MENU

Μέχρι το πρωί της Παρασκευής ο μπασκετικός Παναθηναϊκός είχε φτάσει στα όριά του. Οι προβλέψεις ήταν απολύτως δυσοίωνες, τα δεδομένα αρνητικά. Το διαζύγιο με τον Φραγκίσκο Αλβέρτη φάνταζε σίγουρο, η αποχώρηση του Μάνου Παπαδόπουλου το ίδιο, η περίπτωση να πειστεί ο Διαμαντίδης είχε αρχίσει να λοιδορείται ως «επικοινωνιακό κόλπο», με δυο λόγια η κατάσταση για τον Εξάστερο ήταν χειρότερη από ποτέ.

Φυσικά χειρότερη από το 2012 η κατάσταση. Γιατί τότε μπορεί να έφυγαν ο μεγάλος Ζέλικο Ομπράντοβιτς και όλοι οι παίκτες εκτός από δύο, αλλά:

-     Εμειναν ο τεράστιος Δημήτρης Διαμαντίδης και ο στρατιώτης της ομάδας Κώστας Τσαρτσαρής.

-     Υπήρχε στο ξεκίνημα της παραγοντικής του θητείας ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος «τρελαμένος» και αποφασισμένος να (από)δείξει πράγματα.

-     Μπήκε μπροστάρης ένας πολεμιστής του Παναθηναϊκού, ο Αργύρης Πεδουλάκης.

Μέχρι το πρωί της Παρασκευής δεν υπήρχε τίποτα από όλα αυτά; Τίποτα;

Ελεγα και έγραφα ότι ο Γιαννακόπουλος δεν γίνεται να βλέπει τον όλεθρο να έρχεται και να παραμείνει αμέτοχος. Οποιος τον γνωρίζει έστω και λίγο καταλαβαίνει ότι για λόγους ουσίας, συναισθήματος αλλά και προσωπικού γοήτρου δεν μπορούσε να μείνει με σταυρωμένα τα χέρια. Το θέμα ήταν τι θα κατάφερνε να πετύχει.

Με βάση τα δεδομένα και τις τεράστιες δυσκολίες, μόνο… μικρό αποτέλεσμα δεν ήταν τελικά η παραμονή του Αλβέρτη (εκεί όπου ΚΑΙ οι δύο, με πρώτο τον ιδιοκτήτη της ΚΑΕ, έβαλαν τον προσωπικό εγωισμό κάτω από το καλό του συλλόγου τους) και κυρίως το «ναι» του Διαμαντίδη, Να ηγηθούν δηλαδή διοικητικά στη νέα, πολύ δύσκολη από κάθε άποψη εποχή για τον Παναθηναϊκό, οι δύο εμβληματικές φυσιογνωμίες του.

Πέρα από τη συναισθηματική αξία που έχει για τον κόσμο του Παναθηναϊκού, είναι ουσιαστικό το γεγονός ότι τον σπουδαίο Μάνο Παπαδόπουλο θα διαδεχθεί στα ευρωπαϊκά σαλόνια μια προσωπικότητα με το κύρος και την αναγνώριση του Δημήτρη Διαμαντίδη, ο οποίος θα έχει δίπλα του τον Αλβέρτη και οι δύο μαζί την βοήθεια του Τριαντόπουλου. Προφανώς με τον Γιαννακόπουλο να παρακολουθεί πάντα τα τεκταινόμενα και να… επεμβαίνει όταν κρίνεται σκόπιμο και επιβεβλημένο. Εκτός κι αν κάποιος θελήσει να με πείσει ότι ο Γιαννακόπουλος θα μαθαίνει τα αποτελέσματα του Εξάστερου από… τα σάιτ και θα μιλάει με τους τρεις της διοίκησης μόνο αν σκοντάψει επάνω τους στα γραφεία της ΚΑΕ ή της DPG. Λίγο σοβαροί να είμαστε…

Θα ήθελα να σταθώ στον Δημήτρη Διαμαντίδη. Τον άνθρωπο που εκφράζει όσο ΛΙΓΟΙ στον Παναθηναϊκό το απόσπασμα που ύμνου του συλλόγου που αναφέρει «Σε έχουνε δοξάσει, οι γνωστοί σου άσοι που λεβέντες είναι όλοι με καρδιά».

Ο Διαμαντίδης αποτελεί ΕΠΙΤΟΜΗ της συγκεκριμένης φράσης. Όχι μόνο για τη διαδρομή του στο γήπεδο, αλλά για τον σεβασμό, την αφοσίωση και τον Παναθηναϊκό πατριωτισμό του.

