MENU

Το πρωτάθλημα Φινλανδίας φαίνεται πως μας ταιριάζει σε εμάς τους Έλληνες. Τα προηγούμενα χρόνια είδαμε τόσο παίκτες όσο και προπονητές να περνάνε από τη Φινλανδία. Ο Κασαμπαλής στην Λέκα, ο Οικονόμου ως προπονητής της OrPo, η Βεργίδου και η Καλανταρίδου αγωνίστηκαν επίσης στον OrPo και πλέον οι πιο πρόσφατοι Σωτήρης Γκότσης και Αργύρης Αντιφάκος, το δίδυμο που κοουτσάρει την Πόλκι Κούσαμο, και ο Νίκος Γκιτζέκος με τον Αλέξανδρο Ρούσο, το τεχνικό δίδυμο της OrPo.

Η ελληνική παροικία τα τελευταία χρόνια δείχνει όχι μόνο να έχει προσαρμοστεί απόλυτα στα Σκανδιναβικά δεδομένα, παρότι Μεσόγειοι, αλλά κάνει συνεχή βήματα προόδου. Γκότσης και Γκιζέκος ήταν συνεργάτες την περασμένη σεζόν στην OrPo με τη φετινή σεζόν να τους βρίσκει σε διαφορετικά μονοπάτια αλλά στον ίδιο φινλανδικό δρόμο. Και αν κάποιος θα έλεγε πως το επίπεδο των ομάδων και γενικά του πρωταθλήματος εκεί είναι άγνωστο, όχι μόνο θα έκανε λάθος αφού ο ανταγωνισμός είναι αξιοσημείωτος αλλά και τα δεδομένα προσαρμογής δεν είναι καθόλου εύκολα ούτε για έναν παίκτη ούτε για έναν προπονητή.

Ο Οικονόμου είχε ανοίξει το δρόμο με την παρουσία του αλλά και την κατάκτηση του Κυπέλλου Φινλανδίας με την OrPo. Μάλιστα, στη δεύτερη χρονιά του νυν προπονητή του Παναθηναϊκού στη Φινλανδία, όταν και κατέκτησε το κύπελλο, είχε ως βοηθό του τον Σωτήρη Γκότση. Learn from the best θα έλεγε κανείς αφού ο νεαρότερος Γκότσης άρχισε να κερδίζει όλο και περισσότερα δίπλα στον Απόστολο Οικονόμου, που βέβαια και αυτός δεν ήταν σε προχωρημένη ηλικία, κάθε άλλο, αλλά είχε ήδη μια αξιοσημείωτη καριέρα ως πρώτος προπονητής. Οικονόμου και Γκότσης είχαν δείξει τις δυνατότητές τους από πριν καθώς είχαν οδηγήσει τον ΑΟ Θήρας στην πρώτη του συμμετοχή σε τελικούς Volley League αποκλείοντας τον Παναθηναϊκό.

Πίσω στο σήμερα, όμως, όπου τα ελληνικά χρώματα έλαμψαν στη Φινλανδία. Η Πόλκι δεν ήταν κάποια τυχαία ομάδα. Ήταν η ομάδα που τη σεζόν 2020-2021 τερμάτισε δεύτερη στο πρωτάθλημα και έφτασε μέχρι τον ημιτελικό του κυπέλλου έχοντας ως βοηθό προπονητή τον Αργύρη Αντιφάκο, ο οποίος μέχρι και το 2019 ήταν ενεργός αθλητής. Η καλή πορεία του Γκότση με την OrPo τράβηξε τα βλέμματα της Πόλκι που εμπιστεύτηκε τον νεαρό Έλληνα προπονητή για το βήμα παραπάνω. Και αν η πορεία στο πρωτάθλημα αφήνει υποσχέσεις για τίτλο, καθώς ισοβαθμεί με την Κανγκάσαλα στην κορυφή, το κύπελλο ήταν μια ακόμα μεγάλη ευκαιρία για τίτλο.

