Η επιστροφή του Παναθηναϊκού Aktor στον... θρόνο του βασιλιά της Euroleague έδωσε την αφορμή για να γραφτούν χιλιάδες λέξεις και να ειπωθούν ακόμα περισσότερες τις τελευταίες μέρες. Όμως, ο κόσμος του «τριφυλλιού» έζησε στιγμές που δύσκολα περιγράφονται με λόγια, συναισθήματα που θα κάνει καιρό να «χωνέψει» και να αντιληφθεί.
Μην απορείτε που η πιο συχνή ατάκα μεταξύ των φίλων της ομάδας του Εργκίν Αταμάν το Σαββατοκύριακο ήταν το: «Τι ζούμε...». Πλέον, η φράση αυτή έδωσε τη θέση της στο «Τι ζήσαμε...». Το νόημα, όμως, παραμένει το ίδιο. Ένα βίωμα ισχυρό και αξέχαστο. Μια αλληλουχία στιγμών που ο κάθε ένας θα κρατήσει μέσα του για μια ζωή.
Τι έζησε, λοιπόν, το «τριφύλλι»; Γιατί αυτή η κατάκτηση της Euroleague είχε ξεχωριστή, ακόμα πιο γλυκιά -ίσως- γεύση; Πώς κατάφεραν οι «πράσινοι» να ανέβουν στο... Έβερεστ της μπασκετικής Ευρώπης. Το sdna.gr ξεχωρίζει στιγμές, αποφάσεις, μεταγραφές, ατάκες, σουτ, νίκες και πολλά ακόμα, στον δρόμο της «παρέας» του Κώστα Σλούκα προς την 7η Euroleague.
1. Το «μπαμ»
Ουσιαστικά, το πρώτο «μπαμ» έγινε όταν πριν καλά - καλά ολοκληρωθεί η περσινή σεζόν ο Παναθηναϊκός Aktor έφερε στο ΟΑΚΑ τον Εργκίν Αταμάν. Ο Τούρκος είναι by far ο πιο πετυχημένος προπονητής της Euroleague τα τελευταία χρόνια (τρεις κατακτήσεις σε τέσσερις σεζόν) και ήρθε στην Αθήνα για να αναλάβει το... πράσινο rebuilding. Πίστεψε στο όραμα του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, σήκωσε... μανίκια και «έχτισε» μια ομάδα - πρωταγωνίστρια. Δέχτηκε κριτική; Αρκετή. Τις περισσότερες φορές άδικη. Ωστόσο, το αν αρέσει σε κάποιον το μπάσκετ του Αταμάν (ή του οποιουδήποτε άλλου προπονητή), μάλλον μπαίνει σε δεύτερη μοίρα, όταν τα αποτελέσματα μιλούν για την επιτυχία του εκάστοτε μοντέλου. Κανείς δεν μπορεί να... σβήσει την αποτελεσματικότητα του έμπειρου head coach.
Φυσικά, η ανακοίνωση της 8ης Ιουλίου, όταν ο Κώστας Σλούκας φόρεσε τη φανέλα του «τριφυλλιού», ήταν μια στιγμή που... σημάδεψε τη σεζόν και «άνοιξε» τον δρόμο για όσα ακολούθησαν. Ο κορυφαίος Έλληνας παίκτης των ευρωπαϊκών παρκέ δέχτηκε την πρόταση του Γιαννακόπουλου, έκανε ένα τεράστιο βήμα στην καριέρα του και δικαιώθηκε πλήρως μέσα σε λίγους μήνες. Ο Σλούκας δεν αποτέλεσε απλά παίκτη - attraction για να ακολουθήσουν κι άλλοι της ευρωπαϊκής ελίτ το παράδειγμά του και να υπογράψουν στους νυν επτά φορές πρωταθλητές Ευρώπης. Αντιθέτως, ηγήθηκε της προσπάθειας των παικτών του Αταμάν εντός και εκτός παρκέ.
