει (κάνω την σχετική περιγραφή στις προηγούμενες παραγράφους) λύνοντας παράλληλα θέματα όπως του Κούρτιτς και του Ντούγκλας, θα αποκτήσουμε το δικαίωμα να αλλάξουμε την ατζέντα της συζήτησης.
Δεν είμαι απαισιόδοξος. Κάθε άλλο. Εχω επίσης εμπιστοσύνη και στον προπονητή και στους περισσότερους ποδοσφαιριστές που διαθέτει το ρόστερ. Είμαι όμως παράλληλα -το επαναλαμβάνω- ρεαλιστής και πιστεύω ότι, αναφορές στο τι μπορεί να πετύχει μια ομάδα με τις συνθήκες που επικρατούν στον ΠΑΟΚ, στους επόμενους 8 μήνες, δεν έχουν αξία.
Στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος, πήραμε μια πρώτη γεύση από τον Κώστα Κουλιεράκη. Δεν συνηθίζω να ενθουσιάζομαι από νεαρούς ποδοσφαιριστές. Ωστόσο θεωρώ τον αμυντικό από την Κρήτη, μια ιδιαίτερη – ξεχωριστή περίπτωση, όχι μόνο για τα προσόντα του αλλά και άλλους λόγους, όπως ο χαρακτήρας του και η αφοσίωση του στο στόχο που δεν είναι άλλος από μια καριέρα σε υψηλό επίπεδο. Κρατήστε το παρακαλώ αυτό το τελευταίο, έχει σημασία.
