Έτσι είναι αν έτσι πιστεύεις. Πέντε λέξεις που κρύβουν όλα τα μυστικά του σύγχρονου κόσμου. Ο καθένας πιστεύεις από που θέλει, ο καθένας φτιάχνει τη δική του πραγματικότητα και ζει ευτυχισμένος μέσα σε αυτή. Κάπως έτσι έχουμε αποφύγει τα παραμύθια στα οποία ζήσαν εκείνοι καλά κι εμείς καλύτερα, καθότι διασφαλίζουμε ότι ζούμε εμείς καλά ό,τι κι αν κάνουν οι υπόλοιποι. Ας αφήσουμε τις γενικολογίες και ας γίνουμε συγκεκριμένοι:
Ο Ολυμπιακός παίζει σε 15 μέρες το δικό του happy end. Στις 11 Δεκεμβρίου υποδέχεται τον Ερυθρό Αστέρα προκειμένου να καταφέρει να συνεχίσει στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και να καταφέρει το μίνιμουμ των στόχων που είχε για την Ευρώπη φέτος. Βλέπετε, το μάξιμουμ ήταν η κατάκτηση του Champions League! Ο Κριστιάν Καρεμπέ το έθετε ως όνειρο τον προηγούμενο Σεπτέμβριο, όταν ρωτήθηκε αν ομάδες με τη δυναμική του Ολυμπιακού μπορούν να στοχεύουν τόσο ψηλά…
«Δεν είναι απίθανο, όχι. Γι' αυτό πρέπει να δείχνουμε σεβασμό μέσα στο γήπεδο. Μερικές φορές ακούω διάφορα σχόλια σχετικά με τις αξίες των παικτών, ότι αυτός αξίζει περισσότερα επειδή παίζει στην Premier League και ότι αυτός που παίζει στον Ολυμπιακό ή στην Μπενφίκα αξίζει λιγότερα. Στον αθλητισμό υπάρχουν δύο κριτήρια. Η αθλητική αξία και ο νόμος της αγοράς», είχε δηλώσει ο Γάλλος βετεράνος ποδοσφαιριστής και δύο μήνες αργότερα, παρότι ήταν ξεκάθαρο ότι η πορεία του Ολυμπιακού δεν θα τον έστελνε στον… τελικό, επανήλθε.
«Πρέπει πάντα να είμαστε αισιόδοξοι και να ονειρευόμαστε μεγάλα πράγματα. Έτσι είμαι εγώ. Είμαι πάντα θετικός με την ομάδα και με το περιβάλλον στο οποίο ανήκω γιατί έχουμε ένα δυνατό ρόστερ, μια καλή ομάδα και καλούς παίκτες. Έχουμε ταλέντο και πιστεύω πως αυτή η ομάδα δικαιούται κάτι μεγάλο. Για αυτό το είπα. Θα περιμένουμε, όμως είναι κάτι σημαντικό να σκεφτόμαστε έτσι και να χτίσουμε μια νοοτροπία και να εκπαιδεύσουμε την ομάδα μας να σκέφτεται έτσι».
Έτσι σκέφτεται ο Ολυμπιακός και όλα του έχουν πάει θετικά. Μπορεί να είναι στην τελευταία θέση του ομίλου του, μπορεί η συγκομιδή βαθμών του και το παθητικό γκολ να τον κατατάσσει στις χειρότερες ομάδες του Champions League, όμως το σημαντικό είναι να σκέφτεται θετικά. Εξάλλου, βάσει πρωτοσέλιδων, βάσει αναλύσεων, βάσει περιγραφών των αγώνων, βάσει ατμόσφαιρας, βάσει δηλώσεων πρέπει να έχει κερδίσει την Τότεναμ δύο φορές, την Μπάγερν μία και με τον Ερυθρό Αστέρα στο Βελιγράδι να έχει πάρει τουλάχιστον ισοπαλία. Λογικά, αυτή τη στιγμή είναι δεύτερος στον όμιλο και παίζει την πρωτιά στην τελευταία αγωνιστική.
