MENU

- Ναι, αλλά αν ήταν καλός δε θα έπαιζε περισσότερο στη Βραζιλία;

Ήταν στην Παλμέιρας από οκτώ ετών… Έκανε ντεμπούτο σε ηλικία είκοσι ετών και ήταν αρκετά καλός για να τον εμπιστευτεί ο προπονητής του στον τελικό του κυπέλλου το 2015 απέναντι στη Σάντος. Αλλά για την Παλμέιρας μιλάμε, έτσι; Στον τελικό, για παράδειγμα, μπήκε αλλαγή στη θέση του Ζοάο Πέδρο, ο οποίος λίγα χρόνια μετά πήρε μεταγραφή για την Πόρτο.

- Ναι, αλλά αν ήταν καλός δε θα έφευγε νωρίτερα για την Ευρώπη;

Δεν έφυγε και μεγάλος… Στα 23 του χρόνια πήρε την πρώτη μεταγραφή για την Ουκρανία, ωστόσο ο τραυματισμός του τον Φεβρουάριο του 2019 έφερε ένα τεράστιο πισωγύρισμα στην καριέρα του.

- Ναι, αλλά αν ήταν καλός δε θα τον κρατούσε η Ντνίπρο; 

Η Ντνίπρο ήθελε να τον κρατήσει, ωστόσο δε βρέθηκε χρυσή τομή στα οικονομικά.

- Ναι, αλλά αν ήταν καλός δε θα τον έβλεπαν κι άλλοι στην Ουκρανία;

Η Σαχτάρ Ντόνετσκ ενδιαφέρθηκε για την απόκτησή του τον Μάιο και ήρθε σε επαφή με τον εκπρόσωπό του, ωστόσο δεν προχώρησε η υπόθεση.

- Ναι, αλλά τελικά είναι καλός;

«Δυστυχώς, ακόμα δε γίνεται να συγκριθεί το στυλ μου με του Ντάνι Άλβες, αν και πολύ θα το ήθελα. Είναι μαζί με τον Μαρσέλο οι δύο παίκτες που θαυμάζω. Όμως είναι πολύ πιο τεχνικοί από μένα, δε νομίζω ότι υπάρχει θέμα σύγκρισης».

Ναι, Ντάνι Άλβες δεν τον λες, αλλά κάτι θα κάνει καλά κι εκείνος. Και αν έκανε κάτι καλά (ή αν δεν έκανε κάτι καλά) σίγουρα ο Μιρτσέα Λουτσέκου, το ζούσε για να το διηγηθεί… Κι αφού απαντήσαμε σε όλα τα καίρια ερωτήματα που «βασανίζουν» τους οπαδούς του ΠΑΟΚ σχετικά με την ποιότητα της μεταγραφής που έκανε ο δικέφαλος του βορρά, μπορούσε να αφοσιωθούμε στον Λούκας Τέιλορ Μαΐα Ρείς. Και το γράφουμε ολόκληρο για να ακουστεί πιο βραζιλιάνικο, αφού μόνο με το Λούκας Τέιλορ νιώθεις ότι διάλεξε ο Άρης Λυκογιάννης το βασικό του poing guard για την επόμενη σεζόν!

Καταφύγιο στην Ουκρανία!

Υπάρχει κάτι παράδοξο με τη Βραζιλία και την Ουκρανία. Δεν έχουν καμία απολύτως ομοιότητα. Στη νοοτροπία τους, την ιδιοσυγκρασία τους, στη νοοτροπία τους, στο ποδόσφαιρό τους, στη ζωή τους εν γένει. Ακόμα και στις καιρικές συνθήκες, συγκρίνουμε μια χώρα με μέσο όρο θερμοκρασίας κάπου ανάμεσα στους 22 με 26 βαθμούς Κελσίου με μια χώρα που το αντίστοιχο νούμερο είναι στους 7,5 βαθμούς Κελσίου. Και, πραγματικά, αυτή είναι μια μεγάλη διαφορά.

Όταν, όμως, μιλάμε για ποδόσφαιρο; Εκεί αλλάζουν όλα! Εκεί ο δίαυλος επικοινωνίας έχει ανοίξει για τα καλά, εκεί η Σαχτάρ ουσιαστικά εγκαθίδρυσε την παρουσία Βραζιλιάνων στο πρωτάθλημα και, σήμερα, από τους 695 ξένους ποδοσφαιριστές που έχουν παίξει στην ουκρανική λίγκα, οι 86 είναι Βραζιλιάνοι. Για να γίνει ορθότερα κατανοητός ο αριθμός, χρειάζεται μια αναλογία: Οι Αργεντινοί που έχουν αγωνιστεί στην Ουκρανία, για παράδειγμα, είναι 15! Κυρίαρχη ξένη εθνικότητα είναι οι Ρώσοι με 105 ποδοσφαιριστές, έπονται οι Βραζιλιάνοι και τρίτοι είναι οι Γεωργιανοί!

Δεν προκαλεί έκπληξη, λοιπόν, ο προορισμός που επέλεξε ο Λούκας Τέιλορ όταν αποφάσισε ότι είχε κάνει αρκετή υπομονή στην Βραζιλία. Παιδί της ακαδημίας της Παλμέιρας, πήρε την ευκαιρία του το 2015, έζησε το όνειρο της συμμετοχής σε τελικό και της κατάκτησης του τροπαίου, έζησε για να μπορεί να διηγείται ιστορίες με σπουδαίους σταρ του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, όμως η συνέχεια της καριέρας του δεν ήταν η αναμενόμενη. Συμβαίνει συχνά, άπαξ και μπεις στη δίνη των δανεισμών.

