Λίγο πριν μπει ο Οκτώβρης, ο Ολυμπιακός είναι σε μεταγραφικό... πυρετό. Αναζητώντας επειγόντως έναν γκαρντ για τον οποίο «καίγεται» ο Γιώργος Μπαρτζώκας -όπως ο ίδιος είχε τονίσει δημόσια προ ημερών- συν έναν ψηλό αφού δεν έπεισε ο Κουμάντζε και στο λιμάνι δεν θεωρούν πως είναι σίγουροι με Μιλουτίνοφ, Χολ και Κώστα Αντετοκούνμπο.
Τον σχεδιασμό των «ερυθρόλευκων» θα τον κρίνει ο καθένας όπως θέλει, όταν αυτός ολοκληρωθεί. Καθώς ακόμη υπάρχουν σημαντικά ανοιχτά μέτωπα. Το οξύμωρο στις μεταγραφές της ομάδας του Πειραιά, είναι ο τρόπος αντιμετώπισης των buy out.
Αρχές Ιουλίου ο Ολυμπιακός ανακοίνωνε την συμφωνία απόκτησης του Καραγιαννίδη. Ενός ψηλού που έκρινε πως δεν χωρά άμεσα στην ομάδα του, για αυτό και πλήρωσε κι άλλον Έλληνα για να τον έχει άμεσα στο ρόστερ (Κώστα Αντετοκούνμπο). Τον πήρε τον Καραγιαννίδη για να τον αφήσει δανεικό στον Προμηθέα μέχρι το καλοκαίρι του 2026.
Πόσα λεφτά έδωσε; 500.000 ευρώ. Buy out που για το μπάσκετ είναι υψηλότατο. Τέτοια ποσά κοστίζουν οι παίκτες που είναι έτοιμοι για το βασικό rotation των ομάδων στην Euroleague. Ο Καραγιαννίδης μπορεί και μακάρι να γίνει τέτοιος, όμως τώρα δεν είναι.
Μετά από 2,5 μήνες περίπου, ο Ολυμπιακός λίγες μέρες πριν αρχίσει η Euroleague, έχει τεράστια ανάγκη από γκαρντ. Πάντα σύμφωνα με όσα κρίνει ο Γιώργος Μπαρτζώκας και όπως τα εξέφρασε. Η επιλογή του ήταν ο Φρανκ Ντιλικινά.
Ο γκαρντ που δεσμεύεται με συμβόλαιο από την Παρτιζάν, αλλά δεν υπολογίζεται και ιδιαίτερα από τους Σέρβους, κοστολογήθηκε στις 300.000 ευρώ από την ομάδα του Βελιγραδίου. Το προφανές για τη λογική όλων, ήταν πως μια ΚΑΕ η οποία δίνει 500.000 για παίκτη που αφήνει δανεικό σε ελληνική ομάδα, θα δώσει εύκολα 300.000 για παίκτη που προορίζει ως βασική επιλογή στα γκαρντ της.
Το οξύμωρο είναι πως κάτι τέτοιο δεν έγινε. Θα σκεφτεί κανείς πως δεν θέλουν να δώσουν λεφτά οι Αγγελόπουλοι γιατί δεν θέλουν να ξεφύγει το μπάτζετ. Δύσκολα όμως να ισχύει κάτι τέτοιο. Ειδικά όταν όλο το καλοκαίρι οι συζητήσεις περιστρέφονταν γύρω από ονόματα γκαρντ που τα ακολουθούσαν πολλά εκατομμύρια (Σορτς, Μίσιτς κλπ.).
Το θέμα δεν είναι γιατί δεν δίνουν τις 300.000 ευρώ στην Παρτιζάν -είτε με αυτό τον τρόπο ναυαγήσει η μεταγραφή, είτε είναι παιχνίδι τακτικής για να μειωθεί το ποσό- αλλά το πώς έδωσαν 500.000 στον Προμηθέα για παίκτη που άφησαν δανεικό.
Λεφτά τους είναι, αν θέλουν τα καίνε για να ζεσταθούν κιόλας. Δεν θα μας δώσουν λογαριασμό. Όμως κάτι τόσο προφανές, είναι λογικό να δημιουργεί «σκιές» για σχέσεις, εξυπηρετήσεις, καταστάσεις που ξεπερνούν τα όρια του αγωνιστικού σχεδιασμού κάθε ομάδας. Και ειδικά όταν η μία πλευρά που ευνοείται από τη συγκεκριμένη διαδικασία, είναι ο Προμηθέας, τότε οι «σκιές» μεγαλώνουν.
Το μπάσκετ έχει μετατραπεί σε ποδόσφαιρο προηγούμενων δεκαετιών. Με την ΚΑΕ Ολυμπιακός να έχει εφαρμόσει πολλών ειδών τακτικές και πρακτικές που εφαρμόστηκαν από την τότε ΠΑΕ του λιμανιού. Κάποιοι θα πουν πως μία από αυτές είναι και η μεταγραφική. Βοηθά στη «σύσφιξη σχέσεων», στον καλύτερο έλεγχο των καταστάσεων και στο τέλος της ημέρας στην αύξηση των Μαγκλογιάννηδων τις κρίσιμες ώρες που κρίνονται πολλά σε αγωνιστικό επίπεδο.
