Δύο λεπτά αγωνιστικού "black out" και δέκα λεπτά συνένευξης τύπου. Αυτά θα μας απασχολήσουν απόψε από την αναμέτρηση του Άρη με τον Λεβαδειακό. Το παιχνίδι δεν έχει και πολλά να σχολιάσουμε. Εξάλλου θα ήταν αδόκιμο να αποθεώσουμε τον Άρη της μεγαλύτερης διάρκειας του αγώνα, που κατάπιε τον Λεβαδειακό και όδευε προς μια άνετη νίκη.
Αυτό όμως δεν συνέβη ποτέ. Και ο Λεβαδειακός έδειξε για άλλη μια φορά το πόσο αποτελεσματική και ατσάλινη ομάδα είναι (και) φέτος, απέναντι σε δύσκολες συνθήκες.
Δύο λεπτά λοιπόν! Τόσο χρειάστηκε να παίξει ο Λεβαδειακός για να πάρει αποτέλεσμα στο Βικελίδης, σκοράροντας μάλιστα δις. Πραγματικά, σε ποιο ματς αυτή η ομάδα δε θα καταφέρει να βάλει πάνω από ένα γκολ; Αφού δεν την "πάτησε" σήμερα, ίσως να μην συμβεί ποτέ!
Στο τέλος θα πούμε αυτά που πρέπει για Παπαδόπουλο και Λεβαδειακό. Για την ώρα έχουμε να αναλύσουμε τα "ζουμερά".
Μειωμένο ποδοσφαιρικό IQ
To κοινό χαρακτηριστικό του Άρη τα τελευταία χρόνια, και κυρίως την τελευταία 2ετία είναι η χαμηλή ποδοσφαιρική αντίληψη των παικτών που διαθέτει. Ο Μανόλο Χιμένεθ μίλησε στη συνέντευξη τύπου για παιδαριώδη λάθη και...ο υπογάφων δεν κρατήθηκε. Ρώτησε. "Κύριε Χιμένεθ, καλά τα λέτε εσείς. Αλλά αυτά τα λάθη γιατί γίνονται; Τι φταίει;" Ο Ισπανός απάντησε κάτι περί ...αλάνας (σπάω το κεφάλι μου. Είμαι σίγουρος πως το έχει ξαναπει αυτό!) και ποδοσφαιρικών "φανταμένταλς", για να κάνουμε συμπληρωματική ερώτηση, ώστε να μη μείνει κάτι στον αέρα και να το πει όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται.
Αντί όμως ο Χιμένεθ να γυρίσει και να πει "Ναι ρε παιδιά, αυτό εννοώ! Δεν έχω παίκτες με ποδοσφαιρική αντίληψη και γι'αυτό την πατάω (και θα συνεχίσω να την πατάω)" είπε ένα διπλωματικό: "Είναι ψυχολογικό το θέμα".
Ο κύριος Χιμένεθ μόλις έχασε την τελευταία του ευκαιρία και το ύστατο άλλοθι. Του το προσέφερα και δεν το πήρε...
Πάμε λοιπόν να ερμηνεύσουμε ΕΜΕΙΣ αυτή τη δήλωση...
Ο Άρης έπαιξε (στις φάσεις των γκολ) με Χόνγκλα (δεν έχει προλάβει να μάθει ακόμη τα ονόματα των συμπαικτών του), με Σούντμπεργκ και Φαντικά. Τριάδα που φέρει ευθύνη για τα μπλακ άουτ του φινάλε. Ούτε ψυχολογικό είναι το θέμα, ούτε φταίει το κακό μας το ριζικό. Από τη μία ο ένας παίκτης δεν έχει εγκλιματιστεί ακόμη και οι άλλοι δύο δεν έχουν δείξει πως παίρνουν τις σωστές αποφάσεις στα κρίσιμα σημεία και παρουσιάζουν συνεχή λάθη όταν η μπάλα καίει. Δεν φταίνε όμως αυτοί. Φταίει όλη η νοοτροπία...
