MENU

Μπαίνει ο Νοέμβρης αύριο και φτάσαμε να συζητάμε για την αναγκαιότητα της πρώτης νίκης της σεζόν. Θα πει κανείς πως «τα τελευταία χρόνια έχουμε κουβεντιάσει και για χειρότερα», αλλά δεν μπορούμε να μιλάμε όλοι μέρα γι’ αυτά και να χαλιόμαστε (κι άλλο…).

Είναι περασμένα, μα φυσικά όχι… ξεχασμένα. Τουλάχιστον για όποιον σέβεται τον Παναθηναϊκό και φυσικά τον εαυτό του, μιας και κάποιοι συμπεριφέρονται σαν όλα αυτά να μην έγιναν ποτέ και απλώς να τα φανταστήκαμε ή να τα είδαμε στον ύπνο μας. Τέλος πάντων…

Πάμε στα φρέσκα λοιπόν, πάμε στη Λαμία. Το «μονόδρομος η νίκη» ξεπερνάει τον όρο του δημοσιογραφικού κλισέ και είναι… κανονικός ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ. Το τριφύλλι πραγματοποιεί το χειρότερο ξεκίνημα της ιστορίας του και αυτό από μόνο του δεν λέει απλά πολλά, τα λέει ΟΛΑ. Και φυσικά ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να συνεχιστεί.

Σε μια σεζόν που αλλιώς ξεκίνησες και αλλιώς εξελίσσεται. Διότι, οκ, δεν είπε κανείς ότι πας για πρωτάθλημα (και αν δεν αλλάξεις ιδιοκτησία είναι σχεδόν απίθανο να το ξαναπείς κιόλας στο άμεσο μέλλον), όμως αν μη τι άλλο υπήρχαν προσδοκίες για μια καλύτερη εικόνα και για (τουλάχιστον) τα βασικά, σε σχέση με το απόλυτο τίποτα που βλέπουμε.

Συν τοις άλλοις φέτος παίζει και ένας στόχος. Της πλάκας για ΚΑΝΟΝΙΚΟ Παναθηναϊκό, πλην όμως κάτι υπάρχει να διεκδικήσεις σε σχέση με το απόλυτο τίποτα των περασμένων σεζόν. Δεν χρειάζεται να γραφτεί εδώ μέσα για τι φιάσκο θα πρόκειται αν δεν βγεις ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ στην Ευρώπη. Θα μιλάμε για την απόλυτη ξεφτίλα.

Ο Παναθηναϊκός λοιπόν πρέπει να πατήσει ένα φρένο σε αυτόν τον (νέο) κατήφορο. Κόντρα σε μια ομάδα που έχει εξελιχθεί σε κακό του δαίμονα (άλλο και τούτο…) από εκεί που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να μην την βλέπεις καν.

Η λογική λέει ότι δεν μπορεί να μην υπάρξει βελτίωση. Ο Μπόλονι δεν είναι μάγος, έχει προλάβει μέσα σε μια εβδομάδα να τα δει όλα, μα θα την βρει την άκρη του. Είναι ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ προπονητής και όχι μαθητευόμενος μάγος, έχει αποφασίσει σε πρώτη φάση να κυνηγήσει το αποτέλεσμα και μετά τα υπόλοιπα και βασικά έχει διαπιστώσει το πρόβλημα και έχει ξεκινήσει να το λύνει.

Μα και οι παίκτες όμως δεν γίνεται να συνεχίσουν αυτό το τροπάριο. Δεν λέμε ότι το ρόστερ είναι για πρωταθλητισμό, αλλά έως σήμερα ΚΑΝΕΙΣ δεν παίζει αυτό που πραγματικά μπορεί. Απαντες είναι κατώτεροι των πραγματικών τους δυνατοτήτων, κάτι για το οποίο δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ δικαιολογία. Και στην τελική παίξε όσο μπορείς, δώστα όλα και… χάσε. Όχι πως το τελευταίο είναι αποδεκτό, αλλά τουλάχιστον κάνεις ότι μπορείς.

Δεν χρειάζεται να λέμε περισσότερα σε τούτη την άτυπη προαναγγελία του ματς. Το ΛΙΓΟΤΕΡΟ που πρέπει να κάνουν οι πράσινοι είναι να γυρίσουν από την Φθιώτιδα με τους τρεις βαθμούς. Και βασικά σε μια ακριβώς εβδομάδα να συζητάμε ήδη για ένα τρία στα τρία (Λαμία, Απόλλωνας, Ατρόμητος). Όχι για να βγούμε στους δρόμους να πανηγυρίζουμε, αλλά έστω για να σταματήσει (και) αυτή η ντροπή. Για… κανονικό Παναθηναϊκό αργούμε ακόμα να μιλήσουμε. Ισως όταν κάπου, κάπως, κάποτε βρεθεί ένας… ΤΡΕΛΟΣ να μας σώσει, την κάνουμε κι αυτή την κουβέντα.

Ώρα να μπει ένα φρένο!
EVENTS