Σε πρώτη φάση λοιπόν, αυτό που με απασχολούσε ποδοσφαιρικά είναι να επιβεβαιώσω αυτό που ήξερα από πριν. Πως ο Τσιγγάρας είναι πιο πλήρης και με καλύτερη προοπτική ποδοσφαιριστής από τον Αγκούστο.
Περισσότερα τρεξίματα, καλύτερες εντάσεις, καλύτερες επαφές με την μπάλα, κανέναν φόβο στα κοντρόλ, αρκετές πάσες στα μεσοδιαστήματα, σωστές επιλογές και ελάχιστα λάθη. Το γκολ το αφήνω στην άκρη, γιατί δεν μιλάμε για έναν χαφ που θα πετύχει δέκα γκολ σε κάθε σεζόν, είναι πιο πολύ συγκυριακό στατιστικό της σημερινής ημέρας.
Ο Τσιγγάρας επίσης είναι τέκνο του ΠΑΟΚ και πολύ μικρότερος ηλικιακά από τον Βραζιλιάνο και χαίρεται που παίζει στην ομάδα που τον γαλούχησε ποδοσφαιρικά.
Είχα ενημερωθεί για κάποιους εντός ΠΑΟΚ, που είχαν ένσταση με την χρησιμοποίηση του Χάρη στην ομάδα. Είχαν μιλήσει μάλιστα στον Γκαρσία για αυτό, με αποτέλεσμα να επηρεαστεί ο Ουρουγουανός. Πλέον είμαι σίγουρος πως κατάλαβε ότι αν δώσει ρυθμό στον Τσιγγάρα και περισσότερα θα πάρει από τον Αγκούστο και στο τέλος της σεζόν θα γνωρίζουμε αν ο μικρός κάνει για τον ΠΑΟΚ, αν πρέπει να φύγει ή αν είναι ένα περιουσιακό στοιχείο που θα πάρει υπεραξία και θα πουληθεί.
Ο Καγκάβα πήρε ένα μισάωρο, είναι σαφές πως χρειάζεται αγωνιστικό ρυθμό, όπως είναι σαφές βέβαια πως η ταχύτητα παιχνιδιού του ΠΑΟΚ ανεβαίνει με αυτόν στην ομάδα λόγω καλής τεχνικής και ποιότητας. Ο Ιάπωνας, είναι ακόμη ποδοσφαιριστής για όσους είχαν την απορία για το αν είναι. Και για Ελλάδα, επιμένω πως αποτελεί πολυτέλεια.
Ο ΠΑΟΚ με τον Ιάπωνα μέσα ξύπνησε, άλλαξε τέμπο, κράτησε περισσότερο τη μπάλα, έκανε περισσότερες φάσεις παρότι το σχήμα ήταν άκρως πειραματικό και είχε μέσα πέντε γηγενείς. Ο Καγκάβα είναι εδώ και χαιρόμαστε για αυτό.
Ο προβληματισμός που δημιουργήθηκε για ακόμη μία φορά, αφορά το αριστερό άκρο της άμυνας, εκεί όπου ο Γκαρσία αναγκάστηκε να αλλάξει πάλι τον Περέιρα στο ημίχρονο. Και εννοείται πως δεν στέκομαι στο αυτογκόλ που είναι μία κακιά στιγμή που μπορεί να τύχει στον καθένα. Είναι τα στοιχεία που δεν έχει και τα κενά που σε οδηγούν να μην μπορείς να τον εμπιστευτείς. Από την κατάσταση του Μπάμπα θα εξαρτηθεί το πόσο ήρεμοι θα είμαστε μέχρι το τέλος της σεζόν, αλλά αν ο Γκανέζος δεν είναι καλά, λογικά θα πάει ο Άντρε αριστερά για να στηριχτεί η ομάδα σε Ροντρίγκο – Λύρατζη από τα δεξιά, με τον τελευταίο να είναι αξιοπρεπέστατος σήμερα παίρνοντας 90λεπτό.
Σε αυτά τα παιχνίδια, πολλά παιδιά παίρνουν ευκαιρία για να δείξουν πράγματα και πολλές φορές υπερβάλλουν, ως έναν βαθμό δικαιολογημένα. Ο Κούτσιας δεν χρειάζεται στα 16 του, σε πέντε μέρες τα κλείνει, να πείσει κανέναν μας πως είναι τοπ ταλέντο. Το ξέρουμε μάλλον καλύτερα από αυτόν. Ας χαλαρώσει και ας ευχαριστηθεί την επαγγελματική του καριέρα που ξεκίνησε σε τόσο μικρή ηλικία.
Το ίδιο ισχύει και για τον Βρακά. Μεγαλύτερος από τον Κούτσια, αλλά στα 19 του, έχει και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που πρέπει και τα αθλητικά. Και τον χρόνο για να πάρει όσες ευκαιρίες χρειάζεται για να παίξει στον ΠΑΟΚ. Και θα τα καταφέρει αν είναι ήρεμος και αν δουλεύει σε σωστές εντάσεις καθημερινά.
Πάμε και λίγο στον Γκαρσία. Πάει να γίνει μόδα ένα είδους ξεφωνητού στον Ουρουγουανό, γιατί φαίνεται να είναι υπό πίεση. Νορμάλ η κριτική που δέχεται από τους περισσότερους, αλλά λάθος να χτίζουν κάποιοι το δικό τους προφίλ τσαλακώνοντας το δικό του.
Πρόσφατα είδαμε για δεύτερη φορά τον Γιάννη Αμανατίδη να αφήνει αιχμές. Γεγονός που έφερε την αντίδραση του ΠΑΟΚ που ξεκαθάρισε πως απέλυσε τον πρώην διεθνή ποδοσφαιριστή. Και αυτό το έκανε γιατί δινόταν η αίσθηση πως αυτός έφυγε από μόνος του επειδή δεν είχε ρόλο.
Αυτό που έχω μάθει στις δουλειές μου λοιπόν, είναι πως αν δεν έχω ρόλο, φταίω πρώτα απ όλα εγώ και το ντιλ που έκανα, με όποιον το έκανα.
Φταίει εννοείται και αυτός που έκανε το ντιλ μαζί μου, μιας και προφανώς άλλα πράγματα μου είπε από αυτά που συμβαίνουν.
Το καλοκαίρι λοιπόν, ο ΠΑΟΚ ορθά είπε να ενισχύσει το τιμ του Φερέιρα, γιατί είχε χτυπητές αδυναμίες, όμως προφανώς δεν είχε συνεννοηθεί καλά με τον Πορτογάλο. Και αυτή την κακοτεχνία την κληρονομεί από το πουθενά ο Πάμπλο.
Ο Γκαρσία επαναλαμβάνω πως θα έχει τον χρόνο του. Επιμένω πως αν ηρεμήσει και αποφασίσει με ποδοσφαιρικά κριτήρια, στο τέλος θα βγει κερδισμένος.
Όπως στο παράδειγμα που αναφέρω παραπάνω, η ιδέα του για την αναβάθμιση του Τσιγγάρα ήταν σωστή. Άλλοι του έβαλαν φρένο. Όμως οι άλλοι, δεν τρώνε το μπινελίκι. Αυτός το τρώει..
Και το σωστό είναι, πως αν αποτύχω, καλό θα ήταν αυτό να συμβεί μέσα από τις δικές μου ιδέες. Όχι των άλλων…
