Ο Ολυμπιακός όπως φαίνεται καταλήγει στον Φρανκ Ντιλικινά ως τον γκαρντ που ανέφερε στις δηλώσεις του ο προπονητής του Ολυμπιακού. Ο Γάλλος, φεύγει από την Παρτίζαν μετά από ένα χρόνο και μετακομίζει σε μια ομάδα που έχει υψηλότερες βλέψεις αλλά και μεγαλύτερη πίεση. Στο παρακάτω κείμενο θα δούμε αρχικά ποια είναι τα δυνατά σημεία του παίκτη και μετά πώς ταιριάζει στο πλαίσιο του Ολυμπιακού.
Ελίτ αθλητικότητα
Σίγουρα το πρώτο πράγμα που βλέπει κάποιος στον Ντιλικινά, είναι το φυσικό πακέτο. Τρομερός αθλητής, σε ύψος 1.94 που φαίνεται υψηλότερος λόγω μεγέθους και ανοίγματος ώμων. Με ένα wind span κοντά στα 2.15, γρήγορα πόδια και σπεσιαλιτέ την άμυνα, ο Γιώργος Μπαρτζώκας προσθέτει έναν πιο εξοπλισμένο Γουόκαπ στο ρόστερ του.
Ο Γάλλος μετά το ΝΒΑ αποφάσισε να έρθει στην Ευρώπη και να δουλέψει με ίσως τον κορυφαίο προπονητή της ιστορίας και αυτό μόνο καλό του έκανε. Παρακάτω βλέπουμε τα δυνατά στοιχεία του μετά από μία χρονιά στην Παρτίζαν και την Ευρωλίγκα, στην οποίο όμως έχασε αρκετά παιχνίδια, καθώς αγωνίστηκε σε 21.
Βλέπουμε ότι τα πολύ δυνατά του σημεία είναι στο αμυντικό σκέλος. Το positional size που διαθέτει, είναι ιδανικό για άμυνες αλλαγών, για να δώσει μάχες στο low post με τον αντίπαλο ψηλό, ενώ ο ίδιος μπορεί να μαρκάρει με άνεση τουλάχιστον τρεις θέσεις. Οι 0.4 πόντοι ανά κατοχή σε καταστάσεις ένας εναντίον ενός, τα λένε όλα για την αμυντική του ικανότητα, αφού πραγματικά περνάει χειροπέδες. Το ίδιο ισχύει και για την άμυνα του μακριά από την μπάλα, με 0.45 πόντους ανά κατοχή που παραπέμπουν σε ελίτ νούμερα για αυτές τις καταστάσεις.
Επιθετικά ο Ντιλικινά, έχει περιορισμένο πακέτο, με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Την περσινή σεζόν στην Παρτίζαν έδειξε μια αξιοσημείωτη βελτίωση σε catch n shoot καταστάσεις που κυρίως έγινε για δύο λόγους. Πρώτον η ομάδα του Ομπράντοβιτς, ήταν στις πρώτες σε δημιουργία καλών σουτ, οπότε αυτό τον βοήθησε να σουτάρει με καλές προϋποθέσεις. Ένα δεύτερο και σημαντικό που θα το δούμε και αργότερα, οι άμυνες έδιναν το σουτ στον Γάλλο και αυτός το έπαιρνε με αυτοπεποίθηση. Το 37.7% αν το δούμε μόνο ως νούμερο, είναι αρκετά καλό, αλλά δεν λέει την αλήθεια για την ικανότητα στο σουτ που έχει ο παίκτης, αφού είναι streaky. Το 26/69 τρίποντα είναι γενικά ένα μικρό volume για να βγάλει κάποιος ασφαλές συμπέρασμα, όμως το 1.13 ppp σε καταστάσεις που είναι στημένα τα πόδια του και εκτελεί, είναι καλή βάση για την θητεία του στον Ολυμπιακό.
Ήταν αυτό που χρειαζόταν η ομάδα;
Πάμε τώρα και σε αυτό που έχει σηκώσει σίγουρα πολλές συζητήσεις. Είναι ο Ντιλικινά το φιτ που χρειαζόταν ο Ολυμπιακός; Για να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν κάτι πριν μπούμε σε αυτό, να πούμε ότι σε αυτό το επίπεδο, δεν υπάρχουν καλοί και κακοί παίκτες. Αυτό που υπάρχει, είναι το αν το ταιριάζει καλά σε ένα πλαίσιο ή όχι. Το πλαίσιο του Ολυμπιακού υπό τις οδηγίες του κόουτς Μπαρτζώκα είναι πολύ συγκεκριμένο.
Ο Γάλλος είναι παίκτης που δεν θα διακόψει το flow της επίθεσης, θα μεταφέρει γρήγορα την μπάλα, δεν θα απαιτήσει μεγάλο usage ώστε να αλλάξει τους ρόλους στην ομάδα. Όμως πλέον επειδή και το στυλ του Ολυμπιακού εξελίσσεται μέσα στα χρόνια, πρέπει να δούμε αν ταιριάζει στο σύνολο.
