Σε έκθεση του Economist, το 2013, περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν οι ποδοσφαιρικοί παράγοντες για να υπάρξουν έσοδα από τις παράλληλες λειτουργίες μιας ομάδας.
Ξεκινώντας από το εισιτήριο του αγώνα, κάποιος μπορεί να «υπερβάλει» στην προσέλευση των φιλάθλων και με αυτόν τον τρόπο να νομιμοποιήσει χρήματα που έχει κερδίσει από παράνομες συναλλαγές.
Χρυσή ευκαιρία, υπάρχει και στις μεταγραφές παικτών. Τα χρήματα περνούν από τόσα πολλά χέρια που είναι αδύνατον να αποσαφηνιστεί επακριβώς από πού προήλθαν. Πωλείται ένας παίκτης για χρήματα που αναφέρονται σε δημοσιεύματα «φουσκωμένα», σε σχέση με την πραγματική τιμή κι έτσι τα χρήματα νομιμοποιούνται, με τη «διαφορά» να καταβάλλεται από το μαύρο χρήμα.
Ο Economist σημειώνει ότι ατζέντηδες που διατηρούν μια φιλική σχέση με έναν πρόεδρο μπορούν επίσης να βοηθήσουν για να φτάσουν τα χρήματα στον ιδιοκτήτη, «απομακρυνόμενα» παράλληλα από την εφορία.
Τελευταίο φαινόμενο, η λεγόμενη συνιδιοκτησία, για περιπτώσεις τις οποίες ο ποδοσφαιριστής δεν ανήκει σε μια ομάδα κατ’ αποκλειστικότητα. Μπορεί να έχει μοιρασμένα ποσοστά ανά μάνατζερ κι έτσι η οικονομική κατάσταση να περιπλέκεται ακόμη περισσότερο.
Είναι εμφανές ότι το ποδόσφαιρο αποτελεί «δευτερευούσης προτεραιότητας» ζήτημα, όταν μάλιστα βασιλεύουν οι δωροδοκίες, τα στημένα ματς και η στοιχηματική απάτη.
Προς το παρόν η ελληνική Αρχή Ξεπλύματος ψάχνει τους διαιτητές και κάποιους παράγοντες. Το κορυφαίο παράδειγμα στη χώρα μας με ξέπλυμα χρήματος αποκαλύφθηκε προ δεκαπενταετίας. Μια ερασιτεχνική ομάδα, ο Ποσειδών Νέων Πόρων Πιερίας, έφτασε στο σημείο να πρωταγωνιστεί στη Β’ Εθνική. Το χρήμα έρεε άφθονο και όταν έγινε η μεγάλη έρευνα με τα κερδισμένα δελτία του ΟΠΑΠ, αποδείχτηκε ότι ο ιδιοκτήτης της ομάδας είχε «κερδίσει» 20 εκατ. ευρώ στο στοίχημα! Κι όμως: ο άνθρωπος αυτός δεν είχε παίξει ποτέ στοίχημα! Απλώς αγόραζε κερδισμένα δελτία του ΟΠΑΠ για να ξεπλένει χρήματα που προέρχονταν από το εμπόριο ναρκωτικών. Λίγους μήνες αργότερα, συνελήφθη και καταδικάστηκε σε ισόβια.
Ο τομέας του αθλητισμού αντιστοιχεί στο 3,7% του συνολικού ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Με βάση άλλη έκθεση της Ομάδας Χρηματοπιστωτικής Δράσης της Κομισιόν, τα τηλεοπτικά δικαιώματα, οι εταιρικές χορηγίες και η παγκοσμιοποίηση των μεταγραφών, δημιουργεί συνθήκες διασυνοριακής διακίνησης χρημάτων, την οποία δυσκολεύονται να ελέγξουν οι αρχές. Το δυνατό χαρτί των παράνομων δραστηριοτήτων είναι ότι το ποδόσφαιρο δίνει κύρος στον καθένα, καθώς οι οπαδοί της ομάδας δεν αναρωτιούνται από πού προέρχονται τα χρήματα του «επενδυτή».
Η έρευνα του επίτιμου αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη, θα ακολουθήσει τη διαδρομή του χρήματος. Δεν χρειάζεται ούτε τηλεφωνικές παρακολουθήσεις ούτε μαρτυρίες ούτε άλλα αποδεικτικά στοιχεία. Γι’ αυτό και μπορεί να αποδώσει. Ισως είναι η πρώτη φορά που το ποδόσφαιρο θα βρεθεί αντιμέτωπο με τις παθογένειές του.
Η κοινή γνώμη δικαιολογημένα είναι καχύποπτη και πιστεύει ότι «πάλι δεν θα γίνει τίποτε». Όπως με το Koriopolis ή με την εγκληματική οργάνωση. Η διαφορά της τωρινής έρευνας είναι ότι κανένα από τα οικονομικά στοιχεία που θα φτάσουν στα χέρια του κ. Βουρλιώτη, θα μπορούν να αμφισβητηθούν.
