Στο 73’ της αναμέτρησης απέναντι στην Χράντετς, ο Νίστρουπ “κλείνει” τις αλλαγές του καθώς ο Τεττέη δεν μπορεί να συνεχίσει άλλο. Από το σημείο εκείνο και μετά, ο Παναθηναϊκός υποφέρει και δέχεται επιθέσεις κατά κύματα. Χάνει το προβάδισμα των δύο γκολ, μαζί και την ηρεμία του. Στο σημερινό κείμενο θα εξετάσουμε τις ευθύνες του, τι έκανε, τι στοιχεία είχε και γιατί οδηγήθηκε στις αποφάσεις που πήρε.
Σωστή ενδεκάδα
Για να εξετάσουμε συνολικά τις επιδόσεις του προπονητή, πρέπει να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Στην προετοιμασία του αγώνα και απέναντι σε πεντάδα άμυνας, επέλεξε να βάλει δυο φορ, Τεττέη και Λιβάι Γκαρσία. Στόχος, η απομόνωση του Τσεχ καθώς μαζί με τον Νταρίντα ήταν οι δυο παίκτες των Τσέχων που υστερούσαν σωματοδομικά. Σε τρείς - τέσσερις περιπτώσεις, ο Λιβάι στο πρώτο ημίχρονο “τον πέρασε από πάνω”.
Απέναντι στην Μπεσίκτας, στους δύο αγώνες που προηγήθηκαν, η Χράντετς δέχτηκε 45 τελικές. Ήταν δεδομένη η μη αντοχής της στην πίεση, η αμυντική της γραμμή “λυγίζει” και χάνει την συνοχή της. Ο Παναθηναϊκός έπρεπε να είναι επιθετικός (4-4-2) και απρόβλεπτος (Ταμπόρδα). Η αρχική του ενδεκάδα λοιπόν είχε λογική.
Στον χώρο του κέντρου, Τσιριβέγια και Καμαρά είχαν φανέλα βασικού καθώς είναι οι δύο καλύτεροι χαφ με την μπάλα στα πόδια που έχει αυτή τη στιγμή το ρόστερ, Σκοπός, η μετακίνηση της άμυνας και η δημιουργία ρηγμάτων.
Οι 18 τελικές του Παναθηναϊκού σε 75’ λεπτά, δείχνουν πως οι αρχικές σκέψεις του coach Νίστρουπ ήταν σωστές, όπως και η εικόνα της ομάδας του στο μεγαλύτερο μέρος της αναμέτρησης. Βλέπουμε δηλαδή πως η ενδεκάδα του και η προετοιμασία του ματς ήταν σωστή.
Το μοναδικό πρόβλημα του Παναθηναϊκού
Στα πρώτα 73’ λεπτά λοιπόν, ο Παναθηναϊκός έχει καλή εικόνα, κυριαρχική. Είναι εξαιρετικός ο τρόπος που ανακτά την κατοχή της μπάλας και ουσιαστικά δεν επιτρέπει στην αντίπαλη ομάδα να περάσει το κέντρο του γηπέδου, δεν απειλείται, δεν δέχεται transitions και τελικές.
Δύο προσωπικά λάθη, ένα στην συνεργασία Πένια - Καμαρά και ένα ακόμα του Καμαρά σε λάθος μεταβίβαση, δίνουν τις δύο από τις τρείς τελικές προσπάθειες των Τσέχων στα πρώτα 73΄λεπτά.
Ο Παναθηναϊκός όμως, αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα: Δεν δημιουργεί ποιοτικές τελικές. Ενώ έχει τον έλεγχο και την κατοχή, δεν καταφέρνει να βάλει με ποιότητα την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή. Αυτοματισμοί δεν υπάρχουν, οι παίκτες δεν έχουν αναπτύξει συνεργασίες μεταξύ τους, φαντασία δεν υπάρχει. Οι τελικές που βρίσκει ο Παναθηναϊκός δεν έχουν ποιότητα με λίγα λόγια ενώ είναι αρκετές.
Για να σημειώσει γκολ λοιπόν, θα έπρεπε να γίνει με την ατομική ποιότητα κάποιου, όπως και έγινε. Ο Παναθηναϊκός παίρνει προβάδισμα δυο γκολ στον αγώνα με την ποιότητα και τύχη στο πρώτο γκολ και την έμπνευση του Τεττέη στο δεύτερο. 2-0.
Και το ματς αλλάζει!
Ενώ στο διάστημα 45’ - 60’ (όπως βλέπετε στην εικόνα) ο Παναθηναϊκός έχει τον πλήρη έλεγχο της κατοχής και ελέγχει το παιχνίδι, μετά το δεύτερο γκολ του Τεττέη, τα επόμενα 15’ λεπτά η κατοχή αλλάζει και οι Τσέχοι παίρνουν για πρώτη φορά την μπάλα στα πόδια τους.
