Για δεύτερη διαδοχική σεζόν οι Πράσινοι καταφέρνουν να κάνουν σκληρό πρωταθλητισμό μετά από πολλά χρόνια και να στέκονται στο ύψος που ορίζει η ιστορία και το παρελθόν τους. Να είναι πραγματικοί διεκδικητές τίτλων, ασχέτως της τελικής κατάληξης. Πέρυσι χάθηκε στο... παραένα, μόλις την προτελευταία αγωνίστηκε. Φέτος στο Τριφύλλι φιλοδοξούν ότι δεν θα φτάσουν απλώς μέχρι την πηγή, αλλά στο τέλος θα πιουν κιόλας νερό, πανηγυρίζοντας το πρώτο πρωτάθλημα μετά από 14 χρόνια. Στόχος βέβαια διόλου εύκολος να επιτευχθεί, με δεδομένο ότι φέτος ο ανταγωνισμός είναι ακόμα μεγαλύτερος, μιας και ολόκληρο το Big-4 βρίσκεται γερά στο κόλπο και φυσικά ο τίτλος δεν μπορεί να... κοπεί στα τέσσερα. Ένας μόνο θα χαμογελάσει στο τέλος και οι άλλοι τρεις θα μείνουν στον “άσο”.
Έτσι είναι όμως ο πρωταθλητισμός, έτσι συμβαίνει σε όλα τα ανταγωνιστικά πρωταθλήματα. Το θέμα είναι η συνέπεια, η επιμονή στον στόχο και η διατήρηση ενός υψηλού αγωνιστικού επιπέδου, που εφόσον συμπληρώνεται από σωστές επιλογές, υπομονή, αλλά φυσικά και τύχη, είναι δεδομένο ότι κάποια στιγμή θα ανταμειφθεί, όπως έχει δείξει η ιστορία. Εντός, αλλά κι εκτός συνόρων.
Ο Γιάννης Αλαφούζος έχει κάνει ένα πραγματικό... all in τη φετινή σεζόν, με στόχο την επίτευξη του πολυπόθητου στόχου. Τι σημαίνει αυτό; Ότι το μπάτζετ βρίσκεται πια σε επίπεδα που δεν είχε φτάσει ποτέ ξανά στα χρόνια που ο ίδιος βρίσκεται στο τιμόνι του κλαμπ, μιας και το συνολικό κόστος λειτουργίας για τον Παναθηναϊκό της σεζόν 2023-24 ανέρχεται στα 55 εκατ. ευρώ!
Πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο ποσό, το οποίο πιθανότατα ξεπερνάει τόσο εκείνο της ΑΕΚ, όσο και του ΠΑΟΚ και βρίσκεται πίσω μόνο από τον Ολυμπιακό, ένα κλαμπ βέβαια που έχει σαφώς περισσότερο “λίπος” για να κάψει -ασχέτως επιτυχιών- από τα χρόνια παρουσίας του στο Champions League.
Το μεγάλο διακύβευμα λοιπόν για τον Παναθηναϊκό δεν είναι ούτε η -πράγματι σημαντική- αυριανή ρεβάνς του Κυπέλλου με τον Ατρόμητο, ούτε το ντέρμπι της Κυριακής (4/2) με τον Ολυμπιακό, ασχέτως αν κινδυνεύουν οι Πράσινοι να χάσουν κι άλλο έδαφος στη μάχη της κορυφής. Προφανώς και είναι πολύ κομβικά και τα δύο παιχνίδια για τους εγχώριους στόχους της ομάδας, αλλά υπάρχει και κάτι ακόμη σημαντικότερο.
Ποιο είναι αυτό; Η επόμενη μέρα της ομάδας... Εκείνο που σίγουρα δεν μπορεί να πει κανείς εξάλλου για τον Γιάννη Αλαφούζο, ιδίως τη φετινή χρονιά, είναι πως δεν έχει βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη. Δεδομένα το έκανε, έχοντας αυξήσει σημαντικά τον προϋπολογισμό σε σχέση με την περασμένη αγωνιστική περίοδο.
Αργά ή γρήγορα λοιπόν, δεν μπορεί να μην αποδώσει η συγκεκριμένη προσπάθεια, με ένα όμως μεγάλο “αλλά”. Να υποστηριχθεί και να μείνει σταθερή. Μπορεί να μη δικαιωθεί φέτος, ναι. Όταν υπάρχουν τέσσερις διεκδικητές με τόσο μικρές διαφορές, μπορεί μία λεπτομέρεια να ρίξει την μπίλια στο πράσινο, στο κόκκινο, στο κίτρινο ή στο ασπρόμαυρο.