Ποιος μας φταίει που η μπάλα γύριζε πίσω, αντί να πιέσει ο Άρης ψηλά για ένα τρίτο γκολ, απέναντι σε έναν Λεβαδειακό που δεν ψήνονταν και πολύ να παίξει ποδόσφαιρο και να κάνει το παιχνίδι του; Ποιος αναγκάζει τον Χιμένεθ να μη ρίχνει μέσα Δώνη και Βοριαζίδη και να κρατήσει το κέντρο απειλώντας; Ποιος είναι μονίμως ντεφορμέ; Η απάντηση στα δύο πρώτα ακούει στο όνομα του Χιμένεθ και η απάντηση στο τελευταίο ερώτημα σε εκείνο του "Μόντσου".
Ο Ισπανός έχει πάψει να θυμίζει τον περσινό μαέστρο του κέντρου του Άρη και κάτι πάει τελείως στραβά με τις αποφάσεις του, την ταχύτητα σκέψης του και τις οδηγίες που δίνει στους συμπαίκτες του. Όταν, δε, ρίχνεις μέσα τον Νινγκ, ενώ ο Ράσιτς (ο κορυφαίος του γηπέδου) βγαίνει γιατί τα έχει φτύσει, τι παραπάνω να καταφέρεις; Εκεί ήταν που μυρίστηκε "αίμα" ο Παπαδόπουλος και "χτύπησε".
Επομένως δεν είναι θέμα ψυχολογίας, είναι ξεκάθαρα θέμα αντίληψης! ΟΛΩΝ! Ο Άρης στερείται φαιάς ουσίας και σωστής λειτουργίας, νοοτροπίας και σωστής λήψης αποφάσεων.
Η συνέντεξη τύπου του Χιμένεθ όμως μας έδωσε άλλο ένα διαμαντάκι. Περί... μεταγραφών.
Σε ερώτηση που έγινε στον Ανδαλουσιάνο τεχνικό περί ενίσχυσης που πρέπει να περιμένει ο κόσμος του Άρη, ο προπονητής της ομάδας "έδωσε" την διοίκηση λέγοντας "Έχουμε δυσκολίες, παρόλο που ξέρουμε τις ελλείψεις μας...". Επομένως, η ενίσχυση δε θα έρθει και η ομάδα θα πορευτεί με όσους έχει ως το τέλος.
Για κλείσιμο, θα πετάξουμε για άλλη μια φορά το μπαλάκι περί "μέλλοντος". Κύριοι - Αυτό που αναφέρετε: "Θα τα δώσουμε όλα ως το τέλος" τι ακριβώς σημαίνει; Ποια όλα; Τι να περιμένει ο κόσμος της ομάδας και οι τηλεθεατές από αυτόν τον Άρη ως το φινάλε; Τι μπορεί να κερδίσει η ομάδα παραπάνω από το να μην βγει Ευρώπη, μπας και ξεκινήσει από την αρχή, χωρίς πίεση και 6 ευρωπαϊκά παιχνίδια (ποτέ δεν έπαιξε έξι βέβαια), για να καταφέρει να δείξει κάτι του χρόνου; Πραγματικά, ψάχνω εδώ και μέρες έναν λόγο να μην εύχομαι να βγει η ομάδα 6η, ώστε να γίνει μια νέα αρχή και να μην μπούμε στο γνωστό γαϊτανάκι, και δεν βρίσκω! Βοηθήστε με/μας να πιστέψουμε πως μπορείτε! Έστω λίγο...
ΥΓ Νίκος Παπαδόπουλος, ο κορυφαίος προπονητής στη λίγκα. Έλληνας και ξένος! Όταν το πρότζεκτ σου έχει τόσο ισχυρά "φανταμένταλς" και μένεις πιστός στο πλάνο και την σκληρή δουλειά σου, τότε μπορείς να πάρεις αποτέλεσμα ακόμη και σε τέτοιες μέρες. Πολλά μπράβο και πολλά ...κρίμα, για το γεγονός πως δεν διδασκόμαστε από προφανή success stories, που βρίσκονται μπροστά στα μάτια μας.
Ξέχασα όμως... οι "άλλοι" είναι οι κακοί. Μας πολεμάνε!