Ως τρίτο «μπαμ» σε αυτή την πρώτη κατηγορία θα έπρεπε να σταθούμε και στον Κέντρικ Ναν. Ο Αμερικανός ήρθε στην Ευρώπη έχοντας στο μυαλό του το ΝΒΑ, αλλά έζησε πρωτόγνωρες καταστάσεις στον Παναθηναϊκό Aktor και αποφάσισε να υπογράψει την επέκταση του συμβολαίου του. Η παραπάνω εξέλιξη έμοιαζε με... όνειρο όταν ανακοινώθηκε από το «τριφύλλι», αλλά, όπως αναφέραμε παραπάνω, όλη η σεζόν ήταν γεμάτη όνειρα που βγαίνουν αληθινά. Μέσα σε όλα, ο Ναν δεν έδωσε μόνο αριθμούς και σκορ. Έδειξε τον δρόμο μέσα από τη σκληρή δουλειά του, ακόμα κι αν αυτή προϋπόθετε... έξτρα προπόνηση στις 23:00 το βράδυ, παραμονές του τελικού.
2. Η επιστροφή
Ο Παναθηναϊκός Aktor έχει πολλά για τα οποία μπορεί να περηφανεύεται μέσα στη σεζόν 2023-2024. Το ΟΑΚΑ έγινε δικό του το περασμένο καλοκαίρι, παίκτες - διαφήμιση για ολόκληρη την Ευρώπη φόρεσαν τα «πράσινα» και πλέον το 7ο αστέρι έχει ραφτεί στις φανέλες του πιο ένδοξου τμήματος του ελληνικού αθλητισμού, του μπασκετικού Παναθηναϊκού.
Για να γίνουν όλα αυτά πράξη, χρειάστηκε μια δυναμική «επιστροφή», που αποτέλεσε την αφετηρία. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος κατέστρωσε ένα μεγάλο σχέδιο, επένδυσε πολλά εκατομμύρια ευρώ, άκουσε τα «θέλω» του Αταμάν, ένωσε τον κόσμο, ο οποίος με τη σειρά του δημιούργησε την καλύτερη ατμόσφαιρα των ευρωπαϊκών γηπέδων. Αν μη τι άλλο, όλα τα παραπάνω βήματα, από το «Αμάν, αμάν» και το «πράσινο ΟΑΚΑ για 49 χρόνια», μέχρι το 7ο ευρωπαϊκό φέρουν την υπογραφή του ισχυρού άνδρα της «πράσινης» ΚΑΕ.
Παράλληλα, αναφερόμενοι στις επιστροφές, ο Γιαννακόπουλος επέστρεψε και στα γήπεδα. Οι παίκτες στα αποδυτήρια έλεγαν ξανά και ξανά πως γνώριζαν ότι είναι δίπλα τους, αλλά βλέποντάς τον στα court seats τόσων εκτός έδρας αγώνων απέκτησαν μία επιπλέον... ώθηση. Στο Game 2 με την Μακάμπι Τελ Αβίβ ο DPG γύρισε και στο ΟΑΚΑ. Από τότε άλλαξαν πολλά και όλα πήραν τον δρόμο τους. Οι «πράσινοι» έβγαλαν το mentality νικητή που ήθελαν -και είχαν μέσα τους-, ενώ οι διαιτητές έδειξαν ύστερα από χρόνια σεβασμό στον Παναθηναϊκό Aktor και οι νίκες διαδέχθηκαν η μία την άλλη.
Η λέξη «επιστροφή» έχει γραφτεί ουκ ολίγες φορές σε αυτό το κεφάλαιο, αλλά έχει τη δική της σημειολογία σε όσα έζησε ο οργανισμός στη φετινή ευρωπαϊκή σεζόν. Και επειδή η σημειολογία πολλές φορές «μαρτυρά» πολλά, εξίσου σπουδαίο ήταν το γεγονός πως ο Γιαννακόπουλος δεν επέστρεψε μόνος του στα παρκέ, που αγωνιζόταν το «τριφύλλι». Το έκανε μαζί με την οικογένειά του, την οικογένεια που κρατούσε/ κρατάει όρθιο ολόκληρο τον Παναθηναϊκό και τον οδηγούσε/ οδηγεί σε τόσες επιτυχίες για τόσες δεκαετίες. Τελικά, στο Βερολίνο, τρεις γενιές Γιαννακόπουλων σήκωσαν μαζί την κούπα της Euroleague, σε μια πολύ δυνατή στιγμή.
