«Τραγικός στον πειθαρχικό έλεγχο ο Μονουέρα», ήταν η χαρακτηριστική ατάκα του πρώην διαιτητή όσον αφορά τα πεπραγμένα του Ισπανού διαιτητή χθες στην Τούμπα.
Μία προβληματική εικόνα όπως την χαρακτήρισε ο κ. Κουτσιαύτης, κυρίως για τις κίτρινες κάρτες που δεν δόθηκαν επανειλημμένα στους παίκτες των Βέλγων στο πρώτο ημίχρονο.
Αναλυτικά η τοποθέτηση του Αριστομένη Κουτσιαύτη:
«ΠΑΟΚ - Άντερλεχτ
Πολλά μπορείς να πεις για τον χθεσινό αγώνα σε ότι αφορά τη διαιτησία του Ισπανού διαιτητή Munuera.
Θα περιοριστώ μόνο στα απολύτως σημαντικά.
Καταρχάς στον πειθαρχικό έλεγχο ήταν τραγικός σε βαθμό που να θεωρεί κάποιος ότι υπάρχει συγκεκριμένη κατεύθυνση. Τρεις ξεκάθαρες περιπτώσεις κίτρινης κάρτας για υποσχόμενη επίθεση της ομάδας του ΠΑΟΚ δεν τιμωρήθηκαν. Οι παίκτες της Άντερλεχτ προσπαθούσαν να κρατήσουν τους αντιπάλους τους με κάθε τρόπο με χέρια και με πόδια.
Γενικά στο πρώτο ημίχρονο είχε πολλές λανθασμένες αποφάσεις.
Το πρώτο πέναλτι που δόθηκε σε μαρκάρισμα πάνω στον Κωνσταντελια ήταν σωστό, σωστή και η απόφαση για έμμεσο από τη στιγμή που ο Μύθου έκανε συμμετοχή στο παιχνίδι και είχε μπει εντός μεγάλης περιοχής. Επανάληψη θα είχαμε αν ο αμυντικός προλάβαινε και έβρισκε εκείνος την μπάλα μετά την απόκρουση. Να υπενθυμίσω ότι ο κανονισμός για την είσοδο των παικτών εντός μεγάλης περιοχής και επανάληψης του πέναλτι έχει αλλάξει για το πότε θεωρείται παράβαση και μιλάει για επηρεασμό είτε του εκτελεστή είτε του τερματοφύλακα. Επομένως από τη στιγμή που ο διαιτητής δεν έδωσε επανάληψη σε πρώτο χρόνο η απόφαση του διαιτητή βάρ ήταν σωστή.
Η φάση που σήκωσε την μεγαλύτερη συζήτηση είναι η φάση του 39 λεπτού όταν μετά από μια αντεπίθεση του ΠΑΟΚ ο Κωνσταντελιας δέχθηκε μαρκάρισμα (πάτημα) ξεκάθαρο μπροστά στα μάτια του και σε κοντινή απόσταση και ο διαιτητής έδειξε παίζεται. Από εκεί και πέρα είχαμε μια σειρά λαθών και στην διαδικασία και στις αποφάσεις. Καταρχάς ο διαιτητής βαρ παρεμβαίνει για το πέναλτι και το πρώτο που θα έπρεπε να δείξει στο διαιτητή από τη στιγμή που δεν το έδωσε είναι η παράβαση του πέναλτι, διότι θα μπορούσε να μην είναι πέναλτι επομένως το να δείξει αν υπάρχει παράβαση φάουλ θα ήταν χωρίς ουσία. Ακόμα όμως και αν είναι μια ξεκάθαρη περίπτωση πέναλτι το πρώτο πλάνο θα πρέπει να είναι για την παράβαση του πέναλτι και στη συνέχεια αν υπάρχει παράβαση στην αρχή της επιτιθέμενης ενέργειας.
Εξετάζοντας τώρα τις περιπτώσεις στην αρχή της επιτιθέμενης ενέργειας θα δούμε ότι στην πρώτη περίπτωση ο Ζιβκοβιτς τρέχει και ο αντίπαλος του βρίσκει στο πόδι του χωρίς ο παίκτης του ΠΑΟΚ να μπαίνει στην πορεία του αντιπάλου του, στην δεύτερη περίπτωση ο παίκτης του ΠΑΟΚ βάζει το πόδι του στην πορεία του αντιπάλου του αλλά ο παίκτης της Άντερλεχτ φαίνεται να κρατά το πόδι του πίσω ώστε να υπάρχει επαφή, μια δυσκολη περίπτωση γκρίζα για την οποία αν δινόταν σε πρώτο χρόνο δεν θα υπήρχε τόση συζήτηση αλλά το να ακυρωθεί ένα γκολ ή πέναλτι θέλει το κριτήριο του ξεκάθαρου λάθους του διαιτητή.
Ήταν τέτοια η εικόνα του διαιτητή στο πρώτο ημίχρονο που η μεταστροφή του στο δεύτερο ημίχρονο εδειξε ότι η συζήτηση με τους συναδέλφους του κατά τη διάρκεια της ανάπαυλας άλλαξε την φιλοσοφία του στον πειθαρχικό έλεγχο.
Για το επίπεδο του ήταν μια προβληματική εικόνα.»