«Ήταν μια από τις ομορφότερες μέρες της ζωής μου», διηγείται για την κατάκτηση του τροπαίου και τη συμμετοχή του στον τελικό, πριν αναφερθεί σε όσα διδάχτηκε από την παρουσία του στα αποδυτήρια της Παλμέιρας. «Έπαιξα με αρκετούς διάσημους ποδοσφαιριστές. Ξεχωρίζω, όμως, τον Ζε Ρομπέρτο και τον Φελίπε Μέλο. Πάντα υπήρχαν μεγάλοι παίκτες στην Παλμέιρας, υπήρξε και ο Γκάμπριελ Ζεσούς ή ο Κλέιτον Χαβιέρ, όμως κανείς δεν ήταν σαν τον Ζε Ρομπέρτο. Ήταν ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που έπαιξα ποτέ μαζί».

Δίπλα στην Παλμέιρας, ονόματα με μικρότερη αίγλη. Κρισιούμα. Παρανά. Red Bull Brasil. Παϊσάντου. Μποταφόγκο. Μπόα. Κάποια στιγμή κουράστηκε, και παρότι η Παλμέιρας διαρκώς επέκτεινε τα συμβόλαιά του και έδειχνε να τον υπολογίζει, ο Λούκας Τέιλορ αποφάσισε να φύγει. «Πρέπει να βρίσκουμε ευκαιρίες να παίζουμε και να επιδεικνύουμε τις ικανότητές μας», είχε πει σε ανύποπτο χρόνο και σε έναν από τους πρώτους δανεισμούς της καριέρας του και είχε φτάσει ακριβώς αυτή η στιγμή. Ο ίδιος επέδειξε ουσιαστικά στον μάνατζέρ του πού ήθελε να πάει και το κατάφερε. Ουκρανία και Λβιβ. Λεόπολις, σύμφωνα με τις λατινικές ρίζες της.

«Δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς και πολλά. Πρέπει να προσαρμοστείς», θα δηλώσει όταν πια όλοι στην πόλη θα γνωρίζουν το όνομά του. «Μου αρέσει να ζω στην Ουκρανία. Είναι μια καλή χώρα. Ήρεμη, ήσυχη, ασφαλής, χωρίς πολλή κίνηση στο δρόμο», υπερθεματίζει και η αλήθεια είναι ότι με 15 Βραζιλιάνους στην ομάδα του, δύσκολα μπορούσε να νιώσει νοσταλγία. Ή μοναξιά. Μπορούσε, αντιθέτως, να επιδείξει το ταλέντο του. Να μάθει τη γλώσσα, και παράλληλα να μάθει και αγγλικά. Επίσης, μπορούσε να παίζει, να δίνει ασίστ, να σκοράρει, να αναδεικνύεται κορυφαίος παίκτης του μήνα, να βλέπει την καριέρα του να πηγαίνει από το καλό στο καλύτερο.

Μέχρι που τραυματίστηκε! Ένα φιλικό προετοιμασίας για την επανέναρξη του πρωταθλήματος την άνοιξη του 2019 σταμάτησε την πορεία του στην Ουκρανία. Εξάλλου, ακόμα και στην Λβιβ, με την οποία ως τότε είχε 17 ματς, τρία γκολ και δύο ασίστ, δανεικός έπαιζε. Ο Λούκας Τέιλορ μπήκε κατευθείαν χειρουργείου και επέστρεψε στην Παλμέιρας για την αποθεραπεία του. «Κράτησε καιρό. Περισσότερο από όσο περίμενα», θυμάται με την ομάδα του να μην ανανεώνει τον δανεισμό του και τον ίδιο να βρίσκεται ξανά στην ίδια αφετηρία.

«Έμεναν τρεις μήνες στο συμβόλαιό μου. Ο σύλλογος κατάλαβε ότι δε θα έπαιζα ως το καλοκαίρι και προφανώς θεώρησε ότι δεν υπήρχε λόγος να μείνω παραπάνω. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Έπρεπε να φύγω και μέσα σε μια μέρα λύσαμε το συμβόλαιό μας». Και δεν ήταν το μόνο συμβόλαιο που λύθηκε. Το καλοκαίρι έμεινε ελεύθερος από την Παλμέιρας και επέλεξε να μετακομίσει στην Πορτογαλία για την Εστορίλ. «Εκεί έμεινα έξι μήνες. Προσπαθούσα να επανέλθω από τον τραυματισμό μου και όταν τελικά το κατάφερα, δεν ήμουν σε καλή φυσική κατάσταση. Αποφάσισα να επιστρέψω στην Ουκρανία».

Η Ντίπρο 1 ήταν ο επόμενος προορισμός. Στην πρώτη του σεζόν δε βρήκε πολλές συμμετοχές, ωστόσο πέρυσι ήρθε η εκτόξευση. 24 ματς συνολικά, τα περισσότερα εκ των οποίων ως βασικός και εμφανίσεις που τον έκαναν «να πιστέψω ξανά στον εαυτό μου, να πιστέψω στο ποδόσφαιρό μου. Πιστεύω ότι ήταν η καλύτερη σεζόν της καριέρας μου». Το ίδιο έμοιαζε να πιστεύει και η Σαχτάρ Ντόνετσκ που ενδιαφέρθηκε έντονα για την απόκτησή του τον Μάιο.

«Χαίρομαι που ακούω κάτι τέτοιο. Σημαίνει ότι η δουλειά μου αναγνωρίζεται», αρκέστηκε να σχολιάσει πριν μερικές εβδομάδες. Αποδείχθηκε ότι όντως η δουλειά του αναγνωρίζεται. Πολύ πιο μακριά από όσο φανταζόταν…

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Ο Λούκας και το Ευαγγέλιο του δεξιού μπακ!
EVENTS