Η ΕΕΑ με το σκεπτικό της στην υπόθεση Προμηθέα-Λιόλιου, έχει ανοίξει το δρόμο των θεσμικών οργάνων του μπάσκετ και της αθλητικής δικαιοσύνης. Οι εξελίξεις «τρέχουν», με τον πρόεδρο της ΕΟΚ να έχει παραπεμφθεί στον αθλητικό εισαγγελέα μεταξύ άλλων.
Την ίδια ώρα, σε συλλογικό επίπεδο οι μπασκετικές ομάδες αυξάνουν τη δυναμική τους. Τεράστιες επενδύσεις, τόσο σε εγκαταστάσεις όσο και σε έμψυχο δυναμικό. Για να είναι ισχυρές και να διεκδικήσουν στόχους.
Μετά από πολλά χρόνια, το ενδιαφέρον δεν στρέφεται στο δίπολο. Υπάρχει ο ΠΑΟΚ που έρχεται με φόρα, ο Άρης το ίδιο, η ΑΕΚ ενισχύεται στο μέτρο του δυνατού. Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός, δεδομένα θα συναντήσουν σθεναρή αντίσταση. Στα ματς με αυτούς τους αντιπάλους, χωρίς κανείς να αποκλείει το ενδεχόμενο αυτό να συμβεί και για ολόκληρους στόχους.
Αυτό το Σαββατοκύριακο, κρίνεται ο πρώτος τίτλος της σεζόν. Όσο κι αν μάθαμε να μην τον υπολογίζουμε και τόσο, για τον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ είναι μια ευκαιρία. Να εκμεταλλευτούν την κόπωση των αιωνίων και το γεγονός πως το μυαλό τους στρέφεται στη διαβολοβδομάδα που ακολουθεί στην EuroLeague.
Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ, οι σύλλογοι με τον περισσότερο κόσμο στην Ελλάδα, θα αγωνιστούν στο Super Cup. Αυτόματα το ενδιαφέρον είναι τεράστιο. Ο ενθουσιασμός μετριάζεται, όμως, στην ιδέα πως ίσως να αποφασίσει το σύστημα να… βάλει και τώρα το χεράκι του.
Ο Βαγγέλης Λιόλιος, η ΚΕΔ/ΕΟΚ και συνολικά το μπασκετικό «σύστημα», καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό την έκβαση τίτλων τα τελευταία χρόνια. Επειδή τώρα είναι στα… σχοινιά λόγω ΕΕΑ και όσων έρχονται, δεν σημαίνει πως θα επιτρέψουν να κυλήσουν όλα ομαλά.
Τα ίδια μυαλά θα επιλέξουν διαιτητές. Οι ίδιες σφυρίχτρες θα διευθύνουν τις αναμετρήσεις. Δύο σημαντικούς ημιτελικούς κι έναν σπουδαίο τελικό, όποιοι κι αν είναι οι αντίπαλοι εκεί.
Το πόσα εκατομμύρια θα μπουν στο παρκέ, δεν χρειάζεται να μετρηθεί, γιατί θα προκαλέσει ζάλη. Το ποιοι θα στείλουν αυτούς που με τις αποφάσεις τους θα ορίσουν αν νικήσει ο καλύτερος/τυχερότερος ή κάτι άλλο, είναι λόγος πρόκλησης φόβου.
Το πρόβλημα στο ελληνικό μπάσκετ, παραμένει και είναι τεράστιο. Γιατί η λάμψη των μπασκετικών αστέρων, κρύβεται από την κουρτίνα της αμφιβολίας, της αναξιοπιστίας, της «σαπίλας» ενός συστήματος με μπροστάρη τον άνθρωπο που διοικούσε από τις σκιές τον Προμηθέα. Άρχισαν τα παιδιά να κλαίνε και πλέον έγιναν έφηβοι. Σε μια τέτοια κατάσταση, επιτρέπουν ακόμη να κρίνονται οι τύχες επενδύσεων δεκάδων εκατομμυρίων και οι κόποι αθλητών παγκόσμιας κλάσης.
