Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά στην ιστορία του ποδοσφαίρου που γίνεται μια λάθος επιλογή. Συμβαίνουν αυτά, άσχετα αν στη προκειμένη περίπτωση το να συμβεί ήταν το επικρατέστερο σενάριο και εξ αρχής η πρόσληψη του συγκεκριμένου προπονητή έμοιαζε το… λιγότερο με μέγα ρίσκο.
Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι το λάθος αυτό καθαυτό, αλλά τι κάνεις όταν έχει διαπιστωθεί. Το να αρνείσαι δηλαδή να το αποδεχτείς και να πας παρακάτω προσδοκώντας κάτι σαν (sorry για τον χαρακτηρισμό αλλά αυτό μου βγήκε)… «ανάσταση νεκρών» κάνει το λάθος ακόμα μεγαλύτερο και αυτόν που τον πήρε κάτι σαν… αμετανόητο.
Θα πρέπει επίσης να επισημανθεί - για να είμαστε και σωστοί - πως η (αρχική) επιλογή δεν βαραίνει τόσο τον Γιάννη Αλαφούζο όσο τον Ρόκα. Το σωστό είναι ο ιδιοκτήτης, πόσω μάλλον όταν δεν τον λες και «μπαρουτοκαπνισμένο» επί των καθαρά αγωνιστικών, να μην κάνει του κεφαλιού του και να ακούει τις προτάσεις του τεχνικού διευθυντή, τον οποίο άλλωστε γι’ αυτό προσέλαβε και μάλιστα είχε (και του πιστώθηκε) θετικό πρόσημο στο πρώτο δείγμα γραφής.
Από εδώ και πέρα όμως η ευθύνη πηγαίνει 100% με το μέρος του Γιάννη Αλαφούζου ο οποίος εξακολουθεί να αρνείται να μάθει από τα λάθη του. Μακάρι ο Πογιάτος να πάρει ένα μαγικό ραβδί, να αρχίσει τα κόλπα του και η ομάδα να ξεκινήσει να πετάει, όμως δυστυχώς το παραπάνω σενάριο μοιάζει πολύ καλό για να είναι αληθινό.
Είναι πολλοί οι προπονητές που στηρίχτηκαν και στην πορεία το γύρισαν ωστόσο μιλάμε για ΚΑΝΟΝΙΚΟΥΣ προπονητές. Ο Πογιάτος είτε μας αρέσει, είτε όχι τέτοιος ακόμα ΔΕΝ είναι. Φυσικά και μπορεί να γίνει, όμως ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να τον περιμένει. Δεν έχει χρόνο για μαθητευόμενους μάγους δεν είναι του… κασίδη το κεφάλι για να μαθαίνει πάνω του ο οποιοσδήποτε.
Είναι ξεκάθαρο ότι ο κόουτς δεν μπορεί να αντέξει την πίεση. Εχει λυγίσει, η γη έχει χαθεί κάτω από τα πόδια του και συνεχίζει τα πειράματα λες και είναι καλοκαίρι. Αρνείται δηλαδή να κάνει έστω και τα βασικά. Διότι αυτό θέλει σε πρώτη φάση ο Παναθηναϊκός. Να γίνουν τα βασικά, τα αυτονόητα, αυτά που επιτάσσει η κοινή λογική. Να βάλει τους παίκτες στις κανονικές θέσεις, να βρει ένα σύστημα που να κουμπώνει πάνω στα χαρακτηριστικά τους, να προσπαθήσει να είναι δίκαιος για να μην χάσει τα αποδυτήρια.
Μακριά από εμάς οι προπονητοφαγίες αλλά προσωπική άποψη του υπογράφοντος είναι πως η μη αντικατάσταση του Πογιάτος… ΧΘΕΣ είναι απλά χάσιμο χρόνου και πέταγμα της τελευταίας ευκαιρίας για να σωθεί ότι σώζεται (ΕΥΡΩΠΗ). Επιπλέον, εξακολουθεί να προκαλεί απορίες η άρνηση του Ρόκα να ασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο πλην των μεταγραφών. Δεν είναι δυνατόν να έχει γίνει ότι έγινε από το ξεκίνημα και ο άνθρωπος αυτός να μην έχει περάσει την πόρτα των αποδυτηρίων, να μην έχει ακουστεί εκ μέρους του ούτε κιχ.
Από τα παραπάνω και από ένα σωρό άλλο γίνεται σαφές πως δεν λέει κάτι ακόμη και μια νίκη επί του ΟΦΗ στην επανέναρξη του πρωταθλήματος. Χρειάζεται κάτι παραπάνω από ένα θαύμα για να ξαναγίνει αυτός ο Παναθηναϊκός ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ υπό τις οδηγίες των συγκεκριμένων ανθρώπων και όσο πιο γρήγορα το καταλάβει ο Γιάννης Αλαφούζος τόσο θα υπάρχουν ελπίδες να μην πεταχτεί στα σκουπίδια άλλη μια ευκαιρία.