3. Η μετακίνηση
Ο Ματίας Λεσόρ μιλώντας στο SDNA το καλοκαίρι του 2023 είχε ζητήσει να βλέπει το ΟΑΚΑ να «ροκάρει» ξανά. Οι «πράσινοι» πέτυχαν διαδοχικά sold outs, συσπείρωσαν τον κόσμο τους και συνολικά ως οργανισμός έστειλαν μήνυμα επιστροφής σε όλα τα επίπεδα.
Ουσιαστικά, δημιούργησαν γύρω τους μια... ατσάλινη ασπίδα προστασίας, που τους έδωσε το κοινό τους εντός και εκτός Ελλάδας. Μια «ασπίδα», που οι παίκτες του Αταμάν φορούσαν κάθε βράδυ της Euroleague στην... πανοπλία τους και έκανε τη δική της διαφορά στο τελικό ταμείο.
Αυτό που έγινε με το κοινό των πρωταθλητών Ευρώπης στα εκτός έδρας παιχνίδια ήταν κάτι ανεπανάληπτο. Ο Παναθηναϊκός Aktor έστησε... πάρτι με 2.000 φίλους του στο Βερολίνο, σε ένα απλό παιχνίδι στο ξεκίνημα της regular season και έπειτα η συνήθεια έγινε λατρεία, με «πράσινες» εξέδρες σε κάθε γήπεδο της Euroleague.
Προφανώς, η ατμόσφαιρα της "Uber Arena" το τριήμερο του Final Four ήταν το... κερασάκι στην τούρτα. Και να είστε σίγουροι για αυτό: όλη αυτή η μετακίνηση οπαδών σε κάθε γωνία της Ευρώπης «δυνάμωνε» τα αποδυτήρια, έδινε τη δική της ώθηση, αποτέλεσε κατά μία έννοια το... σύνθημα για το «ξέσπασμα» επί γερμανικού εδάφους, μετά την κατάκτηση του τροπαίου.
4. Το σουτ
Όταν κάποιος σκέφτεται ολόκληρη την πορεία των παικτών του Αταμάν τη φετινή σεζόν και εστιάζει σε ένα σουτ, το μυαλό θα πάει απευθείας στο τρίποντο at the buzzer του Μάριους Γκριγκόνις στο Μονακό. Εκείνο το διπλό στο Πριγκιπάτο «σφράγισε» την είσοδο του Παναθηναϊκού Aktor στην νέα εποχή και έδωσε μια νίκη - χρυσάφι, ειδικά για τα δεδομένα εκείνης της περιόδου. Ίσως εκείνο το σουτ να ήταν η... σπίθα, που είχαν ανάγκη οι «πράσινοι», για να απελευθερωθούν πάνω στο παρκέ και να αρχίσουν να «γράφουν» σερί νικών.
Ως «το σουτ» θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και το τρίποντο του Ιωάννη Παπαπέτρου στο Game 4 της σειράς με την Μακάμπι Τελ Αβίβ. Ο Παναθηναϊκός Aktor βρισκόταν με την πλάτη στον τοίχο (-7 στο 33') και οι Ισραηλινοί «αγκάλιαζαν» την πρόκριση στο Final Four. Η κατοχή εκείνης της επίθεσης φαινόταν χαμένη και ο «Παπ» ευστόχησε σε μια δύσκολη, κρίσιμη και... μάγκικη προσπάθεια εκτός ισορροπίας που μελλοντικά θα «γιγαντωθεί» στο μυαλό όλων.