Το 2012 θα μπορούσε ΠΡΩΤΟΣ να φύγει και να πάει ΟΠΟΥ ήθελε. Τον ζητούσε όλη η Ευρώπη. Μαδρίτη, Βαρκελώνη εν συνεχεία Κωνσταντινούπολη. Ο Διαμαντίδης θα έπαιρνε διπλά και τριπλά απ΄όσα αμειβόταν στον Παναθηναϊκό και ουδείς θα του έλεγε τίποτα.

Αυτός έμεινε εδώ και στήριξε μια προσπάθεια η οποία και τώρα πέρασε μέσα από χίλια μύρια κύματα αμφισβήτησης, τα οποία τελείωσαν την ημέρα που ο Παναθηναϊκός σήκωσε το πρωτάθλημα. Αντί να… διαλυθεί!

Όταν το sdna αποκάλυψε την είδηση πως ο Εξάστερος κατέθεσε πρόταση στον Διαμαντίδη, σκέφτηκα πως πολύ δύσκολα θα τον έπειθε. «Μια χαρά είναι εκεί στην Ακαδημία του με τον Παπαλουκά, γιατί να τραβιέται ξανά σε δυσκολίες;»

Όταν βγήκαν στον αέρα τα επικείμενα διαζύγια με Αλβέρτη και Παπαδόπουλο, ομολογώ πως μου φαινόταν απίθανο το άκουσμα είδησης «Επιστρέφει ο Διαμαντίδης στον Παναθηναϊκό».

Κι όμως αυτό συνέβη!

Ναι, το χειρίστηκε εξαιρετικά και με απόλυτη μυστικότητα ο Γιαννακόπουλος, αλλά αν δεν ήθελε ο Διαμαντίδης η μυστικότητα τελικά θα πήγαινε περίπατο.

Ο “3D” ξέρει ότι τώρα θα ηγηθεί μιας κατάστασης ακόμη πιο δύσκολης από το 2012. Για τους λόγους που προανέφερα. Αλλά και γιατί δεν θα βρίσκεται στον Παναθηναϊκό ο Μάνος Παπαδόπουλος με την τεράστια εμπειρία, γνώση και ικανότητά του.

Υπάρχει όμως και το μεγαλύτερο «γιατί». Αυτό που ανέλυσε με εξαιρετικό τρόπο χθες στο άρθρο του ο Βασίλης Παπαθεοδώρου. Γιατί ο Παναθηναϊκός ΣΠΑΡΑΖΕΤΑΙ από διχόνοια, η οποία δημιουργεί ένα βουνό δυσκολίας για το «σήμερα» και το «αύριο». Και για τούτο φέρουν ευθύνη ΟΛΟΙ οι πρωταγωνιστές της…

Αναρωτιέμαι, λοιπόν: αν δεν ΑΞΙΖΕΙ ο Δημήτρης Διαμαντίδης ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ γύρω του, αν δεν αξίζει ο Διαμαντίδης να μπουν στην άκρη οι εγωισμοί, αν δεν αξίζει ο Διαμαντίδης να σηκώσουν ξανά σημαία «ενιαίου και αδιαίρετου» στο πλάι του –στην πράξη, όχι στα λόγια- τότε ΠΟΙΟΣ το αξίζει περισσότερο σε αυτό τον σύλλογο;

Ο Μήτσος θυσιάζει την ηρεμία του, την προσωπική του γαλήνη (μια χαρά έχει λυμένα όλα τα θέματα της ζωής του ο άνθρωπος), για να μπει μπροστά στην ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΗ στιγμή του μπασκετικού Παναθηναϊκού. Ας θυσιάσουν και οι άλλοι –από τον ιδιοκτήτη μέχρι τον τελευταίο οπαδό- τους προσωπικούς εγωισμούς που έφεραν σήμερα τον Εξάστερο σε θέση ζαλισμένου μποξέρ.

Γιατί είναι η πρώτη φορά που ο Διαμαντίδης δεν θα μπορεί να «καθαρίσει» μόνος του με ένα τρίποντο ή μία μαγική ασίστ για τον Παναθηναϊκό. Το παιχνίδι έξω από το παρκέ χρειάζεται απόλυτη συσπείρωση και ομαδικότητα…

 

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Αν δεν ΑΞΙΖΕΙ ο Διαμαντίδης ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ, τότε ποιος;
EVENTS