Οι διακοπές που έχουν μείνει στον coach Νίστρουπ είναι δύο καθώς η πρώτη χρησιμοποιήθηκε στο πρώτο ημίχρονο, στην αλλαγή του Τσάπρα που ήταν αναγκαστική. Στο 67’ λοιπόν, αποσύρει τον Λιβάι Γκαρσία και τον Αντίνο και περνάει στην θέση τους τον Ντέσερς και τον Πελίστρι, χωρίς να αλλάξει κάτι άλλο.
Στο 73’ ο Τεττέη δεν αντέχει άλλο, πέφτει στο έδαφος και ζητάει αλλαγή. Μαζί του βγαίνει και ο Ταμπόρδα και στην θέση τους μπαίνουν οι Γιάγκουσιτς και Ράστοντερ.
Τα δύο στοιχεία που είχε
Στο 60’ λοιπόν, ο Νίστρουπ καταλαβαίνει πως η ομάδα του χάνει μέτρα στον αγωνιστικό χώρο καθώς χάνει την κατοχή. Είναι ξεκάθαρο στο παραπάνω γράφημα η κατακόρυφη πτώση στο διάστημα 60’ - 75’.
Με τις δυο διακοπές που είχε, φρεσκάρει όλη την μεσοεπιθετική γραμμή. Αλλάζει και τους φορ και τους δύο εξτρέμ. Περιμένει πως με τις αλλαγές του θα αρχίσει και πάλι η ομάδα του να πιέζει μπροστά και βάζει φρέσκους παίκτες. Με αυτόν τον τρόπο, θα κρατήσει τον αντίπαλο χαμηλά και θα ξαναπάρει την μπάλα στα πόδια.
Το δεύτερο στοιχείο που έχει, είναι πως ο αντίπαλος δεν τον απειλεί καθόλου. Μέχρι το 75’ οι Τσέχοι έχουν δημιουργήσει 0,2 xG! Δεν υπάρχει στοιχείο πως δημιουργούν φάσεις λοιπόν, ο Παναθηναϊκός δεν δέχεται επιθέσεις και τελικές, απλά χάνει τον έλεγχο της μπάλας και με τις δύο διακοπές φρεσκάρει την ομάδα του με σκοπό να αυξήσει την ένταση.
Την στιγμή λοιπόν που έκανε τις αλλαγές, ο Παναθηναϊκός το μόνο πρόβλημα που είχε στο γήπεδο ήταν η κούραση των ποδοσφαιριστών του που οδηγούσε σε μη πίεση ψηλά και απώλεια κατοχής.
Από το 75’ και μετά
Μετά τις αλλαγές, ο Παναθηναϊκός καταρρέει. Ο Νίστρουπ βάζει ποδοσφαιριστές για να πιέσει ψηλά και να ανακτήσει κατοχή και τίποτα δε λειτουργεί. Τα ατομικά λάθη οδηγούν σε επιθέσεις με μεγάλη συχνότητα.
Οι παίκτες που μπαίνουν κάνουν αρκετά λάθη, δεν κάνουν σωστές πάσες και χάνουν μονομαχίες. Ουσιαστικά μπήκαν να βοηθήσουν και από τις αλλαγές ο Παναθηναϊκός υπέφερε.
Το λάθος του Νίστρουπ
Φυσικά, ο προπονητής φέρει ευθύνη για τις αλλαγές, καθώς αυτές όχι μόνο δεν βοήθησαν τον Παναθηναϊκό αλλά αποδείχθηκε πως η απόδοσή τους ήταν αρνητική. Τα δύο λάθος κοντρόλ του Ντέσερς οδηγούν στα δυο γκολ που δέχεται ο Παναθηναϊκός.
Ο Νίστρουπ αποφάσισε να μην αλλάξει διάταξη και να βάλει ακόμα ένα χαφ καθώς όλα τα στοιχεία έδειχναν πως η ομάδα του έχει χάσει απλώς τον έλεγχο της κατοχής. Θέλησε να δώσει έναυσμα στην ομάδα του να μείνει ψηλά, ενώ έπρεπε να προστατέψει την ομάδα του με καλύτερη κάλυψη στις πλευρές που δέχτηκε τα γκολ, αλλά και να προστατέψει τον άξονα με ένα χαφ ακόμα.
Θα ήταν προτιμότερο λοιπόν να βάλει τον Πελίστρι δεξιά, ο Αντίνο να μη βγει ποτέ και οι δυο φορ να αλλαχθούν με έναν εκ των Ντέσερε η Ράστοντερ και πιο πίσω τον Γίαγκουσιτς σε 4-3-3 / 4-2-3-1.
Την στιγμή όμως που πήρε την απόφαση, τίποτα δεν έδειχνε πως η ομάδα του κινδυνεύει. Γι’ αυτό είναι προπονητής όμως, τα λάθη κοστίζουν και μαζί με την ατυχία από τις καραμπόλες, ο Παναθηναϊκός ισοφαρίστηκε.