Η πορεία της Πόλκι στο φετινό κύπελλο Φινλανδίας την έφερε στον τελικό κόντρα στην Κανγκάσαλα αφού πρώτα νίκησε άνετα με 3-0 την Χαμενλίνα. Η Κανγκάσαλα ήταν ο πιο δύσκολος αντίπαλος που θα μπορούσε να βρει η ομάδα του Σωτήρη Γκότση. Ο Έλληνας κόουτς και ο βοηθός του όχι μόνο κράτησαν την αυτοπεποίθηση και την αισιοδοξία στο «στρατόπεδο» της ομάδας τους αλλά οδήγησαν τις αθλήτριές τους στο να εμφανίσουν όλες τις αδυναμίες της αντίπαλης ομάδας. Η Πόλκι όχι μόνο ήταν εντυπωσιακή στο μπλοκ, με 13 πόντους από μπλοκ, αλλά πίεσε σε μεγάλο βαθμό την αντίπαλη υποδοχή μετρώντας 9 άσσους.

Η ουσία είναι πως το δίδυμο Γκότσης-Αντιφάκος έχουν φτιάξει ένα πολύ αξιόλογο σύνολο από Φινλανδές και όχι μόνο και αποδεικνύουν ότι το ελληνικό βόλεϊ έχει πράγματα να δώσει εκτός των συνόρων, κάτι που το βλέπουμε σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια. Ο Γκότσης είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα πως η δουλειά μπορεί να κερδίσει τα μπάτζετ και τις θεωρητικά πιο δυνατές ομάδες. Μπήκε από νεαρή ηλικία στο ρόλο του προπονητή, σε ΜΕΝΤ, Ανατόλια, ΑΟ Θήρας, Ηρακλή Χαλκίδας και έπειτα στην OrPo ως βοηθός και ως πρώτος και ακολουθεί ταχύτατη πρόοδο. Αυτό δείχνει πως υπάρχει ελπίδα και υπάρχει λαμπρή επόμενη μέρα στο άθλημα το οποίο βρίσκεται σε… σταυροδρόμι, ειδικά μετά την απόλυση του Ναράνχο από τον πάγκο της εθνικής γυναικών.

Το ελληνικό βόλεϊ, όπως αποδεικνύεται, δεν παράγει μόνο αθλητές και αυτό είναι άκρως θετικό. Η ανάπτυξη του αθλήματος στη χώρα, και κατ’ επέκταση του πρωταθλήματος, δεν έχει να κάνει μόνο με την απόκτηση καλών αθλητών, με την παρουσία πλούσιων χορηγών αλλά και την προώθηση του. Σαφώς όλα αυτά είναι απαραίτητα αλλά η ουσία περιλαμβάνεται στο ότι πρέπει να αρχίσουμε να παράγουμε όλο και περισσότερους ανθρώπους-γνώστες του αθλήματος όπως ο Γκότσης, ο Γκιτζέκος, ο Αντιφάκος, ο Ρούσος και άλλοι. Άλλωστε, ο Γιάννης Αθανασόπουλος, ένας από τους πιο ταλαντούχους προπονητές της νέας γενιάς, όχι μόνο σημειώνει επιτυχίες με τις ομάδες του τα τελευταία χρόνια αλλά οδήγησε την εθνική Τσεχίας ένα βήμα πιο ψηλά.

Το ελληνικό βόλεϊ και συγκεκριμένα η προπονητική έχουν πολλά να προσφέρουν αρκεί να δωθούν ευκαιρίες και κυρίως χρόνος σε αυτούς τους ανθρώπους. Ο Γκότσης και ο Αντιφάκος αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για την κατάκτηση του κυπέλλου Φινλανδίας αλλά κυρίως για την υπομονή και την προσπάθεια που έκαναν για να φτάσουν ως εκεί. Σίγουρα έχουν δυνατότητες να φτάσουν πιο ψηλά και σίγουρα αξίζουν την προσοχή μας τόσο από την πλευρά των φιλάθλων και των μέσων όσο και από την πλευρά των ομάδων και κυρίως της ομοσπονδίας.

Γκότσης και Αντιφάκος, παράδειγμα πάθους και προσπάθειας
EVENTS