Παρ' όλα αυτά, τα τρίποντα του «Γκρίγκο» και του «Παπ» δεν ήταν τα μόνα σπουδαία της «πράσινης» σεζόν στην Euroleague. Το Final Four είναι ακόμα... νωπό, αλλά είμαστε σίγουροι πως σε λίγα χρόνια ακόμα ένα σουτ θα πάρει «ιστορικές διαστάσεις»: το 3ο τρίποντο του Κώστα Σλούκα στον τελικό με τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Η «βασίλισσα» Ρεάλ, μια ομάδα που μοιάζει με τη σύγχρονη εκδοχή της Λερναίας Ύδρας, είχε επιστρέψει στον τελικό και είχε μειώσει σε απόσταση 2π., μετά το τρίποντο του Σέρχιο Γιουλ. Οι «πράσινοι» άφησαν την μπάλα στα χέρια του ηγέτη τους και εκείνος από τα 8+ μέτρα, στο φινάλε των 24'' και με τον Φακούντο Καμπάτσο «κολλημένο» πάνω του έβαλε ένα τρίποντο που έμοιαζε με την... μισή Euroleague.
5. Το statement
Δίχως αμφιβολία, το διπλό στην Μαδρίτη στις 29/2 (ο Παναθηναϊκός Aktor νίκησε με 97-86 τους τότε πρωταθλητές Ευρώπης) αποτέλεσε μια νίκη - statement για το «τριφύλλι». Άλλωστε, ο Εργκίν Αταμάν υπογράμμισε την παραμονή του τελικού πως ύστερα από εκείνο το αποτέλεσμα άπαντες εντός των αποδυτήριων πίστεψαν πως μπορούν να φτάσουν μέχρι το τέλος του δρόμου. Και τα κατάφεραν...
Σε εκείνο το παιχνίδι ο Κέντρικ Ναν (17 πόντοι, 7 ασίστ) και ο Κώστας Σλούκας (16π., 6ασ.) είχαν αποδείξει -όπως έκανα ξανά και ξανά και ξανά- πως μπορούν να... σμπαραλιάσουν οποιαδήποτε ευρωπαϊκή άμυνα, ενώ ο Ματίας Λεσόρ έμοιαζε μες στο γήπεδο σαν να είναι πιο ψηλός ακόμα και από τον Έντι Ταβάρες. Όχι μόνο τα είχε βάλει με τα «θηρία» (Ταβάρες - Πουαριέ), αλλά είχε ολοκληρώσει τον αγώνα με 26 πόντους και 7 ριμπάουντ σε 29'24''.
Κι όμως, τα παραπάνω δεν αποτέλεσαν τα μόνα «μαθήματα» για τον Παναθηναϊκό σε εκείνο το διπλό - δήλωση προς όλους. Το συγκεκριμένο βράδυ στην Μαδρίτη ο Μάριους Γκριγκόνις ήταν διψήφιος, οι Χουάντσο Ερνανγκόμεθ - Ιωάννης Παπαπέτρου αποτέλεσαν τους "X-Factors" και ο Ντίνος Μήτογλου ήταν μεταξύ εκείνων που έβαλαν το... λιθαράκι τους. Ο Παναθηναϊκός, κόντρα στην κορυφαία ομάδα της Ευρώπης, δεν στάθηκε απλά ανταγωνιστικός, αλλά έδειξε πως έχει το «βάθος» να την κοιτάξει στα μάτια και να την νικήσει, παίζοντας το μπάσκετ της.
Όλα αυτά, που έγιναν στις 29/2 στο "WiZink Center" αποτέλεσαν το... ορεκτικό, πριν από το κυρίως μενού στο Final Four του Βερολίνου. Οι «πράσινοι» νίκησαν με +16 τη Φενέρμπαχτσε (73-57), «απενεργοποιώντας» πλήρως κάθε όπλο του «Σάρας», ενώ στη συνέχεια επικράτησαν των Μαδριλένων με +15 στον τελικό (95-80). Επίδειξη δύναμης, ο ορισμός της "two-way" ομάδας, του συνόλου που μπορεί να πάρει νίκες και μέσα από την άμυνα, αλλά και μέσα από την επίθεση. Όταν αυτό αποδεικνύεται μέχρι και σε επίπεδο Final Four, τότε τι άλλο μένει; Μόνο η ραφή του 7ου αστεριού στη φανέλα.