Το γεγονός ότι έχει αυξηθεί κατακόρυφα η ποιοτική στάθμη στο ρόστερ του Παναθηναϊκού είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός. Την Κυριακή έπαιζε με μία ομάδα που ήλεγχε τακτικά το παιχνίδι, αλλά ακόμη κι έτσι, το Τριφύλλι είχε στο χορτάρι της Τούμπας παίκτες με προσωπικότητα και γι' αυτό έμεινε μέσα στο ματς ως το τέλος και μπορούσε κάλλιστα να έχει πάρει ακόμη κι έτσι τον βαθμό της ισοπαλίας, με τις δύο μεγάλες ευκαιρίες των Μλαντένοβιτς και Γεντβάι. Ακόμη και στην κακή σου μέρα, όταν υπάρχουν παίκτες με ποιότητα στην ομάδα σου, μπορείς να σωθείς και να μειώσεις τη ζημιά. Δεν έγινε για λεπτομέρειες με τον ΠΑΟΚ.
Προφανώς λοιπόν ο μεγάλος και αδιαπραγμάτευτος στόχος είναι ο τίτλος του πρωταθλητή και θα πρέπει ο Παναθηναϊκός να σταθεί όρθιος και να περάσει την “μπόρα” που έχει μπροστά του, κυρίως σε ό,τι αφορά το πρωτάθλημα. Το ακόμα σημαντικότερο διακύβευμα όμως είναι η σταθερότητα που θα πρέπει να επιδείξει.
Τα... ελληνικά παραδείγματα: Έριξαν χρήμα, επέμειναν, ανταμείφθηκαν
Υπάρχουν εξάλλου άπειρα παραδείγματα ομάδων που δεν το έπραξαν και στο τέλος μόνο ζημιές μέτρησαν, με εφήμερες επενδύσεις που δεν υποστηρίχθηκαν. Αρκεί να δούμε ότι και την πρόσφατη ιστορία στην Ελλάδα. Ο ΠΑΟΚ δεν πήρε με το... καλημέρα πρωτάθλημα, απ' όταν ανέβασε κατακόρυφα το μπάτζετ του επί Σαββίδη. Ο Ολυμπιακός του Μαρτίνς πήρε σερί τίτλους από τη δεύτερη χρονιά του Πορτογάλου, αφού πρώτα είχε στηριχθεί. Η ΑΕΚ επίσης χρειάστηκε να περιμένει αφού έριξε χρήμα, για να δικαιωθεί.
Τι έκαναν όλοι λοιπόν; Εκτός από λεφτά, έβαλαν στο τραπέζι δύο άλλα πράγματα, πιο σημαντικά: επιμονή και υπομονή. Δεν διέλυσαν το πρότζεκτ τους, δεν έριξαν... μια να τα γκρεμίσουν όλα.
Θα αναρωτηθεί κάποιος αν με αυτά τα 55 εκατ. ευρώ, ο Παναθηναϊκός έχει φτιάξει καλύτερο ρόστερ από του ΠΑΟΚ ή της ΑΕΚ που αυτή τη στιγμή προπορεύονται στη βαθμολογία; Ενδεχομένως όχι, αλλά εδώ πρέπει να σημειώσουμε και κάτι ακόμα, ότι οι Πράσινοι δεδομένα έχουν πληρώσει και υπεραξίες, αφού η αγορά ήταν περιορισμένη γι' αυτούς τα τελευταία χρόνια. Δεδομένα βέβαια θα γίνουν και κάποιες αποτυχημένες μεταγραφές, όλα είναι εξάλλου στο πρόγραμμα.
Το θέμα ωστόσο είναι να υπάρξει σταθερότητα ενόψει της επόμενης μέρας κι αυτό φυσικά περνάει απευθείας στη διοίκηση του κλαμπ, που πρέπει όχι απλά να μην κάνει πίσω, αλλά να επιδείξει ακόμη μεγαλύτερο επιμονή.
Ο κόσμος του Τριφυλλιού ζει μεν με το σήμερα, κουβαλώντας τα 14 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα που είναι πράγματι πολλά, αλλά όταν βλέπει ότι υπάρχει διαρκής προσπάθεια για επένδυση, είναι δεδομένο ότι θα το αναγνωρίσει. Εκείνο που δεν αντέξει είναι τις παλινωδίες και τα μπρος-πίσω.