Ο Ολυμπιακός φέτος, είναι δεδομένο ότι ήθελε μια ένεση αθλητικότητας και το έκανε στον άσο, το τρία και το πέντε. Όμως έχοντας χάσει τους δυο βασικούς του δημιουργούς (Φαλ, Γκος), πρωτίστως ήθελε ένα παιδί που θα είχε playmaking skills και δευτερευόντως προσωπική φάση. Ο Ολυμπιακός αυτήν την στιγμή έχει έναν πικ εν ρολ ψηλό, αλλά δεν έχει πικ εν ρολ γκαρντ και σίγουρα ο Ντιλικινά δεν είναι τέτοιος.
Μπορεί να είναι ένας παίκτης low mistake αλλά δημιουργό δεν τον λες. Από εκεί και πέρα, προσωπική φάση δεν έχει, ούτε αξιόπιστο pull up. Ο Γάλλος είναι καλός στο να παίρνει πικ εν ρολ και όταν βλέπει ανοικτό διάδρομο να πηγαίνει προς το καλάθι και να τελειώνει ψηλά τις φάσεις. Όταν μπλέξει στην κίνηση, έχει πρόβλημα και κάνει άγαρμπα τελειώματα, κάτι που φάνηκε πολλές φορές πέρσι με την Παρτίζαν. Δεν είναι ο παίκτης που θα κληθεί να πάρει αποφάσεις στα κρίσιμα, κάτι που χρειαζόταν ο Ολυμπιακός.
Προφανώς η επιλογή του, είναι μια κίνηση στήριξης στον Κίναν Έβανς. Ο Ολυμπιακός στην περιφέρεια του, έχει πλέον τους Γουόκαπ, Νιλικίνα, Λι, Φουρνιέ, Έβανς, Ντόρσεϊ, Μακίσικ, Λαρεντζάκη, Νετζήπογλου. Συνολικά εννιά παίκτες, αλλά μόνο τους Φουρνιέ και Έβανς, να είναι οι δύο που έχουν την ικανότητα να παίρνουν απόφαση, να δημιουργούν και να εκτελούν στα ίδια υψηλά επίπεδα. Αυτό δείχνει ότι ο κόουτς Μπαρτζώκας πιστεύει πολύ στον Έβανς και θέλει να του δώσει χρόνο να επανέλθει στα στάνταρ του. Ο Αμερικανός είναι εξαιρετικός παίκτης, όμως δεν έχει παίξει μπάσκετ εδώ και 1,5 χρόνο. Το ρίσκο που παίρνει ο κόουτς θα κριθεί από το πόσο θα μπορέσει να προσφέρει ο Έβανς. Αν δεν τα καταφέρει να φτάσει σε υψηλά επίπεδα απόδοσης, η ομάδα θα γίνει αρκετά προβλέψιμη, με τα ίδια προβλήματα που αντιμετώπισε και στο Φάιναλ-4.
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, τα δίδυμα Γουόκαπ-Φουρνιέ και Ντιλικινά-Έβανς θα έμοιαζαν ιδανικά, αλλά τουλάχιστον τώρα, δεν υπάρχουν οι φυσιολογικές συνθήκες. Πέρα από αυτό όμως, μαζεύονται και αρκετοί παίκτες που έχουν streaky σουτ. Γουόκαπ, Λι, Ντιλικινά, Μακίσικ, Γουόρντ, δεν είναι παίκτες που θα βάζουν τα σουτ κάθε βράδυ. Ο Ολυμπιακός, έχοντας τον Γουόκαπ και τον Λι, που οι άμυνες παίζουν ξεκάθαρα under και δίνουν το σουτ, πλέον βάζει άλλον έναν τέτοιο παίκτη με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για το spacing της ομάδας. Σίγουρα δυναμώνει αμυντικά, έχοντας στο βάθος του μυαλού και τις αναμετρήσεις με τον Παναθηναϊκό και την πολύ ποιοτική περιφέρεια του, όμως από την Μονακό δεν έχασε από την άμυνα του, αλλά από την επίθεση που είχε κολλήσει.
Συνοψίζοντας, ο Ντιλικινά είναι κλασικός παίκτης Μπαρτζώκα, που εκ πρώτης όψεως δεν λύνει κανένα από τα προβλήματα που είχε επιθετικά ο Ολυμπιακός, ενώ δυναμώνει το αμυντικό κομμάτι που έτσι και αλλιώς ήταν καλός. Αν ο Έβανς φτάσει κάποια στιγμή στα στάνταρ του ίσως μπορεί να δουλέψει, αλλά μέχρι τότε το ρίσκο θα παραμένει.
