Η 19χρονη παγκόσμια πρωταθλήτρια (στην κατηγορία των νεανίδων το 2024) αναφέρθηκε στις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει, τις θυσίες που απαιτεί το άθλημά της, αλλά και στις μεγαλύτερες στιγμές χαράς και επιτυχίας.
Με πάθος και αφοσίωση, η Ζωή μίλησε για τα όνειρά της, τη δίψα για διάκριση, καθώς και για τον μεγάλο στόχο της συμμετοχής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028.
Αναλυτικά όσα είπε η Ζωή Καράγγελου στο SDNA
Πώς ξεκίνησες την ενασχόλησή σου με την καλλιτεχνική κολύμβηση; Τι σε τράβηξε σε αυτό το άθλημα; «Όπως όλα τα μικρά παιδιά, έτσι κι εγώ όταν πηγαίναμε στη θάλασσα το καλοκαίρι με την οικογένειά μου, έπαιζα μέσα στο νερό. Μου άρεσε το κολύμπι και ο χορός. Με τη βοήθεια της οικογένειάς μου, που γνώριζαν το άθλημα, με πήγαν μια μέρα στο κολυμβητήριο - και από τότε δεν μπορούσα να ξεκολλήσω. Αυτό που με τράβηξε όταν ήμουν μικρή ήταν όταν έβλεπα το άθλημα στην τηλεόραση: η παρουσία των κοριτσιών, το βάψιμό τους, τα μαγιό τους που έλαμπαν... Ονειρευόμουν να είμαι κι εγώ έτσι».
Υπήρξε κάποιο πρόσωπο ή κάποια στιγμή που σε ενέπνευσε να ακολουθήσεις αυτόν τον δρόμο; «Ναι, όπως ανέφερα, η εικόνα των αθλητριών στην τηλεόραση με μάγεψε. Ήθελα να είμαι μία από αυτές. Και η οικογένειά μου έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να κάνω αυτό το όνειρο πραγματικότητα».
Ποιοι σε στήριξαν περισσότερο στα πρώτα σου βήματα; «Η οικογένειά μου ήταν και είναι το μεγαλύτερο στήριγμά μου. Με παρότρυναν από την αρχή και τους ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό».
Ποια ήταν τα συναισθήματά σου όταν ανέβηκες στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στη Λίμα; Ήταν αυτή η σημαντικότερη στιγμή της καριέρας σου μέχρι σήμερα; «Τα συναισθήματα όταν ανεβαίνεις στο πιο υψηλό σκαλί του βάθρου, σε συνδυασμό με τον εθνικό ύμνο, είναι κυριολεκτικά απίστευτα. Δεν μπορώ να τα περιγράψω ακριβώς - ήταν κάτι μοναδικό και μια εμπειρία που εύχομαι να ξαναζήσω. Ήταν μέχρι τώρα η πιο σημαντική διάκριση της καριέρας μου και ελπίζω να συνεχίσω έτσι. Έχω πολλά όνειρα για την καριέρα μου στον αθλητισμό και εύχομαι όλα να γίνουν πραγματικότητα μια μέρα».
Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετώπισες στην πορεία σου μέχρι τώρα; «Οι μεγαλύτερες δυσκολίες που έχω αντιμετωπίσει είναι κυρίως οικονομικές. Από 15 ετών έχω εγκατασταθεί μόνιμα στην Αθήνα λόγω της Εθνικής Ομάδας, και η οικογένειά μου έχει επιβαρυνθεί αρκετά. Επίσης, δεν έχω μόνιμη στέγη, καθώς κάθε χρόνο ή ανά κάποια χρόνια αλλάζω κατοικία λόγω αλλαγής συμβολαίων με τις εστίες αθλητών. Επιπλέον, λόγω πολύωρων προπονήσεων δεν μπορώ να παρακολουθώ τα μαθήματα στη σχολή μου, γεγονός που δημιουργεί ακόμα μία δυσκολία».
