Και να λοιπόν που μηδένισε το κοντέρ στον Παναθηναϊκό. Ετσι ξαφνικά ξημέρωσε (επιτέλους) ένα ωραίο πρωί για τους εργαζόμενους. Γιατί ούτε το περίμενε κανείς ούτε θα το πίστευε κιόλας αν απλά του το λέγανε και δεν έκανε «ερώτηση υπολοίπου». Λες και είχαν γραφτεί στο χιόνι ένα πράγμα…
Μια είδηση που υπό άλλες συνθήκες δεν θα γινόταν καν είδηση έφτασε να γίνεται πρώτο θέμα. Και πολύ σωστά βεβαίως αφού σαφώς και δεν πρόκειται για λάθος εκτίμηση ή δημοσιογραφική υπερβολή αλλά για την (σκληρή) Παναθηναϊκή πραγματικότητα. Εκεί έχουμε φτάσει. Ή μάλλον ΚΑΙ εκεί.
Ασφαλώς και δεν περιμέναμε να μπει ο Οκτώβρης του ’19 για να καταλάβουμε τι περνάει ο Παναθηναϊκός καθώς εδώ και δυο χρόνια τα έχουμε δει ΟΛΑ. Απλά από τέτοια μικρά ζητήματα (που μόνο μικρά δεν τα λες, όταν μιλάμε για χρήματα που ΖΟΥΝ οικογένειες) αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο το πρόβλημα αλλά και η σοβαρότητα της κρίσης που βιώνει τόσο σκληρά στο πετσί του αυτός ο τεράστιος σύλλογος. Γι’ αυτό και λέμε στον τίτλο πως όταν το αυτονόητο γίνεται πρώτο θέμα κατανοείς ακόμη περισσότερο το λούκι που περνάει το τριφύλλι.
Το δυστύχημα για τον Παναθηναϊκό είναι ότι ο Αλαφούζος παίζει μόνος του. Επομένως και οι τύχες του συλλόγου εξαρτώνται από τις ορέξεις του, την οικονομική του δυνατότητα, το πόσα θέλει ή μπορεί να βάλει, αλλά ενδεχομένως και τις… φιλίες του. Αυτές τις οποίες την τελευταία διετία βάζει πάνω απ’ όλα διαγράφοντας το παρελθόν και τα όποια ξεφτιλίκια υπήρξαν από δαύτους.
Από εκεί και πέρα το να προσπαθήσει κανείς να μπει στο μυαλό του Αλαφούζου και να εξηγήσει γιατί κάνει τώρα πράγματα που και έπρεπε αλλά και ΜΠΟΡΟΥΣΕ να κάνει νωρίτερα ώστε να αποφευχθεί ο διασυρμός τόσο του ίδιου (που στην τελική κανέναν δεν απασχολεί), όσο κυρίως ενός συλλόγου με πολλά εκατομμύρια κόσμου είναι… μάταιος κόπος. Βλέπετε η επιστήμη έχει σηκώσει ψηλά τα χέρια με την περίπτωση αυτή και άκρη ουδείς μπορεί να βγάλει.
Μιλάμε για έναν άνθρωπο που πριν δυο χρόνια έγραψε τα πάντα εκεί που δεν πιάνει μελάνι, οδήγησε την ομάδα σε (έστω και ελεγχόμενη) χρεοκοπία και αδιανόητα ρεζιλίκια. Κι όλα αυτά θεωρητικά για… ψίχουλα, μπροστά στα τριάντα εκατομμύρια που (βάσει επίσημων στοιχείων) έβαλε τους τελευταίους μήνες. Αυτά τα οποία έτσι όπως είχε καταντήσει την ομάδα είναι σαν να τα πέταξε σε μια μαύρη τρύπα, δηλαδή χωρίς να φαίνονται, τουλάχιστον μέσα στο γήπεδο και χωρίς πολλοί να πιστεύουν ότι τα βαλε κιόλας.
Μιλάμε για έναν άνθρωπο που πρωτοστάτησε να πέσει το σύστημα της ΕΠΟ και που μόλις αυτό (με τη συνεργασία ΑΕΚ, ΠΑΟΚ) έπεσε πήγε με τους… προηγούμενους διαλύoντας και ξεπουλώντας μια ομάδα ΕΤΟΙΜΗ για πρωταθλητισμό. Το τελευταίο για να μην ξεχνούν ορισμένοι την πρώτη και ΚΑΝΟΝΙΚΗ σεζόν του Ουζουνίδη και όχι την δεύτερη ειδικών συνθηκών και τρομακτικής εσωτερικής αντιπολίτευσης από τα εξαπτέρυγα του ιδιοκτήτη.
Θα ήταν λοιπόν ευτύχημα για το τριφύλλι (προφανώς και για τον ίδιο που και δεν θέλει και δεν μπορεί να ασχοληθεί άλλο) να έχει βρει κάτι και να επιχειρεί να παραδώσει το μαγαζί καθαρό δυστυχώς όμως κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από κανένα ρεπορτάζ. Εξυπακούεται ότι υφίσταται η λύση του Athens Alive, η οποία μπορεί να σε επαναφέρει σε ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ επίπεδο αλλά όσο βρίσκεται ακόμη σε αυτό το πρώιμο στάδιο τόσο το τριφύλλι θα άγεται και θα φέρεται από το πως ξυπνάει κάθε πρωί ο Αλαφούζος…
