MENU

Να ‘χα… 46 μάτια (όσα και τα πρωταθλήματά του) ήταν ο εφετινός Ολυμπιακός του Πέδρο Μαρτίνς, ο οποίος σήκωσε το δεύτερο διαδοχικό πρωτάθλημα στην Ελλάδα κι έχει βάλει πλώρη για το δεύτερο σερί νταμπλ.

Ο Ολυμπιακός, λοιπόν, είναι επίσημα, μαθηματικά και με τη βούλα ο πρωταθλητής 2020-2021, προσθέτοντας στην πλούσια συλλογή του στην πλατεία Αλεξάνδρας την 46η κούπα της μεγάλης ιστορίας του.

Το πρωτάθλημα που “έληξε” για τον Ολυμπιακό ήταν από τα πιο παλικαρίσια και αντρίκεια που έχει σηκώσει ποτέ. Από τα πιο δίκαια και τα πιο Πειραιώτικα, διότι δεν υπάρχει ούτε ένας φίλαθλος στην Ελλάδα, ούτε ένας “βαμμένος” οπαδός άλλης ομάδας, ούτε ένας… διοικητικός άλλης ΠΑΕ που να μην παραδέχεται είτε μέσα του είτε απ’ έξω του, πως στον εφετινό μαραθώνιο δεν υπήρξε ποτέ και σε κανένα σημείο ουσιαστικός ανταγωνισμός για την πρώτη θέση.

Μεγαλύτερη απόδειξη από το γεγονός ότι οι ερυθρόλευκοι ήταν ο μοναδικός ελληνικός σύλλογος που έπαιζε και τους τρεις στόχους του μέχρι Μάρτη μήνα, δεν υπάρχει. Δεν είναι μόνο αυτό: είναι η παραδοχή των αντιπάλων του. Ρωτήστε όποιον ποδοσφαιριστή αντίπαλης ομάδας θέλετε, όποιον προπονητή πστεύετε ότι θα διαφωνήσει μαζί μου. Ακόμα και τους bloggers Αρη, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Παναθηναϊκού να ρωτήσετε και να τους… τσιγκλήσετε, δεν θα τολμήσουν να σας πουν κάτι διαφορετικό, πέρα από το ότι αυτός ο Ολυμπιακός δεν είχε αντίπαλο και το κυριότερο, δεν θα έχει αντίπαλο και την επόμενη σεζόν, εάν ο ανταγωνισμός δεν τρέξει σε ταχύτητες Formula 1.

Κακά τα ψέματα, οι ομάδες μεγαλώνουν με τους τίτλους. Με την αύρα του πρωταθλητή, με το δέος της ατελείωτης τροπαιοθήκης, με τους μεγάλους ποδοσφαιριστές, με τις προσωπικότητες που έχει ένα football club στο “σταφ” του. Τέτοιος είναι ο Ολυμπιακός, γι’ αυτό έχει τον περισσότερο κόσμο στη χώρα, γι’ αυτό έχει κατακτήσει τους πιο πολλούς τίτλους.

Για το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, τι να πεις; Και μόνο το γεγονός ότι οι Πειραιώτες με νίκη θα εξασφάλιζαν τον τίτλο, αποτελούσε έξτρα κίνητρο. Όσο χαμηλά από τον “αιώνιο” αντίπαλό του και να βρεθεί ο Παναθηναϊκός, δεν παύει να είναι ο... αγαπημένος εχθρός. Στα μεταξύ τους, θα είναι πάντα... δυο νικητές-χαμένοι, που τραγουδάει κι η Πρωτοψάλτη. Άρα, το μεγάλο διπλό της ΑΕΚ στο Βικελίδης, έδωσε έξτρα δύναμη στους πρωταθλητές.

Αυτό που θέλω να τονίσω είναι πως το ματς τελείωσε 3-1, με τον Βαλμπουενά πάλι εκτός αποστολής, με τον Καμαρά στον πάγκο, όπως και οι Μπρούμα, Ρέαμπτσιουκ. Η αναγκαστική αλλαγή του Μπα στο 36’ κιόλας, αποδεικνύει την προπονητική εφυία και τόλμη του Μαρτίνς. Πίστεψα ότι θα βάλει τον Καμαρά στη θέση του Σενεγαλέζου και θα το γύριζε σε 4-3-3. Όχι. Ο Πορτογάλος έριξε τον Χασάν (έχανε 1-0 εκείνη την ώρα), έπαιξε με καθαρό 4-4-2 και πάτησε κι άλλο το γκάζι.

Δικαίωση; Ο Αιγύπτιος ήταν μόνιμη πηγή κινδύνου για την καλά προετοιμασμένη ομάδα του Μπόλονι, έβαλε τα 2 πρώτα γκολ της ομάδας του και έβγαλε έξω τον Πούγγουρα από το 66’ με τη δεύτερη κίτρινη που του “απέσπασε”.

Πώς, λοιπόν, και -κυρίως- ποιος να κοντράρει αυτή την ομάδα με τόση ποιότητα να ξεχειλίζει, τόσο ικανό και χαμηλών τόνων προπονητή, τόση top class διοικητική οργάνωση;

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Άξιος πρωταθλητής, το λένε κι οι αντίπαλοι!
EVENTS