Πριν από τον αγώνα με την ΑΕΚ είχα πει πως αν το παιχνίδι λήξει Χ2, γίνεται η Ένωση το ακλόνητο φαβορί για το πρωτάθλημα. Το πρώτο πυραυλάκι κάηκε τότε με την ισοπαλία. Το δεύτερο κάηκε σήμερα με την ήττα από τον Ολυμπιακό. Και έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση, η ΑΕΚ χάνει το πρωτάθλημα μόνο με αυτοκτονία.
Ο ΠΑΟΚ μας έδειξε σε αυτή την τριάδα των ντέρμπι του πρωταθλήματος, μία εμμονή στο πλάνο παιχνιδιού χωρίς να έχει το συναίσθημα που χρειάζεται για να πάρεις αυτά τα παιχνίδια. Και αν κέρδισε τον Παναθηναϊκό, το έκανε γιατί η αλλαγή προπονητή τον μπέρδεψε περισσότερο απ όσο μπορούσε να αντέξει.
Σήμερα, πάλι βρέθηκε πίσω στο σκορ όμως αντέδρασε. Η στιγμή του ήταν η ευκαιρία του Μουργκ. Αν ο ΠΑΟΚ έμπαινε μπροστά στο σκορ, τότε αυτός θα ήταν που θα έτρεχε στο ανοιχτό γήπεδο τον αντίπαλό του. Όμως κατάφερε να δεχτεί και δεύτερο, πάλι επειδή «κοιμήθηκε» σε στημένη μπάλα του αντιπάλου. Την ώρα που αναπαύθηκε η μπάλα στην εστία του Κοτάρσκι από το εξαιρετικό σουτ του Ποντένσε, το παιχνίδι είχε τελειώσει. Πως είναι δυνατόν να διεκδικεί μία ομάδα νίκη έχοντας δεχτεί σε ντέρμπι δύο γκολ επειδή δεν ήταν συγκεντρωμένη σε στημένο του αντιπάλου; Πνευματικά ανακόλουθος του στόχου του ήταν ο ΠΑΟΚ και πήρε αυτό που του άξιζε.
Όλη την εβδομάδα προσπαθούσα να μιλήσω τον Σαμάτα μήπως και βγει στο γκολ. Τζάμπα ο κόπος, απλά όταν είσαι σε απόγνωση ψάχνεις το κάθε τι. Μία φορά επί Τόργκελε, τον είχα πάρει στην εκκλησία στην Καλαμαριά να ανάψει κανά κεράκι μπας και αλλάξει κάτι και όντως σκόραρε το μοναδικό του γκολ στον ΠΑΟΚ. Ήταν αυτό που μείωσε βέβαια το σκορ πάλι σε ήττα επί του Ολυμπιακού με 3-2.
Ο ΠΑΟΚ προφανώς και είναι εγκλωβισμένος στη μέτρια επιλογή του Τανζανού και στο πρότζεκτ Τζίμα. Δεν μπορούσε να πάρει φορ τον Γενάρη για να μη κλείσει τον δρόμο του μικρού, τώρα τουλάχιστον ας κινηθεί πιο άμεσα η διαδικασία. Ο Ολυμπιακός πήρε τρία γκολ από τους φορ του, ο ΠΑΟΚ μία τζούφια τελική του Μπράντον.
Προφανώς το θέμα στη σημερινή ήττα δεν ήταν μόνο η αδυναμία του φορ. Την Παρασκευή έλεγα στο ραδιόφωνο πως αν ένα παιχνίδι είναι κατάλληλο να δούμε το δίδυμο Μεϊτέ – Μάρκος Αντόνιο, είναι αυτό με τον Ολυμπιακό. Χωρίς χαφ με μεγάλη ένταση απέναντί του, ο Βραζιλιάνος θα μπορούσε να δώσει ένα πολύ πιο χρήσιμο τέμπο στην ανάπτυξη. Όμως ο Λουτσέσκου επιμένει σε ένα μοτίβο που δεν του έδωσε συγκλονιστικά πράγματα στα προηγούμενα ντέρμπι. Έστω και για αιφνιδιασμό του αντίπαλου σκάουτινγκ, ίσως ήταν η ώρα να συμβεί. Ο ΠΑΟΚ ουδέποτε εκμεταλλεύτηκε όσο θα μπορούσε τους χώρους που έδινε ο Ολυμπιακός. Αντιθέτως ο Ολυμπιακός το έκανε.
Το ρεζουμέ της ιστορίας βέβαια είναι πως ο ΠΑΟΚ έχασε πολύτιμο έδαφος πλέον και κυνηγάει πρώτα απ όλα να διαχειριστεί αυτό που έπαθε και στη συνέχεια να δει τι πιθανότητες του έχουν απομείνει. Όμως το χειρότερο όλων, είναι πως ο Λουτσέσκου θα πρέπει να σκεφτεί κάτι διαφορετικό που θα του δώσει ώθηση. Πλέον τον έχουν μετρήσει και ξέρουν πως να τον κερδίσουν.
Το μοναδικό ευχάριστο κομμάτι της ημέρας, ήταν η ωριμότητα της Τούμπας. Η ήττα ήταν ποδοσφαιρική και ο αντίπαλος καλύτερος. Η αποδοχή του αυτονόητου, δεν είναι κάτι σύνηθες μετά από τέτοια βαριά ήττα.
Κλείνοντας, προφανώς και η αντίδραση Καραπαπά στο ημίχρονο ήταν αστεία, όπως και αστεία είναι η χθεσινή τοποθέτηση του Αλαφούζου. Για τον πρώτο πρέπει να ανεχτούμε πως είναι υποχρεωμένος να παίξει έναν ρόλο, για τον δεύτερο πως δεν αντιλαμβάνεται το ποδόσφαιρο.
Τα υπονοούμενα για τη Λαμία πάντως ήταν χυδαία. Η ομάδα του Βόκολου, με πρόγραμμα πολύ δύσκολο, πρέπει να πάρει αποτελέσματα για να κρατήσει την διαφορά από τον Αστέρα και να μπει στην 6άδα για πρώτη φορά στην ιστορία της. Έχει κάνει εξαιρετική σεζόν και το δικαιούται. Το να μην βλέπουμε την προσπάθειά της ζώντας σε έναν μικρόκοσμο που δεν της δίνει το δικαίωμα να διεκδικεί τίποτα, είναι χυδαίο.