Πόσο απαιτητική είναι η προετοιμασία σου πριν από μεγάλες διοργανώσεις; «Η κάθε διοργάνωση είναι σημαντική για εμένα και για την ομάδα μου. Απαιτούνται πολλές ώρες προπόνησης, περίπου 8 ώρες την ημέρα, με ένταση και συνέπεια. Δουλεύουμε σκληρά για να πετύχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Αφιερώνουμε πολύ από τον χρόνο και την προσωπική μας ζωή».
Πώς διαχειρίζεσαι την πίεση των αγώνων και την ψυχική σου ισορροπία; «Είμαι πολύ ευαίσθητη σαν άνθρωπος. Υπάρχουν μέρες που λέω πως δεν αντέχω άλλο ψυχικά και θέλω να τα παρατήσω. Όμως όλα αυτά τα χρόνια έχω μάθει να αντιμετωπίζω αυτές τις φωνές στο κεφάλι μου. Δεν πρέπει ένας αθλητής να σκέφτεται έτσι. Ο αθλητής πρέπει να έχει πείσμα και να μη τα παρατάει ποτέ. Μέσα από τις δυσκολίες γινόμαστε πιο δυνατοί, όχι μόνο ως αθλητές αλλά και ως άνθρωποι. Η ζωή είναι σαν ένα σχολείο – κάθε εμπειρία είναι ένα μάθημα».
Ποιοι είναι οι επόμενοι σου στόχοι στον αθλητισμό; «Επόμενος στόχος μου είναι να έχω αξιοπρεπή εμφάνιση σε όλους τους αγώνες του 2025, κυρίως στο Ευρωπαϊκό και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το καλοκαίρι. Έχω όμως και το όνειρο να αγωνιστώ σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Δεν κατάφερα να συμμετάσχω στο Παρίσι 2024, αλλά έχω βάλει στόχο το Λος Άντζελες 2028 και θα κάνω τα πάντα για να το καταφέρω. Οι Ολυμπιακοί είναι όνειρο κάθε αθλητή και δικό μου».
Ποιο είναι το μήνυμα που θέλεις να περάσεις στους νέους που κυνηγούν τα όνειρά τους; «Μην τα παρατάτε. Κυνηγήστε το όνειρο σας, ακόμα κι αν αποτύχετε. Αν δεν αποτύχεις, πώς θα πετύχεις; Δούλεψε σκληρά και θα καταφέρεις τα πάντα. Δεν είναι όλοι φτιαγμένοι για να διαλέξουν τον δύσκολο δρόμο κι αυτό σε κάνει ξεχωριστό. Πίστεψε στον εαυτό σου. Τα όνειρα θέλουν βοήθεια από εμάς για να πραγματοποιηθούν. Και όσο πιστεύεις στον εαυτό σου, θα τα καταφέρεις».
Τι κρατάς από τη συμμετοχή σου στο Παγκόσμιο Κύπελλο στην Αίγυπτο και πώς την αξιολογείς; «Από το Παγκόσμιο Κύπελλο στην Αίγυπτο κρατάω μόνο θετικά. Περάσαμε πολύ καλά ως ομάδα και ήμασταν πολύ δεμένοι. Ήταν η πρώτη φορά που συμμετείχαμε όλοι - άνδρες και γυναίκες. Πήγε αρκετά καλά, αλλά σίγουρα έχουμε περιθώρια βελτίωσης. Είμαστε ομάδα που μαθαίνει γρήγορα και μέσα από αυτόν τον αγώνα πήραμε πολλά. Στον επόμενο θα πάμε ακόμα καλύτερα».
Πώς βλέπεις τις συνθήκες του αθλήματος στην Ελλάδα; Υπάρχει στήριξη από τους αρμόδιους φορείς; «Η στήριξη από την ομοσπονδία πρέπει να είναι ουσιαστική και συνεχής, ιδιαίτερα οικονομικά. Αυτή η βοήθεια χρειάζεται βελτίωση. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι οικογένειες των αθλητών είναι αυτές που επιβαρύνονται οικονομικά και αυτό πρέπει να αλλάξει».
