Για χρόνια η Περούτζια το τριγύριζε και τις ξέφευγε. Έψαχνε τον τίτλο της Πρωταθλήτριας Ευρώπης και πάντα κάτι στράβωνε στο τέλος. Πέρυσι κατάφερε να αποτινάξει την ταμπέλα των loser και πλέον όχι μόνο ξαναέφτασε στην κορυφή με εμφατικό τρόπο αλλά παρουσίασε ένα σύνολο που θα μνημονεύεται για καιρό.
Ομολογουμένως η Βάρτα δεν ήταν εύκολος αντίπαλος και φιλοδοξούσε να φτάσει στην κατάκτηση του τροπαίου όχι άδικα. Μετά το πρώτο σετ, μάλιστα, οι περισσότεροι θα έβλεπαν ότι είναι πιθανότερα να δούμε έναν τελικό άνω των δύο ωρών και γεμάτο ανατροπές και όχι έναν περίπατο της ιταλικής ομάδας. Η Περούτζια, όμως, πάτησε… γκάζι και πέρασε πάνω από την πρωταθλήτρια Πολωνίας. Αν αναλύσει κανείς τις δύο ομάδες δε θα έβλεπε μια τεράστια διαφορά δυναμικής αλλά η αλήθεια είναι πως εντός αγωνιστικού χώρου οι προσωπικότητες της Περούτζια, ο «δάσκαλος» που είχε στον πάγκο της και το γεγονός ότι η αύρα που έχει αποκτήσει από τους συνεχόμενους τίτλους της έδωσαν μια τεράστια ώθηση που φάνηκε.
Ο Μπεν Τάρα ήταν ασταμάτητος, ο Πλοτνίσκι καταιγιστικός και οι κεντρικοί έμοιαζαν με πύργοι. Όλοι τους όμως έγιναν ακόμα καλύτεροι χάρη στον Τζιανέλι. Ο Ιταλός πασαδόρος έχει αδιανόητη αντίληψη του παιχνιδιού και του χώρου, κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί τα τελευταία χρόνια και δύσκολα θα δούμε από άλλο πασαδόρο σύντομα. Η επιδραστικότητα που έχει στο παιχνίδι της ομάδας του είναι τόσο μεγάλη που άλλαξε τη μοίρα της Περούτζια τα τελευταία χρόνια. Ο Τζιανέλι δεν μοιράζει απλώς καλά το παιχνίδι αλλά είναι ένας πασαδόρος που μπορεί να κάνει τα πάντα στον αγωνιστικό χώρο και κυρίως να αξιοποιήσει ή πιο σωστά να μεγεθύνει τα δυνατά στοιχεία των συμπαικτών του.
Ήταν 29 Ιανουαρίου 2025 όταν η Περούτζια ηττήθηκε από τη Χάλκμπανκ στο τελευταίο παιχνίδι των ομίλων με την ιταλική ομάδα να έχει εξασφαλίσει την πρωτιά. Από τότε και μετά η Περούτζια δεν ξαναέχασε σε ευρωπαϊκό παιχνίδι οδηγώντας σε δύο τίτλους δίνοντας τέλος στην αναμονή χρόνων. Και αν η περσυνή χρονιά ήταν ιδιαίτερη η φετινή έμοιαζε με… μονοπώλιο. Ουσιαστικά η Περούτζια ήταν σε όλα της τα παιχνίδια ανώτερη και δεν έμοιαζε κανένας ικανός να την κοντράρει. Μια ομάδα πλήρης, με δυναμική και μεγάλη αθλητικότητα αλλά πάνω από όλα με τεράστια πειθαρχία. Ώρες ώρες μοιάζει τόσο αποτελεσματική που ακόμα και αν δεν φτάνει στο 100% των δυνατοτήτων της θα βρει τρόπο να κερδίσει και αυτό είναι κάτι που της έβαλε στο SDNA ο Λορεντσέτι.
Έχουμε ξαναδεί ομάδες να κάνουν σερί τίτλων. Η ΖΑΚΣΑ πρόσφατα, η Ζενίτ Καζάν παλιότερα αλλά η Περούτζια είναι η τωρινή υπερδύναμη και φαίνεται πως είναι πολλά βήματα μπροστά από τους διώκτες της. Αυτό αφήνει υποσχέσεις και για το μέλλον. Πλέον ο στόχος της ομάδας δεν είναι να προσθέσει τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης στην ιστορία της αλλά να γίνει η μεγαλύτερη «δυναστεία» της σύγχρονής εποχής. Αν τα καταφέρει θα το μάθουμε στο μέλλον αλλά είναι προφανές ότι αυτό που μας παρουσίασε όλη τη σεζόν με αποκορύφωμα το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε μια ομάδα απολαυστική για το κοινό.
