Μην περιμένετε να αναλύσουμε πολλά για όσα έγιναν χθες το βράδυ στο Παρίσι. Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Ο Παναθηναϊκός πήγε… μπλαζέ, πήγε με… ύφος, με τους παίκτες του να θεωρούν ότι εύκολα ή δύσκολα θα επικρατήσουν της «νεοφώτιστης» Παρί και τελικά το πλήρωσαν.
Οι παίκτες του Αταμάν δεν έμοιαζαν ανήσυχοι από την εικόνα τους στα τελευταία παιχνίδια (μια εικόνα που ναι μεν είναι φυσιολογική για τη χρονική περίοδο στην οποία βρισκόμαστε, αλλά αυτή η εικόνα πρέπει να σε έχει σε εγρήγορση και όχι σε… λήθαργο) έχοντας βγάλει από το μυαλό τους τον αγώνα της Πυλαίας. Όπου και πάλι είχαν παίξει με τη φωτιά, αλλά εκεί δεν κάηκαν. Κάηκαν όμως χθες και τώρα τρέχουν…
Το να καλυφθεί αυτή η ήττα που δεδομένα ήταν εκτός προγράμματος είναι το εύκολο μέρος του πράγματος. Δεδομένα θα γίνει. Και δεν έγινε και τίποτα σοβαρό που ο Παναθηναϊκός έχασε ένα παιχνίδι. Θα χάσει κι άλλα. Τα θέματα από την ήττα είναι δύο.
Α) Η υποτίμηση των «πράσινων» στην αντίπαλό του.
Β) Το πρόγραμμα που ακολουθεί.
Πάμε να τα δούμε με τη σειρά. Ο Παναθηναϊκός είναι ξεκάθαρο ότι δεν είχε την πνευματική συγκέντρωση και προφανώς δεν είχε γίνει και η πνευματική προετοιμασία για τον συγκεκριμένο αγώνα. Οι «πράσινοι» είχαν μείνει στο ότι εκείνοι είναι οι πρωταθλητές Ευρώπης και οι παίκτες του Σπλίτερ οι πρωταθλητές του Eurocup. Παρά τις δηλώσεις του Αταμάν, παρά τα… καμπανάκια του τεχνικού επιτελείου, παρά τις δύο πολύ καλές εμφανίσεις των Γάλλων στις δύο πρώτες αγωνιστικές που μπορεί στις λεπτομέρειες να μην έφεραν την νίκη αλλά έδειξαν σε όλους ότι η Παρί θα κάνει… κηδείες. Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι (ίσως με μοναδική εξαίρεση τον Λεσόρ) κανείς παίκτης του «τριφυλλιού» δεν μπήκε στο γήπεδο με «καθαρό» μυαλό. Το ένα λάθος μετά το άλλο, άμυνα μηδέν, διαχείριση των φάουλ κάκιστη. Το θέμα τώρα είναι αν οι «πράσινοι» πήραν το μάθημά τους. Και αυτό είναι κάτι που θα φανεί άμεσα.
Το άλλο θέμα είναι ότι αυτή η ήττα ήρθε τη χειρότερη στιγμή από άποψη προγράμματος. Και εξηγούμαστε: Ο Παπαθεοδώρου είχε γράψει πριν από το ματς. «Μετά από δύο αναγνωριστικά παιχνίδια όμως, έφτασε η ώρα να «μετρηθεί» πραγματικά. Προφανώς και δε θα κριθεί τίποτα, ωστόσο οι επόμενες 10 ημέρες σε Παρίσι, Μαδρίτη, Κωνσταντινούπολη θα δείξουν κάτι. Το 1/3 είναι υποχρέωση, το 2/3 επιτυχία, το 3/3 θα «τρομάξει» κόσμο». Και είχε απόλυτο δίκιο. Και από τη στιγμή που το 3/3 πήγε… περίπατο, ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να κάνει τουλάχιστον το ½. Αλλά για να είμαστε εντάξει και το 2/3 σε Μαδρίτη και Πόλη πάλι μπορεί να… τρομάξει κόσμο. Το δύσκολο είναι ότι οι «πράσινοι» πρέπει να ανασυνταχθούν άμεσα. Να ξεχάσουν τα χθεσινά, να σηκώσουν κεφάλι, να βάλουν και πάλι το μυαλό του στη θέση του και να πάνε στη Μαδρίτη για να παίξουν το μεγαλύτερο ντέρμπι της διοργάνωσης. Και μη ξεχνάμε στα του.. προγράμματος, πως μετά τη Φενέρ ακολουθεί «αιώνιο» ντέρμπι στο ΣΕΦ για τη GBL.
ΥΓ1: Η διαιτησία δεν αποτελεί δικαιολογία για την ήττα. Ούτε στο ελάχιστο. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να την κρίνουμε και να την αξιολογήσουμε. Στο Παρίσι έγιναν πολλά περίεργα και ακατανόητα πράγματα. Φάσεις όπως αυτή του Σορτς να χτυπάει στο πρόσωπο τον Χουάντσο που προσπαθεί να αμυνθεί και ο παίκτης της Παρί να πηγαίνει στις βολές, μέχρι το σκάνδαλο του να δίνεται αντιαθλητικό φάουλ ενώ έχει σταματήσει να παίζεται το παιχνίδι. Πέραν του καθαρά αγωνιστικού κομματιού που επηρεάζουν αυτές οι αποφάσεις, η Euroleague μάλλον πρέπει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα. Κάποιοι διαιτητές απλά δε μπορούν. Ή δε θέλουν. Και θα πρέπει να πάνε σπίτι τους. Απλά πράγματα. Δε γίνεται η διοργάνωση να προσπαθεί να ανέβει επίπεδα, να γίνεται μια πολύ σοβαρή προσπάθεια και η διαιτησία απλά να υποβαθμίζει το προϊόν. Με τον χειρότερο τρόπο. Απλά, δε γίνεται.
ΥΓ2: Πολύ καλά έκανε ο Παναθηναϊκός και έκανε ένσταση. Δεν έκανε ένσταση για ένα λάθος σφύριγμα. Εδώ μιλάμε για τον ορισμό της καταστρατήγησης των κανονισμών. Και θα πρέπει να υπάρξουν ποινές.
ΥΓ3: Η χθεσινή ήττα είναι μάθημα για όλους. Από τον Αταμάν μέχρι τον κόσμο. Για να καταλάβει και ο τελευταίος τροχός τι εννοούσαμε όταν λέγαμε ότι φέτος όλοι θα θέλουν να κερδίσουν τον πρωταθλητή Ευρώπης και όλοι θα περιμένουν στη γωνία. Έχασε ένα παιχνίδι ο Παναθηναϊκός και μόνο που δε… φωταγωγήθηκε ο Πειραιάς (έχει ξαναγίνει, θυμάστε…). Και τι δεν έχουμε διαβάσει για την ήττα στο Παρίσι. Βέβαια κάποιοι αρνούνται πεισματικά να μάθουν από τα λάθη τους και να συμμορφωθούν. Και τον Μάιο και τον Ιούνιο πάλι θα είναι εκτεθειμένοι.
