Βρε… μπελά που βρήκαμε. Κακόμαθε ο οργανισμός της ΑΕΚ με τις εμπνεύσεις και τον τρόπο δουλειάς των κ.κ. Ηλιόπουλου, Ριμπάλτα, Νίκολιτς. Που είναι φίλε ΑΕΚτζή εκείνα τα καλοκαίρια που σε έλουζε το άγχος αν θα πάρεις την πρόκριση στην επόμενη φάση μιας ευρωπαϊκής διοργάνωσης; Που είναι εκείνες οι μελαγχολικές μεταγραφικές βραδιές που άκουγες τους άλλους να ψάχνουν για μεταγραφές και εσύ έπαιρνες κάτι τσιτάτα του τύπου «δεν θα πάρουμε για να πάρουμε» ή «δεν βρήκαμε κάτι που να μας ενδιαφέρει». Αυτά είναι παρελθόν και η νέα εποχή της ΑΕΚ φέρνει χαμόγελα και προσμονή.
Είναι εντυπωσιακό, πως στο κλείσιμο της πρώτης εβδομάδας του Αυγούστου, ένα και πλέον μήνα μέχρι το φινάλε της μεταγραφικής περιόδου, δίχως καν να έχει μπει στο γήπεδο για να δώσει το πρώτο επίσημο παιχνίδι της για τη νέα σεζόν, η ΑΕΚ δείχνει πως είναι μπροστά από τον ανταγωνισμό. Την ώρα που οι άλλοι ψάχνουν από τρεις μέχρι και έξι μεταγραφές (αφήστε που μπορεί να προκύψουν κι άλλες), η ΑΕΚ έχει ολοκληρώσει το βασικό σχέδιο της και πλέον έχει τον χρόνο και την διάθεση να παρακολουθεί την αγορά για κάθε καλό που μπορεί να προκύψει.
Αν ήμουν εγώ
Αντιλαμβάνομαι, πως ανάλογα με το πως τα μετρά ο καθένας στο μυαλό του, μπορεί να προκύπτουν ελλείψεις, κενά και τρύπες. Αν ήμουν εγώ σε θέση ευθύνης της ΑΕΚ, θεωρώ δεδομένο πως θα ψαχνόμουν επισταμένως για κάτι διαφορετικό στο αριστερό άκρο της άμυνας, μάλλον θα αναζητούσα και κάποια πιο σταθερή επιλογή συμπλήρωσης για την δεξιά πλευρά. Αν ήμουν εγώ, μπορεί να κοίταζα αλλιώς το θέμα των κεντρικών αμυντικών, ενδεχομένως θα έμπαινα ακόμα πιο δυναμικά για προσθήκη στους κεντρικούς χαφ. Αλλά εγώ είμαι εγώ, στην πολυθρόνα του γραφείου μου.
Εκείνοι που είναι στην ΑΕΚ και λαμβάνουν τις αποφάσεις είναι και εκείνοι που εν τέλει έκαναν επιλογές τέτοιες, που η ΑΕΚ βρίσκεται από θέση ισχύος και σχεδόν όλοι επιχειρούν να αντιγράψουν το μοντέλο της. Είναι εκείνοι που έδειξαν έμπρακτα πως δεν δουλεύουν στα κουτουρού, δεν πηγαίνουν με αυτούς που ξέρουν καλύτερα, αλλά έχουν λύσεις και χρήμα για να φέρουν όποιον κρίνουν πως μπορεί πραγματικά να υπηρετήσει το σχέδιο. Και σε ένα ελληνικό ποδόσφαιρο που οι αντιγραφείς, οι αρπακολλατζήδες και οι περίεργοι κάνουν πάρτι, η ΑΕΚ έχει να αντιπαρατάξει σχέδιο.
Η λογική της ΑΕΚ
Μπορεί να μην συμφωνεί κανείς, αλλά αξίζει τουλάχιστον να σεβαστεί την ποδοσφαιρική λογική που εκφράζουν οι υπεύθυνοι της Ενωσης. Όταν μιλούν για μια ομάδα που πρέπει να κυριαρχεί στον άξονα και πως εκεί θέλουν να κάνουν όλες τις σημαντικές κινήσεις για να υπερέχουν του ανταγωνισμού, φαίνεται πως ξέρουν καλά τι θέλουν. Τα αποτελέσματα τα είδαμε από πέρυσι, όταν ξένισε πολλούς η απόκτηση κάποιου Ρέλβας με 3,2 εκατ. ευρώ, αλλά στην πορεία του χρόνου αναγνωρίστηκε σχεδόν από το σύνολο ως μεταγραφή τοπ επιπέδου.
Εχουμε μεγαλώσει πλέον αρκετά και δεν έχει μεγάλο νόημα να κυνηγάμε τις ουρές μας. Οι εποχές που περιμέναμε καρτερικά τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων για διάφορους περίεργους που θα έρχονταν και θα έδιναν στους ποδοσφαιρικά ιθαγενείς τις… χάντρες τους, έχουν παρέλθει. Τώρα δεν πέφτουν… τσιμέντα, δεν έρχονται… κόμπρες, ο Ταρζάν μένει στην ζούγκλα και οι ομάδες «χτίζονται» με βάση μια ποδοσφαιρική λογική και συνέχεια. Τα παραδείγματα, ακόμα και από την τρέχουσα μεταγραφική περίοδο ουκ ολίγα.
Θα κυριαρχήσει
Δεν παίρνεις τερματοφύλακα ικανό με τα πόδια για να σου κάνει παιχνίδι ως… δεκάρι, αλλά για να «χτίζεις» παιχνίδι από πίσω. Πρέπει να ξέρεις τι ζητάς και τι περιμένεις από τα μπακ σου, ειδάλλως αν πάρεις κάποιον που έχει καλό βιογραφικό αλλά δυσκολεύεται να περάσει την… σέντρα, γρήγορα θα ψάχνεις για τον επόμενο. Τα χαφ σου πρέπει να υπηρετούν συγκεκριμένο πλάνο, να ξέρεις αν θέλεις να περνά η μπάλα από τα πόδια τους. Και οι επιθετικοί, δεν χρειάζεται απλά να παίζουν για την ομάδα, αλλά να την «κολλάνε» στα δίχτυα.
Σαφέστατα και ποτέ δεν μπορείς να φτάσεις στο 100% όσων προσδοκάς, γιατί θα υπάρξουν μεταγραφές που δεν βγαίνουν ή απλά αστάθμητοι παράγοντες που έχουν να κάνουν με τους ανθρώπους. Αλλά η ΑΕΚ αυτό το καλοκαίρι θα έχει ολοκληρώσει σε μεγάλο ποσοστό, κατά την εκτίμηση μου άνω του 80-85% το μεταγραφικό πλάνο που εκπόνησε ο Ριμπάλτα το περασμένο καλοκαίρι. Και η ζωή μας έχει διδάξει, πως όποιος δουλεύει μεθοδικά και με πρόγραμμα, στο τέλος θα κυριαρχήσει.
