Υποστηρίζουν μία απ’ τις μεγαλύτερες δυνάμεις της χώρας. Ένα σεβαστό μέγεθος πανευρωπαϊκά. Βίωσαν απογοητεύσεις και ακυρώσεις ελπίδας, μόλις αυτή πήγαινε να «γεννηθεί». Οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού, χωρίς αμφιβολία έχουν δοκιμαστεί σκληρά τα τελευταία χρόνια.
Μέσα τους, όμως, υπάρχει αυτή η σταγόνα. Η οποία μπορεί να ξεχειλίσει τα πάντα, δημιουργώντας ένα κύμα που θα παρασύρει τα πάντα. Όποτε λένε «δεν ασχολούμαι άλλο», είναι ξανά εκεί. Ακολουθώντας την ιδέα, τα χρώματα, το έμβλημα που αγαπούν. Πιστοί σε αυτό που τους μεγάλωσε. Όχι μόνο αθλητικά, αλλά συνολικά.
Αυτή η φιλοσοφία, πάντα στέκεται πλάι στις νέες προσπάθειες. «Αγκαλιάζει» τους ανθρώπους που δείχνουν διατεθειμένοι να δουλέψουν σκληρά, να προσπαθήσουν. «Φρέσκα» πρόσωπα, με όρεξη. Είτε είναι στο χορτάρι, είτε στον πάγκο, είτε σε ρόλους κομβικούς.
Η σεζόν είναι ακόμη στην αρχή. Ο Παναθηναϊκός αγωνιστικά, βγάζει προβλήματα. Τα οποία κινδυνεύει να του στοιχίσουν ακριβά, αν δεν κάνει αυτό που πρέπει στη ρεβάνς της Βουλγαρίας. Όμως σε όλα αυτά υπάρχει ένας μεγαλύτερος στόχος: Η διατήρηση της ελπίδας στον κόσμο.
Είναι αυτοί που σχεδόν γέμισαν τη Λεωφόρο στο φιλικό με την Γκρασχόπερ. Είναι αυτοί που πήγαν πάνω από 20.000 με την Πάκσι. Άλλοι τόσοι περίπου, πήγαν και με την ΤΣΣΚΑ 1948. Ονόματα αντι-εμπορικά, μέσα στο καλοκαίρι. Δεν είχε καμία σημασία. Ο κόσμος ήταν δίπλα στην ομάδα του, για εκείνη. Όχι για να δει κάποιον αντίπαλο.
Το 1-1 και κυρίως η εμφάνιση, απογοήτευσε. Παρ’ όλα αυτά, ετοιμάζονται 1.600 άτομα (όσα και τα διαθέσιμα εισιτήρια) να πάνε στη Σόφια για τη ρεβάνς με την ΤΣΣΚΑ 1948. Πότε; Στις 11 Αυγούστου. Στην πιο χαλαρή εβδομάδα του χρόνου για την Ελλάδα. Η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου είναι με άδειες, κάνει διακοπές, ή έστω ηρεμεί από την καθημερινότητα και τις υποχρεώσεις.
Τόσοι άνθρωποι, δεν σκέφτονται τον εαυτό τους. Θα ξοδέψουν την ίδια τη χαλάρωσή τους, για να πάνε να δουν την ομάδα τους στη Βουλγαρία. Στη Σόφια. Την οποία δεν την λες και θερινό θέρετρο…
Ο Παναθηναϊκός αγωνιστικά έχει δρόμο μπροστά του. Έχει, όμως και μια ιερή υποχρέωση: Να μην «αδειάσει» τον κόσμο του σε αυτή τη στιγμή. Να τους κάνει να χαμογελάσουν και να αισθανθούν δικαιωμένοι που επέλεξαν τον Παναθηναϊκό, πάνω απ’ τις διακοπές τους, τη χαλάρωσή τους, την ξεκούραση τους, την ηρεμία τους την ίδια. Γιατί όπως και να το κάνεις, ένας ποδοσφαιρικός αγώνας με τέτοιο διακύβευμα, δεν χαρακτηρίζεται από χαλαρότητα και ηρεμία συνήθως.
Η μόνη εικόνα που πρέπει να έχουν όλοι στο μυαλό τους, είναι το πώς θα κατευθυνθούν προς τον κόσμο για να τον ευχαριστήσουν, ενώ εκείνος τους αποθεώνει για την εξασφάλιση της πρόκρισης.
Στο τέλος της ημέρας, ας σκεφτεί ο καθένας: Αν αυτός ο κόσμος, έχει τέτοια συμπαράσταση σε τέτοιες περιόδους, τι θα κάνει αν λάβει την ελάχιστη χαρά σε επίπεδο αποτελέσματος; Καλό θα είναι για τον Παναθηναϊκό, να μάθει την απάντηση σε αυτό το ερώτημα…