Ενός καλού μύρια έπονται…
Είναι νόμος στη ζωή. Για να καταλάβεις το σήμερα, πρέπει να αναλύσεις το χθες. Το μυστικό, λοιπόν, για την επιτυχία του Ολυμπιακού εν έτει 2019 στο Champions League, κρύβεται δύο χρόνια πριν. Γιατί αν χρειάζεσαι μια επιτυχία και δεν την έχεις, πρέπει να την κατασκευάσεις. Ο Ολυμπιακός, λοιπόν, τότε έκανε μαγική εμφάνιση απέναντι στην Σπόρτινγκ Λισσαβώνας παρότι έχανε 0-3 στο ημίχρονο και 2-3 στο τέλος, κοιτούσε ως ίσο προς ίσο την Μπαρτσελόνα στο Καμπ Νου, παρότι οι Καταλανοί κέρδισαν 3-1 και έπαιζαν για περισσότερο από ένα ημίχρονο με παίκτη λιγότερο και ας μην μιλήσουμε καν για τα ματς με τη Γιουβέντους. Έχασε μεν και τα δύο ματς χωρίς να σκοράρει, αλλά λογικά πίεσε τόσο πολύ τη «μεγάλη κυρία» που αναγκάστηκε να αγοράσει τον Κριστιάνο Ρονάλντο για να μην έχει παρόμοια προβλήματα στο μέλλον.
Τα θεμέλια μπήκαν, λοιπόν, πριν δύο χρόνια και όπως λέει ο λαός ό,τι σπείρεις θα θερίσεις. Η εποχή του θέρους ήρθε φέτος από την πρώτη αγωνιστική. Η Τότεναμ βρέθηκε να προηγείται στο Καραϊσκάκη νωρίς στο σκορ και ο Ολυμπιακός ισοφάρισε, παίρνοντας τον βαθμό της ισοπαλίας. Το μοναδικό βαθμό που έχει μέχρι σήμερα στον όμιλο. Θρίαμβος. Υστερία. Αποθέωση. Η συνέχεια έφερε την προσγείωση, αφού ήρθε η - τζάμπα - ήττα (σ.σ. διότι πάντα οι ήττες του Ολυμπιακού είναι τζάμπα, αχρείαστες και δεν εξηγούνται, παρά μόνο μεταφυσικά) στο Βελιγράδι και ακολούθησαν τα δύο παιχνίδια με την Μπάγερν.
Ανεπανάληπτο. Απερίγραπτο. Μοναδικό. Εντυπωσιακό. Εκθαμβωτικό. Ο Ολυμπιακός πάλι έχασε, αλλά λεπτομέρειες… Κοίταξε το θηρίο στα μάτια και παρότι δέχτηκε τρία γκολ στην έδρα του (σ.σ. σιγά το κακό, ο Ερυθρός Αστέρας δέχτηκε έξι και η Τότεναμ εφτά) η επόμενη μέρα ήταν πανηγυρική για τους ερυθρολεύκους. Ομοίως και μετά τον επαναληπτικό, αφού το 2-0 κρίθηκε αξιοπρεπέστατο, ομοίως και σήμερα. Εκεί καταλήγουν όλα: Στο σήμερα. Στο σήμερα που ακολούθησε το χθες.
Ο Ολυμπιακός προηγήθηκε 0-2 στο Λονδίνο και εντέλει ηττήθηκε 4-2. Δέχτηκε τρία γκολ σε ένα ημίχρονο και θα μπορούσε να δεχτεί περισσότερα αν δεν κατέβαζαν ταχύτητα οι Άγγλοι μετά το 80ο λεπτό. Δέχτηκε τέσσερα γκολ σε καθαρό χρόνο 32 λεπτών, ωστόσο ουδείς φαίνεται να ασχολείται και τόσο πολύ με αυτό το εντυπωσιακό στατιστικό! Τα γκολ των γηπεδούχων μπήκαν στο 45+1’, στο 50’, στο 73’ και στο 77’, δηλαδή αν αφαιρεθεί η ανάπαυλα του ημιχρόνου, οι ερυθρόλευκοι δέχονταν ένα γκολ ανά δέκα λεπτά, σε ένα ματς που ήλεγχαν και στο οποίο η Τότεναμ ήταν κατά το κοινώς λεγόμενο αλλού γι’ αλλού.
Ακόμα και τα στατιστικά για ένα παιχνίδι που με το ζόρι προσπαθεί ο Τύπος να πείσει ότι ο Θεός τον αδίκησε, παραθέτουν την πραγματικότητα και εκθέτουν την εικονική πραγματικότητα. 12 σουτ η Τότεναμ έναντι εννέα. 5 στην εστία έναντι τριών. 59-41% η κατοχή και 500 έναντι 361 πάσες. Συνεπώς και για να συνοψίσουμε… Μην περιμένετε τον πρίγκιπα και το γοβάκι ή τον κυνηγό να σκοτώσει τον κακό λύκο ̇μην περιμένετε το παραμύθι για να ζήσετε το καλό τέλος. Φτιάξτε το δικό σας παραμύθι.
Αφού λειτουργεί αψεγάδιαστα στον Ολυμπιακό, θα λειτουργήσει και σε σας.
