Δεν πρόκειται ούτε τον Νίστρουπ ούτε τη νέα, φιλόδοξη, προσπάθεια του Παναθηναϊκού να απαξιώσω επειδή δεν κατάφερε να νικήσει την ΤΣΣΚΑ 1948. Ταυτόχρονα όμως δεν θα κλείσω τα μάτια στα αυτονόητα προβλήματα. Τα οποία είχαν παρουσιαστεί και στο παιχνίδι με την Πάκσι στο ΟΑΚΑ αλλά αρκετοί τα έκρυψαν κάτω από το χαλί λόγω εποχής και πρόκρισης. Τώρα όμως οι καμπάνες ήχησαν δυνατά καθώς η ρεβάνς στη Βουλγαρία θα κρίνει πολλά. Κι αν ο Παναθηναϊκός αποκλειστεί και δεν φτάσει καν στα play off του Conference league θα αναγκαστεί πολύ γρήγορα να διαχειριστεί μια δύσκολη κατάσταση. Με γκρίνια, εσωστρέφεια και το χειρότερο απαξίωση από αρκετούς.
Η εποχή είναι αγκαλιά με τον ρεαλισμό και το αποτέλεσμα, τα υπόλοιπα θα φανούν στην πορεία της σεζόν. Ομως για μια μεγάλη ομάδα που βρίσκεται 16 χρόνια μακριά από το πρωτάθλημα κάθε αποτυχία διογκώνεται. Και ορισμένες φορές γίνεται θηλιά στο λαιμό της ίδιας της ομάδας. Γι αυτό ο Νίστρουπ και οι παίκτες του πρέπει να συνειδητοποιήσουν όσα διακυβεύονται στη ρεβάνς και μέσα από το "βασανιστήριο" να πάρουν το αποτέλεσμα - πρόκριση και να "αγοράσουν" χρόνο και ηρεμία.
Την ίδια στιγμή όμως ουδείς μπορεί να κλείνει τα μάτια στην αλήθεια. Ο Παναθηναϊκός χθες στο ΟΑΚΑ είχε παντού προβλήματα. Οι Βούλγαροι του έκαναν καθαρές φάσεις για γκολ, αντίθετα εκείνος στο β' ημίχρονο δεν τους θορύβησε. Κρίνοντας μόνο με τα ονόματα των ομάδων ήταν μια συνθήκη που δεν την περίμενες. Όμως στο χορτάρι παίζουν ποδοσφαιριστές διψασμένοι για διάκριση, όχι μπάτζετ και ιστορία. Οπότε και το κίνητρο των παικτών της ΤΣΣΚΑ 1948 είναι τεράστιο.
Απαντες καταλαβαίνουν ότι ο Νίστρουπ (κάθε Νίστρουπ) δεν είναι Χάρι Πότερ να κουνήσει το ραβδί του και να φτιάξει μέσα σε ένα μήνα σούπερ ομάδα. Η υπόθεση απαιτεί χρόνο. Ταυτόχρονα όμως επιβάλλεται ορθή ανάγνωση. Ενα κλαμπ που έχει ξοδέψει σχεδόν 30 εκατομμύρια ευρώ για να δημιουργήσει πρωταθληματικό ρόστερ δεν γίνεται να πιστεύει ότι με τους χαφ που διαθέτει μπορεί να χτίσει το οικοδόμημα που θέλει.
Από την μεταγραφική περίοδο του περασμένου Ιανουαρίου γράφαμε και λέγαμε ότι ο Παναθηναϊκός χρειάζεται ΔΥΟ μέσους κλάσης, με προσωπικότητα και πολυσύνθετα χαρακτηριστικά, για να τον ανεβάσουν επίπεδο. Οκτώ μήνες μετά δεν έχουν αποκτηθεί. Παρένθεση: Ο Κάνγκουα, τον οποίο ακόμη δεν έχουμε δει με τα πράσινα, συνοδεύεται από εξαιρετικές συστάσεις αλλά συνειδητά ο Νίστρουπ και ο Κοτσόλης επέλεξαν να τον αποκτήσουν γνωρίζοντας ότι δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής σε αυτή την κρίσιμη ευρωπαϊκή μάχη του καλοκαιριού.
Γένσεν ή χαφ επιπέδου Γένσεν δεν αποκτήθηκε ακόμα. Δημιουργικά ο Παναθηναϊκός έχει μόνο τον Γιάγκουσιτς, εκτός αν κάποιος πιστεύει ότι μπορούν ο Τσέριν και ο Τσιριβέγια να τον ανεβάσουν level. Συγνώμη αλλά αυτά δεν γίνονται. Το χορτάρι άλλα "λέει".
Για την ώρα, επίσης, το πρόβλημα κραυγάζει και ανασταλτικά. Ακουσα πολλούς να "κράζουν" συνολικά την άμυνα του Παναθηναϊκού για την κακή εικόνα της κόντρα στην ΤΣΣΚΑ. Ας μου πει κάποιος όμως, τι ακριβώς.... μάρκαραν οι μέσοι. Ο Καμαρά δεν βγάζει σιγουριά. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει ανάγκη από αμυντικό χαφ που να ψάχνει... βαλέ για να κόψει αλλά ένα "θηρίο" ανασταλτικής συμπεριφοράς με ταχύτατες αποφάσεις και αρκετά "στοπ" προτού το πρόβλημα μεταφερθεί πίσω. Η σωματοδομή του Καμαρά σε οδηγεί στο δεύτερο, η εικόνα του στο γήπεδο έδειχνε το πρώτο.
Δεν θέλω να είμαι άδικος με τον Καμαρά καθώς είναι νωρίς για να κριθεί. Λέω απλά αυτό που όλοι βλέπουμε σε ΑΥΤΑ τα παιχνίδια. Μπορεί ο άνθρωπος σε ένα μήνα να "πετάει". Για την ώρα δείχνει "λάιτ" με αποτέλεσμα ο Παναθηναϊκός να έχει πρόβλημα στο μαρκάρισμα στο κέντρο καθώς ούτε ο Τσιριβέγια μπορεί να ανταπεξέλθει. Ο Κοντούρης που είδαμε τους προηγούμενους μήνες θαρρώ πως σε αυτή τη φάση θα ήταν πιο χρήσιμος ως βασικός στο "6".
Υπάρχει μια ρήση που οι ποδοσφαιρόφιλοι αγαπάνε να επαναλαμβάνουν: Δείξε μου τα χαφ σου να σου πω τι ομάδα είσαι. Ο Παναθηναϊκός σήμερα παίρνει πράγματα από το σπέσιαλ ταλέντο του Γιάγκουσιτς αλλά ως εκεί. Με έναν όμως δουλειά δεν γίνεται. Και όταν μια ομάδα έχει ξοδέψει ένα καράβι χρήματα δεν μπορεί να γυρίζει την πλάτη στο αυτονόητο και να αυτοβασανίζεται. Γιατί το ποδόσφαιρο έχει διαχρονικούς κανόνες...