6. Η ατάκα
Όταν δημιουργείς μια ομάδα γεμάτη παίκτες, προπονητές και στελέχη που έχουν νοοτροπία νικητή, δικαιολογημένα θα έχεις καθημερινά και... μπόλικες ενδιαφέρουσες ατάκες. Οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού Aktor έθεσαν εξ αρχής ψηλά τον πήχη, ανέβασαν τις προσδοκίες και απέδειξαν στην πράξη πως όσα έλεγαν δεν ήταν «λόγια του αέρα». Αντιθέτως, όλα πήγαζαν από τη βεβαιότητα και τη σιγουριά που έδινε το ποιοτικό σύνολο του Αταμάν.
Παρακάτω έχουμε ξεχωρίσει τέσσερις ατάκες, που όλες τους έπαιξαν τον δικό τους ρόλο, ανάλογα με το timing που ήρθαν...
Στις 21 Νοεμβρίου 2023 ο Εργκίν Αταμάν είπε: «Να κλείσουν οι φίλαθλοι μας τα εισιτήρια για τα επόμενα ματς, για τα play-offs και ίσως για Final Four. Θα παλέψουμε για τον τίτλο της Euroleague». «Τι λέει;», αναρωτήθηκαν κάποιοι. Το «τριφύλλι» μετρούσε ήδη δύο εντός έδρας ήττες και έψαχνε τα πατήματά του. «Ποιο Final Four; Η είσοδος στα πλέι οφ πρέπει να είναι ο ρεαλιστικός στόχος», σκέφτονταν άλλοι. Κι όμως, ο Αταμάν ήξερε, έβλεπε μπροστά, αντιλαμβανόταν το potential της ομάδας του. Όσοι τον άκουσαν και έκλεισαν έγκαιρα εισιτήρια σίγουρα θα τον ευγνωμονούν για μια ζωή.
Λίγους μήνες αργότερα, τον Μάρτιο, ο Κέντρικ Ναν δήλωσε με περίσσεια αυτοπεποίθηση: «Φυσικά, είμαι ο καλύτερος επιθετικά παίκτης στην Euroleague». Ο Ουέιντ Μπόλντγουιν σήκωσε... λάβαρο επανάστασης, ο Μάικ Τζέιμς τον παραδέχτηκε, αλλά το τι έλεγαν όλοι οι υπόλοιποι είχε μικρή σημασία. Ο πρώην NBAer ήρθε στην Ευρώπη κουβαλώντας όχι μόνο το ταλέντο του, αλλά την αυτοπεποίθησή του και το κατάλληλο mindset, που αναφέρθηκαν παραπάνω. Τι ακολούθησε; Μια σειρά πλέι οφ με την Μακάμπι Τελ Αβίβ, στην οποία μέτρησε 19,2 πόντους ανά αγώνα (51,6% τρίποντο) και το Final Four στη rookie season του στην Euroleague, στο οποίο είχε 17,5 πόντους ανά ματς (41,7% τρίποντο). Υπάρχει κάποιος να διαφωνεί σήμερα με εκείνη τη δήλωσή του;
Τον ίδιο μήνα, τον Μάρτιο του 2024, μετά την ήττα στο ΣΕΦ για την 29η αγωνιστική της Euroleague ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έγραψε στο Instagram: «5/5 αυστηρά». Κάποιοι -λίγοι- διαβάζοντάς το με μια πρώτη, γρήγορη ή και πρόχειρη ανάγνωση νόμιζαν πως ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ βάζει πίεση στην ομάδα. Ωστόσο, με αυτό το μήνυμά του εκείνος επί της ουσίας έδειχνε -για άλλη μια φορά- την πιστή του στο ρόστερ του Παναθηναϊκού Aktor και αυτό το κατάλαβαν όσοι έπρεπε: όλοι εντός των αποδυτηρίων, αλλά και η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου. Άπαντες γνώριζαν πως το «τριφύλλι» μπορεί πράγματι να κάνει 5/5 στο φινάλε της regular season και το έκανε... αυστηρά. Εξασφάλισε το πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
Η πιο πρόσφατη δήλωση, που θα μπορούσε να αποτελέσει την «ατάκα της χρονιάς», βγήκε από το στόμα του Κώστα Σλούκα, λίγο μετά τους πανηγυρισμούς για την κατάκτηση της Euroleague. «Όλες οι αποφάσεις μου είναι με καθαρή και αγνή ψυχή, πολλή σκέψη, από την καρδιά μου. Να ξέρετε έχω υποφέρει πάρα πολύ όλα αυτά τα χρόνια, όχι μόνο φέτος. Άλλοι με είχαν τελειωμένο, 34 χρόνων. Είμαι εδώ, θα είμαι εδώ και ελπίζω να έρθουν κι άλλοι τίτλοι».
Αλήθεια, γνωρίζει κανείς πόσο έχει υποφέρει ο εκάστοτε αθλητής; Τι σκέφτεται; Πώς βιώνει τις δυσκολίες ή μία μετάβαση σαν αυτή που έκανε ο «Σλου» από τον «αιώνιο» αντίπαλο; Πότε η πίεση γίνεται βάρος και πότε λειτουργεί ως κινητήριος μοχλός; Ναι, τα χρήματα σε αυτό το επίπεδο είναι πολλά, η φήμη μεγάλη, η αποθέωση απολαυστική. Όμως, με τα σκοτεινά βράδια τι γίνεται; Με τις στιγμές αμφισβήτησης;
Ο Σλούκας έκανε την καλύτερη regular season της καριέρας του, «έγραψε» μυθικά νούμερα στα πλέι οφ (15,2 πόντοι, 4,6 ριμπάουντ, 5,6 ασίστ, 20,6 PIR ανά ματς) και το καλύτερο το φυλούσε για το τέλος: 24 πόντοι με 2/2 δίποντα, 4/4 τρίποντα και 8/9 βολές σε 25' στον τελικό της Euroleague απέναντι στους Μαδριλένους. Ο 34χρονος γκαρντ βρήκε το... my way που τον εκπροσωπεί και απέδειξε πως και είναι εδώ και θα συνεχίσει να είναι εδώ. Εδώ, δηλαδή στην ευρωπαϊκή κορυφή. Ειλικρινά, πέραν από οπαδικές καζούρες και στενόμυαλες απόψεις, ποιος αμφέβαλλε πραγματικά για την ποιότητα του;
7. Η στιγμή
Το «ξέσπασμα» μόλις ακούστηκε η κόρνα της λήξης στον τελικό του Final Four ήταν γεμάτο... στιγμές. Η κάθε μία από αυτές θα μπορούσε να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Είθισται οι πρωταγωνιστές να είναι λίγοι, όμως εκείνο το διάστημα ήταν γεμάτο... αστέρες, λάμψη και χρυσόσκονη. Αντιδράσεις, συναισθήματα, δηλώσεις, «ξεσπάσματα», κλάματα δικαίωσης, λεπτά λύτρωσης, υψωμένες γροθιές περηφάνιας, που θα μπορούσαν να... λιώσουν πέτρα μέσα τους.
Η κλισέ -αν και σοφή- φράση λέει: «Μια εικόνα χίλιες λέξεις». Άρα, ένα βίντεο πόσες λέξεις μπορεί να είναι; Το ερώτημα είναι ρητορικό. Έχοντας γράψει πολλές παραπάνω από 1.000 λέξεις σε αυτό το αφιέρωμα, επιλέγουμε να κλείσουμε με ένα βίντεο γεμάτο στιγμές, το οποίο περιλαμβάνει μέσα σε 85'' όλα τα παραπάνω... Ένα βίντεο που θα μπορούσε να καλύψει ως δια μαγείας όλο το αφιέρωμα που διαβάσατε.
Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, όλες αυτές οι στιγμές ήταν πριν καλά - καλά γυρίσει η αποστολή στην Αθήνα και γνωρίσει την πρωτοφανή αποθέωση από το «Ελ. Βενιζέλος» μέχρι το κλειστό των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων. Αυτή η «πράσινη γιορτή» θα μπορούσε να αποτελέσει από μόνη της λόγο για ένα ξεχωριστό αφιέρωμα μελλοντικά...